بیشتر انسانها از اتفاقات ناشناختهی بعد از مرگ میترسند و مطمئن نیستند که آیا واقعاً جهانی دیگر وجود دارد؟ مهدی یوسفی در کتاب زندگی پس از مرگ، مراحل قبل و بعد از مرگ را شرح داده و به شما این قدرت را میبخشد تا با فرا رسیدن زمان موعود، مرگ را با آگاهی کامل در آغوش بکشید و طعم شیرین آن را درک کنید.
دربارهی کتاب زندگی پس از مرگ:
مرگ به معنای تمام شدن زندگی نیست؛ بلکه شروعی تازه برای ورود به آخرت است. لحظهی به پایان رسیدن عمر برای مؤمنان همانند وارد شدن به حمامی است که آخرین باقیماندههای گناهانشان را از جسم خود پاک میکنند یا همچون بوییدن بهترین و دلپذیرترین زاییدههاست؛ بویی آرامشبخش که او را به خوابی همیشگی میبرد و همهی درد و رنجهایش به پایان میرسند.
پس اگر مرگ آنقدر شیرین است چرا مردم تا این حد از مردن میترسند؟ روزی فردی نزد امام حسن مجتبی (ع) رفت و ایشان پرسید که چرا مردم همواره از مرگ هراسانند؟ امام فرمودند: زیرا آخرت خودشان را خراب کردهاند و دنیایشان را آباد ساختهاند، به همین دلیل هیچ فردی دلش نمیخواهد از مکانی که برای آبادیاش زحمت کشیده است، خارج شود. به راستی تنها مسئلهای که میتواند شیرینی مرگ را از انسان بگیرد، ترس از حساب و کتاب و سرانجامی دردناک است.
چه چیزی جز گناهان و خطاهایی که در گذشته انجام دادهایم، باعث این توهم از حساب و کتابی سخت و عاقبتی دردناک است؟ آیا وقت آن نرسیده که از ملاحظه عمر رو به کاهش خویش و از دیدن مردن دیگران پرده فراموشی و غفلت را درهم بزنیم؟ آیا وقت آن نرسیده تا به خود بیاییم و برای سفر مرگ خویش توشهای برداریم؟
انسان در صورتی که کاهش عمر خویش و مردن دیگران را مشاهده میکند ولی باز هم در غفلت است، همانند فردی که پیراهنی را چندین سال در تن دارد ولی اگر کسی از او تعداد دکمههای پیراهنش را بپرسد از آن آگاه نیست و برای پاسخ باید آنها را بشمارد. واقعاً جای تعجب دارد که انسان برای استراحتش که مدت کوتاه است جای نرم تهیه میکند ولی به فکر تهیهی مکانی آرام برای آخرت خویش نیست!
مرگ برای فردی که خود را آماده سفر نکرده، آغاز دشواریها است. مانند فردی که در جوانی خود برای پیریاش توشهای جمع نکرده و وقتی که پیری میرسد به دشواری و سختی زندگی خود را اداره میکند.
کتاب زندگی پس از مرگ برای چه کسانی مناسب است؟
بدون شک یکی از ضروریترین مسائلی که همهی انسانها باید در مورد آن تحقیق کنند و آگاه باشند، موضوع دنیای بعد از مرگ است. پس مطالعهی کتاب زندگی پس از مرگ (Life after death) را از دست ندهید.
در بخشی از کتاب زندگی پس از مرگ میخوانیم:
مهمترین حادثهای که در قبر اتفاق میافتد، سؤال قبر است، که بر اساس آن برخی دیگر از حوادت قبر و برزخ رقم میخورد. بنابراین، سؤال قبر از اهمیت زیادی برخوردار است و باید دید از چه چیزهایی سؤال میشود، سؤالکنندگان چه کسانی هستند، مخاطب سوالات کیست و اینکه در کجا این پرسش و پاسخ صورت میگیرد. نکته مهم دیگر اینکه آیا سؤال قبر عمومی است و همه انسانها را در برمیگیرد یا به گروه خاصی اختصاص دارد.
مطابق آنچه در روایات درباره سؤال قبر آمده است، دو فرشته به نامهای نکیر و منکر و در برخی روایات به نامهای ناکر و نکیر، مأموران سؤال در قبر میباشند که یکی از طرف راست و دیگری از طرف چپ وارد قبر شده و مأموریت خود را انجام میدهند. پیامبر اکرم صَلَّى اللّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ و سَلَّم این واقعه را چنین تصویر نمودهاند: «أن الله تعالى ملکین یقال لهما ناکر و نکیر ینزلان على المیت فیسألانه عن ربه و نبیه و دینه و إمامه فان أجابَ بالحقِّ سلموه إلى ملائکۀ النعیم و إن ارتج علیه سلموه إلى ملائکۀ العذاب».
خداوند دو فرشته به نامهای ناکر و نکیر دارد، این دو بر میت فرود آمده و از او درباره پروردگار، پیامبر، دین و امام او سوال میکنند؛ اگر به درستی پاسخ داد، او را به فرشتگان نعمت میسپارند و اگر زبانش بند آمد و نتوانست پاسخ دهد، او را به فرشتگان عذاب تسلیم میکنند.
امام سجاد علیهالسَّلام با تفصیل بیشتری سؤالات قبر را مطرح نمودهاند: «در قبر دو فرشته به نام منکر و نکیر برای پرستش و امتحان سخت تو به سویت میشتابند. بدان اولین چیزی که به سویت فرستاده شد و از دینت که متدین به آن بودی و از کتابت که تلاوتش میکردی و از امامت که تحت ولایتش بودی، آن گاه از عمرت میپرسند که در چه راهی به پایانش بردی و از مالت که از چه طریق به دست آوردی و چگونه آن را خرج کردی».
حال باید دید که آیا مخاطب سؤالات روح است یا روح و بدن هر دو مورد سئوال واقع میشوند؟ امام باقر علیهالسَّلام در این ارتباط میفرمایند: «فَإِذَا أُدخِلَّ حَضرتَهُ رُدَّتِ الرُّوحُ فِی جَسَدۀٍ وَ جَاءَ مَلَکًا القَبرِ فَامتَحنّاه».
پس زمانی که داخل حفره قبرش قرار داده شد. روح به بدنش برگردانده میشود و دو فرشته قبر آمده و از او امتحان میگیرند.
بنابراین سؤال از روح، در حالی که به بدن در قبر بازگردانده شده است، صورت میگیرد. برخی روایات به طور دقیقتر توضیح میدهند که روح به تمامی بدن باز نمیگردد تا حیاتی مانند حیات دنیوی پیدا شود بلکه تعلق روح به بدن تنها به اندازهای است که بتواند سؤالات را درک نموده و به آنها پاسخ دهد.
بله





















