کتاب صوتی خون خواهی

آیا جنگ واقعاً تمام شده است؟ کتاب صوتی خون خواهی اثر الهام فلاح روایتگر داستانی است که این پرسش را در ذهن پررنگ می‌کند. داستان زخم‌هایی که پس از جنگ همچنان باز مانده‌اند. این داستان عاشقانه با صدای رضا عمرانی، از آدم‌هایی می‌گوید که میراث نفرت، سوگ و تردید به‌جامانده از جنگ را از نسلی به نسل دیگر انتقال می‌دهند.

درباره‌ی کتاب صوتی خون خواهی

الهام فلاح روایت داستان کتاب صوتی خون خواهی را بر عهده‌ی احمد گذاشته است. مردی که سال‌هاست به دور از وطن زندگی می‌کند. زندگی‌ای که مملو از خاطرات گذشته، کابوس‌های ادامه‌دار و پرسش‌های بی‌جواب است. او با اینکه مرزها را در نوردیده و امتداد آن را از ایران تا عراق و از پاریس تا کربلا پشت سر گذاشته است، همه جا سایه‌ی سنگین جنگ را به دنبال خود می‌کشد. گویی گذشته به پاهایش زنجیر شده‌اند.

در این رمان واقع‌گرایانه که رضا عمرانی آن را روایت کرده است، در تاریخ معاصر ایران سفر و در جریانی سیال و با سیری غیرخطی در سال‌های پیش از انقلاب تا دهه‌ی هفتاد شمسی سیر می‌کنید و خواهید دید که چگونه جریان احساسات مختلفی از عشق، وفاداری و وطن‌دوستی گرفته تا نفرت و تردید از وجودتان گذر خواهد کرد.

داستان جنگ ایران و عراق و زخم‌های ادامه‌دار

رمان خون خواهی الهام فلاح پای پرسش دشواری را به میان می‌کشد؛ اینکه وقتی در هر دو سوی جنگ، آدم‌ها خود را محق می‌دانند، چگونه می‌توان به حقیقت دست یافت؟ نویسندهْ متهورانه و هوشمندانه این پرسش را در خلال یک داستان عاشقانه و خانوادگی بسط می‌دهد و از برادرانی می‌گوید که عشق ناکام و کینه‌هایی عمیق را تجربه می‌کنند. در کنار آن آدم‌هایی هم هستند که ناگزیرند میان گذشته و آینده، یکی را انتخاب کنند.

احمد پس از سال‌ها به ایران برمی‌گردد و با زخم‌های کهنه‌ی گذشته، خاطرات برادری که از دست داده و پیامدهای جنگ ایران و عراق روبه‌رو می‌شود. کتاب خون خواهی نشر ققنوس در طی رفت و آمدهای زمانی خود سرگذشت دو خانواده‌ی ایرانی و عراقی را به هم پیوند می‌دهد، به این شکل تصویری تأمل‌برانگیز می‌آفریند تا نشان دهد جنگ پس از پایان رسمی‌اش می‌تواند تا سال‌های سال در زندگی آدم‌ها امتداد پیدا کند.

روایت الهام فلاح؛ پیوند عشق به نفرت و تردید

الهام فلاح در داستان خوان خواهی بیش از آن‌که روایتگر وقایع جنگ باشد، درباره‌ی میراث جنگ می‌نویسد و مخاطبانش را به تأمل درباره‌ی مفاهیمی نظیر حق و باطل و ایمان و تردید دعوت می‌کند و با داستان خود بر این ایده پا می‌فشارد که فقط عشق و پیوند میان انسان‌ها می‌تواند باعث شود که چرخه‌ی انتقام و خون‌خواهی از حرکت بازایستد.

کتاب صوتی خون خواهی نشر صوتی ماه آوا با صدای رضا عمرانی روایتی چند لایه از جنگ را پیش رویتان قرار می‌دهد و روایت انسان‌هایی را پیش می‌کشد که تلاش می‌کنند بار نفرتِ به ارث رسیده را زمین بگذارند و به خودشان و دیگران برای ادامه‌ی زندگی کمک کنند.

پس اگر می‌خواهید با یک داستان تاریخی و عاشقانه درباره‌ی جنگ، به زندگی افرادی وارد شوید که زخم‌های آن دوران را تحمل می‌کنند و برای رهایی از آن دست از تلاش برنمی‌دارند، خرید کتاب صوتی خون خواهی فرصتی خوبی برای مرور چنین روایت گیرایی فراهم خواهد کرد.

کتاب صوتی خون خواهی برای شما مناسب است اگر

• به رمان عاشقانه و اجتماعی ایرانی علاقه دارید.
• دلتان می‌خواهد با یک روایت شنیدنی، تاریخ جنگ ایران و عراق را به‌عنوان گوشه‌ی مهمی از داستان‌های تاریخ معاصر ایران مرور کنید.
• از شنیدن یک داستان تاریخی با روایت سیال و غیرخطی استقبال می‌کنید.
• به کتاب‌های الهام فلاح علاقه دارید.

در بخشی از کتاب صوتی خون خواهی می‌شنویم

ورق روزنامه از روی پیشخان برداشت و ساقه‌های خیس گل را تویش پیچید. آب به حروف سربی روزنامه کشیده شد. اسم بیمارستان لقمان و سعید امامی را آب برداشت. احمد روی خبر کهنه چند ماه قبل مکثی کرد. روزنامه را از دور گل باز کرد و مچاله‌شده پرت کرد لای برگ و شاخه و ساقه‌های بلند کوت‌شده حاصل از مرتب کردن بار گل‌فروشی. اسکناسی گذاشت روی پیشخان و گل‌ها را سر و ته گرفت و رفت بیرون. پشت فرمان که نشست پسرعمو را دید که بابت اسکناس از توی مغازه دست و بال تکان می‌داد. بتول با حرکت سر سلامی کرد و احمد دست تکان داد و راه افتاد. بتی پرسید: «می‌گن کجا می‌ریم؟»

احمد گفت: «شبای جمعه کجا می‌رن؟»

بتی رو گرداند و چیزی نگفت. احمد خودش هم نمی‌دانست چرا دارد بتی را می‌برد زیارت اهل قبور. از وقتی که ایران را پشت سر گذاشته و رفته بود، رسم شب جمعه و فاتحه هم از سرش پریده بود. می‌خواست همه چیز را پس ذهنش پنهان کند. به یاد نیاورد. فکر نکند. نشخوار خاطره آدم‌هایی که هر کدام به‌نحوی توی وقت و بی‌وقتی رفته بودند چیزی جز افزودن به درد زندگی نبود. اما این بار داشت می‌رفت که پشت مادر پنهان شود. باز هم از سختی روزگار و تنگی و تاریکی راه و زانوی سست پناه می‌برد پشت چادر مادر که محکم‌ترین در دنیا بود. آقا چیزی از احمد خواسته بود که از پسش برنمی‌آمد. حتی سخت‌تر از نه گفتن به لیلا، که در تمام روزهای سخت و تنهای غربت کنارش بود. سخت‌تر از این‌که به لیلا بگوید نه نمی‌شود. بگوید نمی‌تواند تن بدهد به ازدواجی که خیال می‌کرد ازدواج کرده. همان موقع که محمد اول گلویش را صاف کرد و بعد با شرم گفت بله. بتی حرف نمی‌زد. ساکت بود. خودش را محو تماشای خیابان نشان داد. احمد می‌دانست او عمداً حذر می‌کند تا نگاهش نیفتد روی صورت احمد، و خدا می‌داند چقدر سختش بود که بنشیند کنار دست احمد و گیر بیفتد توی ترافیک تهران که تمامی ندارد.