کتاب زنی با عطر تند گل‌های مریم

رقیه همتی بهار در کتاب زنی با عطر تند گل‌های مریم داستان دوستی دو زن همسایه به نام‌های سیما و نادیا را از زاویه‌دید سوم شخص و اول شخص روایت می‌کند. سیما نویسنده است و همراه همسرش زندگی می‌کند و نادیا و خانواده‌اش به‌تازگی به محله‌ی آن‌ها نقل مکان کرده‌اند. این دو زن خیلی زود با یکدیگر صمیمی می‌شوند؛ تا اینکه کنجکاوی سیما باعث می‌شود تصمیم بگیرد از ماجرای زندگی نادیا را به داستان تبدیل کند. گفتنی‌ست کتاب زنی با عطر تند گل‌های مریم را انتشارات شکوه حکمت رحمانی منتشر کرده است. نویسنده‌ی اثر پیش‌رو با نام هنری توژال نیز شناخته می‌شود.

در بخشی از کتاب زنی با عطر تند گل‌های مریم می‌خوانیم

با آرامش نوشتم «آقای سرایی چه سؤال سختی پرسیدید. اگر ایرادی وجود ندارد لایق آن مرد نبوده و اگر اشکالی در او هست باید اصلاحش کند.»

با تعجب پرسید «من کی گفتم او مرد است!»

- نادیا! نادیا! داری همه چیز را خراب می‌کنی؟

- ببخشید آقای سرایی! فکر کردم درباره‌ی خودتان سؤال می‌کنید!

در ادامه تایپ کرد «بر فرض مرد باشد، آن مرد جواب مردم را چه بدهد؟ با محبت ایجادشده بین‌شان چه کند؟»

موقع تایپ این جملات دستانم می‌لرزید، چون به نوشته‌ام اعتقاد نداشتم و می‌دانستم گاهی یک سخن توان نابود کردن یک زندگی را دارد. «آقای سرایی، مردم فراموش‌کارند، خیلی زود همه‌چیز به روال عادی برمی‌گردد، بعد هم محبت دوطرفه است، آیا آن مرد یا زن دوست دارد کسی که در خانه‌اش به‌عنوان همسر زندگی می‌کند، قلبش به یاد کسی دیگر بتپد؟»

- معلومه نمی‌خواهد!

- می‌بینید! جواب به همین سادگی و آسانی است...

سرم را روی دستان گره‌کرده‌ی خود گذاشته‌ام و به او که گوشه‌ی بالکن روی یک قالیچه‌ی قرمزرنگ نشسته، نگاه می‌کنم. کمی روی متکای رنگ‌ورورفته‌ی پشتش جابه‌جا می‌شود تا شربت آلبالویش را هم بزند. صدای خوردن قاشق به ته لیوان مرا به خود می‌آورد‌.