کتاب افسران حفاظت حرفه‌ای: امنیت افسران حفاظت و به کارگیری نیرو‌‌ها

کتاب افسران حفاظت حرفه‌ای: امنیت افسران حفاظت و به کارگیری نیرو‌‌ها اثر عادل شیرازی و عارف شیرازی یک راهنمای کامل برای آشنایی با چگونگی حل تعارض، پاسخ به رفتارهای تهاجمی، خویشتن‌داری و بسیاری مهارت دیگر در حین انجام مأموریت‌های امنیتی است. نویسندگان در این اثر مباحثی را مطرح کرده‌اند که هر افسر و مدیر حفاظتی باید بر آن اشراف کامل داشته باشد.

درباره‌ی کتاب افسران حفاظت حرفه‌ای: امنیت افسران‏ حفاظت و به کارگیری‏ نیروها

از آنجا که موضوعات وابسته به امور امنیتی از اهمیت به‌خصوصی برخورداراند، لازم است مأموران حفاظتی تسلط جامع و کاملی بر تاکتیک‌های دفاعی پیدا کنند. در کتاب افسران حفاظت حرفه‌ای: امنیت افسران‏ حفاظت و به کارگیری‏ نیروها، موضوعاتی چون به‌کارگیری زور، مخاطرات و امنیت مأمور گشت‌زنی، رویه‌های توقیف و بازداشت و... به‌طور مفصل مورد بررسی قرارگرفته و راهکارهای متعددی برای هر مشکل امنیتی ارائه شده است.

در هر فصل از این کتاب نخست موضوعات مختلف وابسته به امور حفاظتی مطرح شده و در پایان به‌منظور یادگیری بهتر خوانندگان، از مطالب ارائه‌شده پرسش‌های چهار گزینه‌ای طرح شده است. این اثر از سری مجموعه کتاب‌های افسران حفاظت حرفه‌ای است که بی‌شک برای کلیه‌ی کارکنان سازمان اطلاعاتی ایران جهت حفظ امنیت ملی سودمند خواهد بود.

مجموعه کتاب افسران حفاظت حرفه‌ای، نوشته‌ی عادل و عارف شیرازی، و انتشارات صفرتاصد این مجموعه را در دسترس عموم علاقه‌مندان قرار داده است.

درباره‌ی مجموعه کتاب افسران حفاظت حرفه‌ای

مجموعه 12 جلدی افسران حفاظت حرفه‌ای ازجمله مجموعه کتاب‌ها در زمینه‌ی امنیت ملی و حفاظتی هستند که با موضوعاتی همچون «مبانی و اصول امنیت و حفاظت»، «ارتباطات در امور امنیتی و حفاظتی»، «وظایف افسران حفاظت»، «پیشگیری از جرم و حفاظت فیزیکی»، «ایمنی و حفاظت از آتش‌‌‌سوزی» و... منتشر شده‌اند. محتوای این مجموعه با توجه به منابع جدید و به‌روز دنیا نوشته شده و راهنمایی کاربردی در جهت آموزش نیروهای حفاظتی و امنیتی است.

کتاب افسران حفاظت حرفه‌ای: امنیت افسران‏ حفاظت و به کارگیری‏ نیروها مناسب چه کسانی است؟

کتاب حاضر برای تمامی پرسنل سازمان اطلاعاتی ایران در راستای حفظ امنیت ملی مفید خواهد بود.

در بخشی از کتاب افسران حفاظت حرفه‌ای: امنیت افسران‏ حفاظت و به کارگیری‏ نیروها می‌خوانیم

هر زمان که مأمور امنیتی سوژه‌ای را توقیف کرده و حتی با اعتراضات سوژه اجازه‌ی ترک محل را به وی نمی‌دهد، دستگیری به پایان می‌رسد. مهار شاید بنابر قانون به لحاظ فنی عبارت از "بازداشت" باشد. با این حال، جرایم مدنی که پرونده برای آن تشکیل می‌شود، به دلیل دستگیری غلط است. تمام توقیف‌هایی که در آن سوژه مجاز به ترک محل نیست، بنابر تعریف در دادخواست مدنی عبارت از دستگیری است.

به علاوه، در قانون دستگیری هیچ جایی برای دستبندزدن شخص به خاطر امنیت مأمور (همانند آن اقدامی که پلیس انجام می‌دهد) و با این هدف که می‌تواند دستنبد را باز کند و پس از اتمام خطر فرد را آزاد ‌کند وجود ندارد. دستبندزدن، به هر دلیلی، به این معنا است که سوژه دستگیر شده است. باز کردن متعاقب دستبندها و "آزادسازی فرد از بازداشت" نیاز به توضیح زیادی دارد! در بیشتر پرونده‌ها، یک شهروند که مأمور اجرای قانون یا مأمور پلیس نیست، مصونیت قضایی تضمین شده را ندارد (حمایت در برابر اقامه‌ی دعوی تحت شرایط خاص، مانند "سوء ظن معقول" یا "علت احتمالی") و مشمول اقامه‌ی دعوی است.

اگر قصد ندارید با پلیس تماس بگیرید و سوژه را به زندان بیندازید، هرگز در وهله‌ی اول به وی دستبند نزنید. تنها دلیل دستبند زدن به سوژه جلوگیری از فرار وی هنگام دستگیری شهروند و محافظت از مأمور و دیگران حین انتظار برای آمدن پلیس است. به یاد داشته باشید، فقط پلیس می‌تواند آن دستبندها را باز کند! اگر مأمور امنیتی به هر دلیلی غیر از یک فوریت پزشکی، دستبندها را باز کرده باشد، به یک "آغازگر مسئولیت" تبدیل می‌شود.