کتاب کوچه‌ی بی‌خاطره‌ها

کتاب کوچه‌ی بی‌خاطره‌ها اولین اثر زیبا صحرایی، نویسنده ایرانی است. او این رمان را به سبک سوررئال نوشته و ماجرای پدربزرگی را روایت می‌کند که به همراه نوه‌اش در قبیله‌ای زندگی می‌کنند. پدربزرگ با اتکا به آیین عرفانی، فلسفه‌ی مرگ و زندگی، و مفهوم عشق، از دانسته‌های خود نسبت به طبیعت، برای نوه‌ی دخترش می‌گوید.

کتاب کوچه‌ی بی‌خاطره‌ها برای چه کسانی مناسب است؟

این کتاب را به علاقه‌مندان ادبیات داستانی ایران در ژانر عاشقانه پیشنهاد می‌کنیم.

در بخشی از کتاب کوچه‌ی بی‌خاطره‌ها می‌خوانیم:

پدربزرگ تمام آوازهای قدیمی قبیله را بلد بود و همیشه در حال زمزمه کردن آن‌ها بود، وقتی پدربزرگ آوازی را زمزمه می‌کرد، تمام فضا یکدست و هماهنگ می‌شد، پرنده‌ها بلندتر می‌خواندند، درخت‌ها براق‌تر و سبزتر می‌شدند، آتش اجاق شعله‌ورتر می‌شد و زغال‌ها بیشتر از هر وقت دیگری گر می‌گرفتند، حتی آلاچیق و کلبه‌ها هم جلوه بیشتری پیدا می‌کردند. انگار تمام طبیعت در رقصی هماهنگ حضور داشت و هیچ‌کس چاره‌ای جز تبعیت از قوانین این رقص باشکوه نداشت.

حتی سنگ کوچکی هم اگر با این نظم همراه نبود، هزار تکه می‌شد چون برای ماندن و زیستن چاره‌ای جز هماهنگی با این نظم یکدست وجود نداشت. پدربزرگ همچنان داشت آواز می‌خوند، گاهی بلندتر و گاهی آرام‌تر؛ چند تا از بلوط‌ها ترکیدند و خاکستر کمی در فضا پخش شد! بلوط رو دو تکه کردم و جویدم، بلوط هم دیگر تلخ نبود، شاید حیفش می‌آمد آرامش و زیبایی این فضای هماهنگ را خراب کند! بلوط حسابی پخته شده بود!

تولد من با مرگ مادرم آغاز شده بود. «زندگی و مرگ در هم تنیده‌اند و یکدیگر را محکم در آغوش گرفته‌اند تا هیچ کس حتی در خیال خودش هم تصور جدایی آن‌ها نپرورد؛ شیرینی زندگی با تلخی مرگ هماهنگ شده، هیچ‌کدام بدون دیگری قادر به جلو رفتن نیست. زندگی بدون مرگ مثل رودخانه‌ای سرگردانه که یا خشک میشه یا باتلاق؛ و مرگ دلیل راهه برای نشون دادن مسیر دریا و رسیدن این روخونه به نهایت خودش»