نوذر نخعی و محمدامین شمسی در کتاب دیباچهای بر نظریههای اعتیاد به مواد، بهعنوان دو محقق و پژوهشگر اجتماعی، عوامل و دلایل ابتلا به سوءمصرف مواد را مورد بررسی قرار دادهاند. خوانندگان پس از مطالعهی این کتاب میتوانند به درکی کلی از دلایل علمی و منطقی ابتلا به سوءمصرف مواد دست پیدا کنند.
درباره کتاب دیباچهای بر نظریههای اعتیاد به مواد
کتاب دیباچهای بر نظریههای اعتیاد به مواد، راهنمایی جامع و کلی برای ایجاد آگاهی در زمینهی «سببشناسی اعتیاد» است که به خوانندگان خود کمک میکند تا نظریات مهمی که در زمینهی اعتیاد مطرح شدهاند را در سه سطح کلی علوم اعصاب، علم روانشناسی و علم جامعهشناسی بررسی و دیدگاهی کلی نسبت به این آسیب اجتماعی پیدا کنند. اعتیادشناسی، علمی پویا و زنده است که هر لحظه تغییر کرده و نیاز به شناخت مداوم و دقیق دارد. بنابراین هر اعتیادشناسی میبایست علاوه بر درنظرگرفتن ویژگیهای قومی و فرهنگی، به تفاوتهای فردی نیز دقت کرده و براساس آن مدلها و الگوهای خود را تبیین کند تا تصمیمات و برنامهریزیهای بعدی که به واسطهی این الگوها تدوین میشوند قابلیت اجرایی و تأثیرگذاری بالاتری داشته باشند.
نوذر نخعی و محمدامین شمسی، در کتاب دیباچهای بر نظریههای اعتیاد به مواد، مطرح میکنند که در طی نیم قرن اخیر، مسئلهی اعتیاد و سوءمصرف مخدر بیش از هر زمان دیگری توجه محافل علمی را به خود جلب کرده و توانسته بر سیاستگذاریها و تصمیماتی که در خصوص اعتیاد و سوءمصرف مواد میشود، تأثیر بگذارد. با آن که تحقیقات علوم مختلفی مثل علوم اعصاب، جامعهشناسی و روانشناسی بر مسئلهی وابستگی و سوءمصرف مواد مخدر دستاوردهای زیادی داشتهاند، هنوز هم تئوری یا نظریهای جامع برای شناخت تمام جنبههای این آسیب اجتماعی وجود ندارد.
ابتلا به سوءمصرف مواد میتواند دلایل گوناگونی مثل تسکین درد جسمانی، فراموشی خاطرات تلخ، ایجاد احساس جدید و فرار کردن از مسئولیت باشد، اما نتیجهی آن یکسان است و درنهایت فرد مبتلا، دچار درگیری و عذاب شدیدی در مصرف مخدر خواهد شد. نویسندگان این کتاب، از تجربهی خود در تحقیق و پژوهشهای اجتماعی استفاده کرده و دلایل مختلف گرایش افراد به اعتیاد را مورد بررسی قرار دادهاند. آنها تصویری کلی از درد و رنج فرد مبتلا به اعتیاد را به نمایش میگذارند. این کتاب توسط انتشارات مهرتا به چاپ رسیده است.
کتاب دیباچهای بر نظریههای اعتیاد به مواد مناسب چه کسانی است؟
این کتاب به کسانی که علاقهمندند درباره علل و عوامل سوءمصرف مخدر اطلاعات کسب کنند، پیشنهاد میشود.
با نوذر نخعی بیشتر آشنا شویم
دکتر نوذر نخعی (متولد 1348) مدرک دکترای خود را در سال 1380 از دانشگاه علوم پزشکی شیراز دریافت کرد و پس از آن به کار در زمینهی پزشکی اجتماعی و فعالیت در مرکز تحقیقات علوم اعصاب مشغول شد. اغلب کتابهای او در زمینه آسیبشناسی بوده و درباره معضلات تکفرزندی، سوءمصرف مخدر و قلیان و... نوشته است. از دیگر آثار او میتوان به کتابهای «هزار روز طلایی و تکرارنشدنی» و «پیامدها و مشکلات تکفرزندی» اشاره کرد.
در بخشی از کتاب دیباچهای بر نظریههای اعتیاد به مواد میخوانیم
فرزندان الکلیها بر خلاف میزان 10 درصد برای جمعیت عادی؛ به میزان 20 تا 0 درصد الکلی میشوند.
برخی از کارشناسان چنین نتیجه میگیرند که میزان ورائتپذیری (شانس به ارث بردن این اختلال) اعتیاد به الکل؛ مشابه دیابت و بیماری زخم معده است (6؛ ص 62). حال که کل توالی DNA انسان «رمزگشایی» شده است این احتمال وجود دارد که در طول دهههای آینده دانشمندان بیش از پیش به ارتباطی ژنتیکی در مورد اعتیاد به الکل پی ببرند.
هیچ یک از محققانی که درباره ارتباط ارثی اعتیاد به الکل تحقیقی میکنند ادعا ندارند که عامل ژنتیک تنها عامل یا حتی عامل اصلی اعتیاد به الکل است؛ در عوض آنها استعداد ژنتیکی برای اعتیاد به الکل را مسلم میدانند. وراثت تنها یکی از چند عامل است. وراثت به تنهایی باعث اعتیاد فرد به الکل و نوشیدن مخرب نوشیدنیهای الکلی نمیشود. با اینحال عوامل ژنتیکی در ترکیب با دیگر عوامل ممکن است احتمال این فرایند را افزایش دهد.
پژوهشها نشان میدهد که پسران و دختران الکلیها نسبت به فرزندان افراد غیرالکلی گرایش کمتری یه تأثیرپذیری از الکل دارند؛ هماهنگی آنها کمتر تضعیفشده است؛ بدن آنها واکنش هورمونی کمتری دارد و آنها با دریافت میزان معینی از الکل؛ به نسبت احساس مستی کمتری دارند. به گفته پژوهشگرانی مانند مارک شاکیت؛ جک مندلسون و بارارا لکس؛ 40 درصد از فرزندان افراد الکلی از این سه جهت حساسیت بسیار کمتری را به الکل نشان میدهند. در حالی که این میزان در مورد اعضای گروههای شاهد تنها 10 درصد بوده است.
بله
















