بله
هر کدام از مسابقات ورزشی برای تعیین فرد برنده، از مدلی خاص استفاده می‌کنند. هرکدام از این مدل‌ها، معیارها و استانداردهای متفاوتی دارند. کتاب سنجش و اندازه گیری در تربیت بدنی نوشته‌ی تیمور درزابی، مهدی نبوی نیک و حسین نبوی نیک درباره‌ی مسابقات ورزشی، نحوه‌ی گروه‌بندی و ارزشیابی ورزشکاران و انواع ارزشیابی‌ها توضیحات جامعی ارائه داده است.
درباره‌ی کتاب سنجش و اندازه‌گیری در تربیت بدنی
احتمالاً در مسابقات ورزشی گوناگون مانند والیبال، عنوان‌هایی مثل بازیکن قدرتی و بازیکن سرعتی را شنیده‌اید. با جملاتی مانند «بازیکن شماره دو سر وزن خود نرسید» نیز آشنا هستید. این جملات به بخش ارزیابی پیش و پس از مسابقه مربوط هستند. در رقابت‌های ورزشی موضوعی مانند سرعت ملاک قرار می‌گیرد و هر بازیکنی که مهارت سرعتی بالاتری دارد برنده اعلام می‌شود. نکته‌ای که در تمام مسابقات جهانی ثابت است، تعیین گروه بازیکنان است. مواردی مانند جنسیت، وزن، قد و سن گروه‌های ورزشی با هم متفاوت است و ورزشکاران باید با رقبایی مانند خودشان مسابقه دهند، به‌طور مثال دختران نوجوان با متوسط وزن 40 کیلو نباید با مردان 30 تا 35ساله‌ی 80 کیلویی مسابقه دهند. فصل‌های ابتدایی کتاب سنجش و اندازه‌گیری در تربیت بدنی انواع اندازه‌گیری‌ها مثل رسمی، ملاکی، هنجاری و آزمایشگاهی را به مخاطبان خود معرفی می‌کند. این اندازه‌گیری‌ها کاملاً با هم متفاوتند؛ مثلاً در روش اندازه‌گیری ملاکی عملکرد فرد در طول یک بازه‌ی زمانی خاص بررسی می‌شود. برخلاف آن اندازه‌گیری رسمی است که در این شرایط فرد باید در آزمونی مثل کنکور شرکت کند و نمره‌ی لازم را به‌دست آورد.
تیمور درزابی، مهدی نبوی نیک و حسین نبوی نیک فصل‌های بعدی کتاب را به معرفی انواع ارزشیابی‌ها اختصاص داده‌اند که چهار عامل هدف، زمان، تأکید و استاندارد در آن‌ها بررسی می‌شوند. هدف ارزشیابی‌ها می‌تواند حذف فرد از تیم یا کمک به او برای پیشرفت و یا حتی تشویق او باشد. هر آزمون باید عواملی مثل اقتصادی بودن و ایمنی آزمون‌دهندگان را رعایت کند تا امکان برگزاری و استناد به آن وجود داشته باشد؛ یعنی ما نمی‌توانیم برای برگزاری آزمون تعیین بهترین بدلکار، شرکت‌کنندگان را از درون آتش رد کنیم! کتاب سنجش و اندازه‌گیری در تربیت بدنی برای محاسبه‌ی نتایج ارزشیابی‌ها از روش‌های علمی مختلف مثل آزمون مارگاریا کالامن و آزمون وینگیت و فرمول‌های ریاضی نام می‌برد. شاید این آزمون‌ها از زاویه‌ی نگاه افرادی که ورزشکار نیستند، بسیار شبیه به هم برسند اما به‌طورکلی قواعد و نوع ارزشیابی‌شان با همدیگر تفاوت دارد.
اگر به ریاضیات علاقه دارید، فصل‌های پایانی کتاب سنجش و اندازه‌گیری در تربیت بدنی مناسب شماست. در این فصل‌ها مقادیر و شاخص‌های گوناگونی مثل نما، توزیع فراوانی، چارک‌ها، واریانس و نمره‌ی Z با فرمول‌ها و جدول‌های مربوط به هر کدام ارائه شده‌اند. این بخش‌ها به شما کمک می‌کنند تا بتوانید نتایج کمی و آماری دقیقی از هر مسابقه و عملکرد بازیکن را به دست آورید. تیمور درزابی، مهدی نبوی نیک و حسین نبوی نیک در انتهای هر کدام از بخش‌های کتاب حاضر پرسش‌هایی را مطرح کرده‌اند تا شما بتوانید با استفاده از اطلاعاتی که در طول فصل به دست آورده‌اید به این پرسش‌ها پاسخ دهید و آموخته‌های خود را محک بزنید.
کتاب سنجش و اندازه‌گیری در تربیت بدنی به کوشش نشر حتمی چاپ و توزیع شده است.
کتاب سنجش و اندازه‌گیری در تربیت بدنی برای چه کسانی مناسب است؟
این کتاب برای دانشجویان و اساتید علوم ورزشی، افرادی که در شاخه‌های ورزشی گوناگون فعالیت می‌کنند یا قصد دارند مسابقه‌ای ورزشی برگزار کنند، مناسب است.
در بخشی از کتاب سنجش و اندازه گیری در تربیت بدنی می‌خوانیم
روایی‌سازه: روایی‌سازه به‌عنوان روشی برای اصلاح نارسایی‌های روایی محتوا و ملاکی توسعه یافت، زیرا روایی محتوا بیش از اندازه بر قضاوت ذهنی استوار است و درمورد روایی ملاکی بین سازندگان آزمون، اغلب توافق کافی وجود ندارد. روایی سازه بیانگر آن است که آزمون تا چه اندازه ویژگی یا صفت خاصی را اندازه‌گیری می‌کند. برای تعیین روایی‌سازه، آزمون خاصی بر روی دو گروه متفاوت اجرا می‌شود و نتایج از طریق «آزمون t مستقل» با یکدیگر مقایسه می‌شود.
