کتاب فقط تویی که منم

قربان ولیئی در کتاب فقط تویی که منم با احوالاتی خاص و عارفانه مناجات‌های خود با خالق هستی را در قالب سروده‌هایی در قالب شعر نیمایی به رشته تحریر درآورده است.

درباره‌ی کتاب فقط تویی که منم:

عده‌ای زیادی از صاحب‌نظران بر این عقیده‌اند که اشعار ولیئی جلوه‌ای از احساسات ممتاز و ناب است. ولیئی به عنوان شاعر خود را در بسیاری از سبک‌ها و شیوه‌های روایت اثبات کرده است. در تمامی اشعار وی رگه‌هایی از عالم عرفانی خاص او، معرفت و شوریدگی دیده می‌شود. سروده‌های او اهل تکلف نیستند و همین موضوع بسیاری از آثار او را با وجود پس‌زمینه‌ی عرفانی، بی‌همتا کرده است.

کتاب فقط تویی که منم دربردارنده‌ی مناجات‌هایی پرشور، حماسی و آمیخته با زبانی بدیع و پرمعنا در قالب گفتگوی انسان با خداوند است. تمامی این سروده‌ها در سبک عروضی نیمایی هستند و شما را به یاد منظومه‌های حماسی فارسی کهن می‌اندازند که از بطن روابط و ارتباطات انسانی دوران معاصر بیرون آمده‌اند.

قربان ولیئی به دور از حاشیه و هنجارشکنی‌های برخی شاعران معاصر این دوران، قلمی متفاوت و خوش‌قریحه دارد که از سبک و سلوک زندگی وی برگرفته شده‌اند و همین امر باعث تمایز او از سایر شعرا شده است. او نگرش تازه و خاص به دنیای امروز دارد که با عرفان و عشق به شکلی زیبا درآمیخته‌اند.

کتاب فقط تویی که منم مناسب چه کسانی است؟

دوستداران اشعار نو و کوتاه فارسی از خواندن این سروده‌های دلچسب لذت خواهند برد.

قربان ولیئی را بیشتر بشناسیم:

او در سال 1349 در کرمانشاه متولد شد. ولیئی فارغ‌التحصیل رشته‌ی زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه تربیت مدرس تهران در مقطع دکتری و دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه زنجان است. اولین اثر او در سال 1379 منتشر شد و بعد از آن مجموعه غزل‌ «ترنم داوودی سکوت» او برنده جایزه کتاب سال و «باید نوشت نام تو را با پرنده‌ها» برنده جایزه کتاب فصل شده‌اند. از جمله دیگر آثار ولیئی می‌توان به «موسیقی نواحی جان»، «زیارتنامۀ روح»، «ضربان ذات» و «مجموع پریشانی» اشاره کرد.

در بخشی از کتاب فقط تویی که منم می‌خوانیم:

خدایا! سپاس
که من را
شکستی
و در من
فراوان شدی