کتاب کفیل؛ زندگی حضرت ابوالفضل (ع) در آینه روایت‌های کوتاه

رشادت‌های عباس (ع) در قیام عاشورا و سلوک اخلاقی او زبانزد همگان است. عضوی از خاندان اهل بیت (ع) که ارادتمندان زیادی دارد. ناهید حسن‌پور در کتاب کفیل؛ زندگی حضرت ابوالفضل (ع) در آینه روایت‌های کوتاه، در قالب روایاتی کوتاه فرازهای از زندگی ایشان برگزیده است.

درباره کتاب کفیل؛ زندگی حضرت ابوالفضل (ع) در آینه روایت‌های کوتاه:

نویسنده این اثر قصد دارد مخاطب را در قالبی کوتاه و زمانی اندک با زندگی حضرت ابوالفضل (ع) آشنا گرداند. محتوای اصلی کتاب نشان دادن شمایلی زیبا از ایثار و وفاداری ابوالفضل عباس (ع) نسبت به ساحت سالار شهیدان امام حسین (ع) است.

عباس (ع) پهلوانی‌ست که درس آزادگی و جوانمردی او سرلوحه جوانمردان تاریخ است. پهلوانی که همه پهلوانان، از دستان پرتوان و گره‌گشای او مدد می‌جویند و همه شهیدان راه او را می‌پویند. چشمه‌های آب از چشم‌های او شرمنده‌اند و ارادتمندانش خاک کربلا را به خاطر قدوم آن حضرت بوسه می‌زنند

او درس دینداری را از مکتب پدرش امیرالمومنین (ع) آموخته و همنشین حسن (ع) و حسین (ع) بوده است. عباس (ع) رسم غیرت و پایداری را تا لحظه آخر عمر گرانبهای خود به جا آورد و نام خود را به نیکی در سراسر تاریخ علم گردانید.

کتاب کفیل؛ زندگی حضرت ابوالفضل (ع) در آینه را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم:

این کتاب راهنمای خوبی برای آموختن درس فداکاری و جوانمردی از زندگی حضرت ابوالفضل عباس است.

در بخش‌هایی از کتاب کفیل؛ زندگی حضرت ابوالفضل (ع) در آینه می‌خوانیم:

- نیمه‌های شب، صدایی از خیمهٔ عباس (ع) شنیده می‌شد. عباس (ع) با برادرانش و اهل‌قبیله، دُور هم جمع شده بودند. صحبت‌های عباس (ع) که تمام شد، شمشیرهایشان را از غلاف بیرون کشیدند. دست بیعت و یاری دادند. حرفشان اطاعت‌کردن بود. به عباس (ع) گفتند:
«گوش به فرمان تو هستیم. هرآنچه تو بگویی و هرآنچه تو بخواهی.»

- صفوان، مهارت خوبی در سنگ‌اندازی داشت. سنگ‌زنان وارد میدان شد. سنگ بزرگی از خورجینش بیرون آورد و با شتاب پرتاب کرد. عباس (ع) سرش را خم کرد، سنگ از بالای سرش رد شد و به روی زمین افتاد. عباس (ع) شمشیرش را از غلاف بیرون کشید و حمله کرد. دست صفوان قطع شد. عباسِ دلاور، یل دشمن را زمین زده بود. دست صفوان از کار افتاد. جراحت داشت و خونریزی شدید. عباسِ جوانمرد به او فرصتی دوباره داد. همان جا رهایش کرد و به‌سمت سپاه دشمن رفت.