کتاب دخترم چگونه کتابخوان شد

ایجاد علاقه به کتابخوانی در کودکان نیاز به اصولی دارد که به آن‌ها اشتیاق و انگیزه لازم را برای وارد شدن به دنیای کتاب بدهد. مانا امیری مهر در کتاب دخترم چگونه کتابخوان شد، به عنوان یک روانشناس و مادر دغدغه‌مند با مطالعه در این حوزه، تجربیات و نتایج مطالعات خود را با شما به اشتراک می‌گذارد و در مسیر پیشرفت و موفقیت کودکتان، شما را همراهی خواهد کرد.

درباره‌ی کتاب دخترم چگونه کتابخوان شد:

کودکان برای دستیابی به موفقیت و ساختن یک شخصیت قدرتمند به راهنمایی و هدایت پدر و مادر خود نیاز دارند. والدین نیز باید در این راه از متخصصین و کسانی که با دانش روز در ارتباط هستند، مشاوره بگیرند تا بر اساس اصولی منطقی به رشد و تعالی فرزندشان کمک نمایند.

یکی از انتخاب‌ها و مسیرهایی که می‌تواند موفقیت را برای کودکان به همراه بیاورد، وادی کتاب و کتابخوانی است که با گسترش دانش زبانی، جهان واژگان کودک را دچار تحول می‌کند. در واقع این ماهیت زبان است که به بسط و رشد اندیشه کودک منجر می‌گردد و باعث ارتباط پویاتر وی با جهان پیرامون خود می‌شود.

کتاب خواندن سطح هوشیاری کودکان را افزایش می‌دهد و به رشد هوش اجتماعی و عاطفی آن‌ها کمک می‌کند. یک کودک کتابخوان در بزرگسالی با چالش‌ها و مسائلی که با آن‌ها مواجه می‌شود، برخورد منطقی‌تر و مناسب‌تری از خود به نمایش می‌گذارد و جهان اندیشه عمیق‌تر و پویاتری نسبت به سایرین دارد.

همه این توانایی‌ها باعث شده تا والدین نسبت به ایجاد علاقه در فرزندانشان حساس شوند و توجه بیشتری روی این مساله داشته باشند. مانا امیری مهر در کتاب دخترم چگونه کتابخوان شد به شما کمک می‌کند تا راه‌های ایجاد اشتیاق در کودکان را پیدا کنید و آن‌ها را با دنیای کتاب و کتابخوانی آشنا سازید.

کتاب دخترم چگونه کتابخوان شد مناسب چه کسانی است؟

اگر دوست دارید فرزندتان به کتابخوانی مشتاق شود و بیش از هرچیزی با کتاب مانوس گردد، این کتاب و نکات نتیجه‌بخش آن را از دست ندهید.

در بخشی از کتاب دخترم چگونه کتابخوان شد می‌خوانیم:

با توجه به اینکه همیشه برای دخترم کتاب داستان‌هایی با تصاویری شاد و رنگارنگ می‌خریدم و در کتابخانه اتاقش می‌گذاشتم اما او همچنان به طور پیوسته به تماشای تلویزیون و دیدن کارتون علاقه‌مند بود و احساس کردم این مسئله سبب تنبلی او می‌شود. او مات شخصیت‌های کارتونی بود و حتی حاضر نمی‌شد برای نوشیدن آب هم تحرک داشته باشد.

و علاوه بر این عادت که جزئی از زندگی روزمره رستا شده بود به تبلت و گوشی موبایل من و پدرش هم وابسته شده بود. چشم پزشک تاکید کرد که اگر چه تماشای تلویزیون بینایی را تحت تاثیر قرار نمی‌دهد اما موبایل و تبلت اشعه‌ای دارند که سلامتی چشم به خطر می‌اندازد.

وای خدای من، در این خانه کوچک 70 متری کودکم را چگونه سرگرم کنم؟ دیگر مثل دوران قدیم نبود منظور دو دهه قبل که بچه‌ها بیشتر وقت خود را در کوی و برزن بازی می‌کردند و یا دست جمعی با همسالان به پارک واقع در محله می‌رفتند اکنون زمانه تغییر کرده است، خانه تنها محیط امن برای کودکان است.

در همین افکار بودم که برق مجتمع قطع شد. شب بود و تاریکی خیلی زود جایگزین نورهای مصنوعی چلچراغ‌ها شد. مثل روزگار کهن متوسل به شمع شدیم تا با تلالواش حداقل بدانیم کجا گام برمی‌داریم. بی‌تابی در دو دیده رستا موج می‌زد و گفت: مامان حوصله‌ام سر رفته چه کار کنم. با دیدن سایه گیسوان بلندش در دیوار که به هیبت غول در آمده بود، فکر بکری به ذهنم رسید...