سریال صوتی شوایک - قسمت نوزدهم

یاروسلاو هاشک در سریال صوتی شوایک - قسمت نوزدهم داستان طنزآمیز مرد ساده‌لوحی را روایت می‌کند که در دوران جنگ جهانی اول می‌خواهد به خدمت سپاه اتریش - مجارستان دربیاید. او در این رمان جذاب با زبانی طنز و گزنده از طغیان افراد معمولی در مقابل بی‌عدالتی‌ها سخن می‌گوید. اثر حاضر که تابه‌حال به 50 زبان ترجمه شده، به‌صورت متوالی هر پنج‌شنبه منتشر می‌شود.

درباره کتاب صوتی شوایک:

جنگ جهانی اول یکی از فجایعی است که در آثار نویسندگان زیادی توصیف شده است. بیشتر این آثار با مضامین ضدجنگ، زندگی کسانی را که تحت‌تأثیر جنگ بودند، به تصویر می‌کشند. یکی از نویسندگانی که سعی کرد با روایت داستانی، انتقاد خود نسبت به مسئله جنگ را به گوش جهانیان برساند، یاروسلاو هاشک بود که با نوشتن کتاب شوایک (The Good Soldier Schweik) تمثیلی از زندگی تحت‌تأثیر جنگ ارائه داد.

این نویسنده داستان مردی به اسم «شوایک» را روایت کرده است که قصد دارد به ارتش بپیوندد و در جنگ شرکت کند. وی مدام به سپاه اتریش - مجارستان درخواست ورود می‌دهد. اما به دلیل ساده‌دلی‌اش در موقعیت‌های طنزآمیز بسیاری قرار می‌گیرد و واکنشش به این موقعیت‌ها با حماقت همراه است. در نهایت نیز حماقت‌هایش موجب اخراج او از ارتش می‌شود.

هنگام اوج گرفتن جنگ، شوایک امید دارد دوباره او را راه بدهند. این شخصیت را می‌توان کمی دیوانه و عجیب دانست؛ ولی بعضی از دیالوگ‌هایش درمورد وطن‌پرستی و جنگ، شما را به فکر فرو می‌برد. به عقیدهٔ بسیاری از منتقدین، شخصیت شوایک را می‌توان نمادی از همهٔ مردم چک در آن دوران دانست.

سریال صوتی شوایک درواقع یکی از بهترین آثار ضدجنگ در قرن بیستم به شمار می‌آید. این رمان تنها کمی بعد از شروع جنگ جهانی اول به انتشار رسید و نویسنده مدتی پس از انتشار آن به شهرتی جهانی دست‌یافت. لحن طنزی که در این داستان استفاده شده به شکلی تلخ، گزنده و انتقادی است که بیشتر در دسته‌بندی کمدی سیاه قرار می‌گیرد.

گفتنی است این رمان درخشان در ابتدای سال 1921 به انتشار رسید و تقریباً یک سال بعد، جایزه دولتی مترجمان (Kääntäjien valtionpalkinto) را از آن خود کرد.

اقتباس‌های سینمایی از کتاب صوتی شوایک:

- فیلم شوایک به کارگردانی «مارتین فریش» و نقش‌آفرینی «ساشا راشیلوف» در سال 1931
- انیمیشن شوایک در سال 1955
- فیلم شوایک به کارگردانی «کارل اشتکلو» در سال 1957 (نامزد جایزه کریستال گلوب)
- فیلم «سفر طولانی» در سال 1962
- مجموعه تلویزیونی «ماجراهای سرباز خوب شوایک» به کارگردانی «ولفگانگ لیبناینر» در سال 1972

کتاب صوتی شوایک به چه کسانی پیشنهاد می‌شود؟

اگر به ادبیات کلاسیک و داستان‌های طنز و انتقادی علاقه دارید، شنیدن این کتاب صوتی را از دست ندهید.

یاروسلاو هاشک را بیشتر بشناسیم:

او در سال 1883 در پراگ متولد شد و در زمان شروع جنگ جهانی اول به ارتش اتریش فراخوانده شد. این نویسنده هم‌زمان با بسیاری از روزنامه‌های روس در جبهه با بلشویک‌ها همکاری کرد. یاروسلاو هاشک (Jaroslav Hasek) در سال 1920 به کشور خود بازگشت و نوشتن شاهکارش، رمان شوایک را آغاز کرد و تا زمان مرگ در سال 1923 مشغول همین کار بود.

شهرت اصلی وی پس از انتشار رمان «سرباز خوب شوایک» حاصل شد. هاشک به جز از این اثر، 1500 داستان کوتاه دیگر نیز نوشته و اکثر آثارش در سال‌های اولیه قرن بیستم بوده‌اند و بیشتر آن‌ها محتوایی انتقادی داشتند.

در بخشی از کتاب صوتی شوایک می‌شنویم:

ستوان دوک مدتی بروبر به این شی زل زد. اما خودش بود. ناچار باید می‌پذیرفت که واقعا از زمرهٔ آن دسته از معلولانی است که ایام پرطراوت شباب را زیر تختخواب گذرانده‌اند. لگن ادرار تاثیر زیادی روی همه گذاشت. و چون ستوان دوک حرفی نزد، شوایک رشتهٔ سخن را به دست گرفت:

- «به عرض مبارک جناب لایتنانت می‌رسونم که یدفعه تو پوتبرادی سر یه همچین لگنی مشغلهٔ بامزه‌ای راه افتاده بود. اون روزا ن. پوتبرادی روزنامکی درمیومد به اسم استقلال که همه کارش دواخونه‌چی محل بود. لادیسلاو هایک دوماجلیتسی هم کرده بودن سردبیر. این آقای دواخونه‌چی از اون اطواری‌هایی بود که دیگ و بادیه و کماجدون و اینجور چیزا جمع می‌کنن. طوری که خود این آدم شده بود یه موزهٔ تموم عیار. روزی از روزها این هایک دوماجلیتسی یکی از هم‌قطارهای خودشو که اونم چیز تو روزنامه می‌نوشت دعوت کرد به استخر پودبرادی. و چون یه هفته بود همدیگرو ندیده بودن، تا خرخره خوردن و پاتیل شدن و یارو وعده کرد که واسه اینکه از خجالت این مهمونی دربیاد، یه پاورقی تو این استقلال بنویسه. یعنی تو روزنامهٔ مستقلی که ریش استقلال هایک توش گرو بود. و به وعده‌اش هم وفا کرد و یه پاورقی نوشت راجع به یه کلکسیونر که تو ساحل لابه لای شنا یه لگن قراضه پیدا میکنه و خیال میکنه کلاهخود واسلاو قدیسه و چنون هنگامه‌ای به پا میکنه که خود اسقف برینیخ هم با علم و کتل و دسته میره زیارت کلاهخود!»