بله
کتاب لحظه جهان اثر قربان ولیئی، مجموعه‌ای از اشعار معاصر با درون‌مایه‌ی عرفانی و مذهبی است. با مطالعه‌ی این دفتر شعر که سروده‌های آن در قوالب غزل و مثنوی می‌گنجند، با جهان ذهنی شاعری دین‌اندیش آشنا می‌شویم که هنر خود را در خدمت باورها و اعتقادهای آیینی‌اش درآورده است.
درباره‌ی کتاب لحظه جهان
کتاب لحظه جهان اثر قربان ولیئی، دفتر شعری عاشقانه و عارفانه است که ۴۸ غزل و ۲ مثنوی بلند را شامل می‌شود. مضمون تمامی اشعار در این کتاب، مناجات و راز و نیاز شاعر با خالق خویش است. اشعار قربان ولیئی در میان کار دیگر شاعران این سبک درخور توجه است، از آن رو که اشعار وی تشخصی فکورانه دارد. اشعار قربان ولیئی در کتاب لحظه جهان با وجود گیرایی و روانی، برای مخاطبی مناسب است که از شعر چیزی بیش از احساسات و عواطف را طلب می‌کند.
کتاب لحظه جهان بیانی به دور از تکلف دارد، اما ماهیت کلام شاعر به گونه‌ای است که راهی جز انتخاب کلمات و معانی فاخر ندارد. با این وجود تمام همت شاعر بر آن بوده تا با انتخاب کلماتی ساده اما پرمغز، مفهوم و مقصودش را منتقل کند. این اثر با ۲ مثنوی بلند «ظهور ذات» و «زمزمه‌ی ذات» در پایان، بیش از پیش درون‌مایه‌ای مذهبی پیدا می‌کند؛ از آن جا که مثنوی ظهور ذات شعری در مدح حضرت رسول (ص) و مثنوی زمزمه‌ی ذات شعری در مدح حضرت علی (ع) است.
قربان ولیئی، نویسنده کتاب لحظه جهان، از شاعران معاصر و متولد کرمانشاه است. او دکترای خود در رشته‌ی زبان و ادبیات فارسی را از دانشگاه تربیت مدرس دریافت نموده است و در حال حاضر در دانشگاه زنجان مشغول به تدریس است. اولین کتاب او با نام «گزیده‌ی ادبیات معاصر» در سال ۱۳۷۹ به چاپ رسید. او در این سال‌ها چند مجموعه‌ی شعر منتشر کرده که مورد توجه اهالی فرهنگ و ادب قرار گرفته است. از جمله اشعار او کتاب «باید نوشت نام تو را با پرنده‌ها» است که برنده‌ی جایزه‌ی کتاب فصل شده و همچنین کتاب «ترنم داوودی سکوت» که برنده‌ی جایزه‌ی کتاب سال شده است. کتاب «ضربان ذات» او نیز با داشتن اشعاری در رثای امام حسین (ع)، مورد توجه گسترده‌ی مخاطبان قرار گرفته است.
کتاب لحظه جهان برای چه کسانی مناسب است؟
کتاب لحظه جهان اثر قربان ولیئی، به دوست‌داران اشعار معاصر عرفانی و مذهبی پیشنهاد می‌شود.
در بخشی از کتاب لحظه جهان می‌خوانیم
می‌تابی و محشر شده امروز پگاهم
دریا متلاطم شده از شور نگاهم
می‌میرمت ای زنده‌ترین طرز تماشا
آیینە‌ی جاری‌شده در رگ‌رگ آهم
میبینی و می‌بینم و حاجت به چه دارم؟
آیینە‌ی آیینه‌ام، از خود چه بخواهم؟
