بله
کتاب هنر همپایی اقتصادی: موانع، مسیرهای فرعی و جهش در نظام‌های نوآوری نوشتۀ کئون لی، اثری مهم و قابل توجه در خصوص راهبردهایی است که کشورهای در حال توسعه می‌توانند برای غلبه بر موانع رشد اقتصادی‌شان استفاده نمایند.
درباره کتاب هنر همپایی اقتصادی:
کتاب حاضر می‌کوشد تا با ارزیابی مسائلی مانند تناقض همپایی و استفاده از استعاره‌های فراوانی مثل افتادن از نردبان، طی کردن مسیرهای فرعی و پرواز در یک بالن، دیدگاه‌های جدید بیشتری را به شما انتقال دهد. در صورتی که همپایی به معنای کاهش فاصله میان اقتصادهای پیشرو و متأخر است، تناقض همپایی این نکته را اثبات می‌کند که اگر تنها در پی همپایی باشیم و یا صرفاً به تقلید از پیشروها بپردازیم، در مسیر همپایی به موفقیت دست نخواهیم یافت.
کتاب هنر همپایی اقتصادی (The Art of Economic Catch-Up) به بحث در مورد مشکلات اقتصادی‌ای که کشورهای متأخر برای رد شدن از تله توسعه با آن روبه‌رو می‌شوند می‌پردازد. کئون لی (Keun Lee) در این کتاب سه راهکار فرعی و سه پارادوکس که برای پیروزی بر دو نوع شکست و رهایی از یک مانع در راه کشورهای متأخر وجود دارد، را بررسی می‌کند.
یکی از امور اساسی و مهم، گسترش رفاه بشریت است. با این حال رسیدن به رشد اقتصادی پایدار، به‌ویژه در کشورهای در حال پیشرفت، امری ناشناخته به شمار می‌رود و همواره یکی از موضوعات پژوهش‌های اقتصادی قرار گرفته است. ادبیات اقتصادی می‌کوشد تا یک علت جهانی برای رشد اقتصادی پیدا کند که همه کشورها را بدون در نظر گرفتن میزان درآمد و تفاوت‌های ساختاری شامل شود. برای شروع، این کتاب ادعا می‌کند که عوامل رشد کشورهای فقیر و ثروتمند با هم متفاوت است و میان این کشورها مرز باریکی وجود دارد. از این رو یک اقتصاد در حال پیشرفت، زمان عبور از این مرز و پل باریک باید بسیار مواظب باشد، در غیر این صورت شاید در تله درآمد متوسط گرفتار شده و با رشد آرامی در مرحله درآمد متوسط مواجه شود.
نویسنده نام این کتاب را نه علم همپایی بلکه "هنر همپایی" نامیده است، زیرا یک همپایی موفق بسیار کم رخ می‌دهد و رد شدن از یک مرز باریک به جابه‌جایی هوشمندانه منابع و اندیشه‌ای استراتژیک نیاز دارد. این اثر، همچنین استراتژی‌های خردمندانه و نتایج سیاستی اقتصادی را بیشتر از اکتشافات علمی مورد بررسی قرار می‌دهد.
تشخیص مفهوم سازوکارهای رشد در مراحل مختلف منجر به کشف متغیرهای کلیدی گذار شده که به نوبه خود عبور کشورها از مرحله درآمد متوسط به درآمد بالا را تسهیل می‌نماید. این کتاب نشان می‌دهد که چنین‌گذاری در صورت استفاده از مسیرهای فرعی و جهش قورباغه‌ای امکان‌پذیر است. کتاب حاضر در ابتدا به توضیح این مسئله می‌پردازد که چرا متأخرین باید از مسیرهای فرعی استفاده نموده و یا جهش قورباغه‌ای نمایند و در ادامه چگونه می‌توانند سه مسیر فرعی برای ساخت قابلیت‌های نوآوری و یک مسیر فرعی برای خلق کسب و کارهای بزرگ در قالب گروه‌های کسب وکار را در پیش گیرند. در نهایت، این کتاب نحوه جهش قورباغه‌ای به بخش‌های نوظهور جدید را به بحث می‌گذارد.
نکوداشت‌های کتاب هنر همپایی اقتصادی:
- از پایان جنگ جهانی دوم، تنها تعداد معدودی از اقتصادهای دارای درآمد متوسط توانستند از موانع عبور کرده و به سطح درآمد بالا برسند. با ترسیم تجربیات این تعداد اقتصادهای اندک، این کتاب نه تنها عوامل موفقیت در تاب‌آوری، پویایی و نوآوری فناورانه را شناسایی می‌نماید، بلکه پیشنهادی عملی برای سازمان‌ها و دولتِ اقتصادهای دارای درآمد متوسط فراهم می‌نماید که به آن‌ها نشان می‌دهد چگونه این کار را انجام دهند. کتاب پیش رو پژوهشی بی‌عیب و نقص و بسیار خواندنی می‌باشد. خواندن کتاب برای هر فردی که دغدغه تله درآمد متوسط و نحوه غلبه بر آن را دارد، واجب است. (جاستین ییفو لین - اقتصاددان ارشد پیشین بانک جهانی)
- به کمک تسلط بر آخرین نظریه‌های اقتصادی و ترسیم دانش بی‌نظیرش از نحوه توسعه شرکت‌ها و ملت‌ها، کئون لی راهنمایی غیرقابل ارزش‌گذاری برای همپایی اقتصادی فراهم نموده است. کتاب توصیه‌ای به شدت عملی و در عین حال عالمانه برای سیاست‌گذاران و مدیران شرکت‌ها در کشورهای در حال توسعه فراهم می‌نماید، که تمایل دارند اقتصاد کشورهای متبوعشان را توسعه دهند. این کتاب به حق کتاب ارزشمندی است. (ها جون چانگ)
- این کتاب که بسیار شفاف نوشته شده است، در واقع یک کار تحقیقاتی اولیه است که گذرگاه‌های باریک دارای ریسک و عدم قطعیت بالا را شناسایی کرده و راه‌های جایگزین برای پیشروی در یک مسیر توسعه اقتصادی پایدار را در کشورهای توسعه‌یافته و در حال توسعه نشان می‌دهد. کئون لی امید را در دل کشورهای در حال توسعه زنده می‌کند تا به کمک همپایی، تفکر اقتصادی و سیاست عمومی دنیایی جدید و بهتر را برای خود شکل دهند. خواندن این کتاب برای سیاست‌گذاران عرصه عمومی، اساتید و فرهیختگان حوزه مطالعات نوآوری و اقتصاد توسعه بسیار ضروری می‌باشد. (لاخویندر سینگ - استاد اقتصاد دانشگاه پنجابی، هند)
- با در نظر گرفتن تغییر سریع مرزهای فناورانه، خواندن این کتاب برای درک بهتر گذشته و آینده موضوع توسعه امری مطلقاً ضروری است. لی شواهد قانع‌کننده‌ای را ارائه می‌دهد که ثابت می‌کند همپایی یک هنر است و مسیر از قبل تعیین شده‌ای ندارد و جوامع و سیاست‌گذاران را در انتخاب‌هایشان مسئول می‌داند. (آنالیسا پریمی - رئیس مرکز توسعه نوآوری و سیاست‌های ساختاری)
کتاب هنر همپایی اقتصادی برای چه کسانی مناسب است؟
مطالعه این کتاب برای سیاست‌گذاران و فعالان عرصه کسب و کار در کشورهای در حال توسعه یک باید است.
با کئون لی بیشتر آشنا شویم:
کئون لی استاد اقتصاد دانشگاه ملی سئول و بنیان گذار مرکز همپایی اقتصادی است. وی همچنین در گذشته رئیس انجمن بین‌المللی شومپیتر و عضو کمیته سیاست توسعه سازمان ملل بوده است و در حال حاضر سردبیر مجله ریسرچ پالسی، عضو شورای مجمع جهانی اقتصاد و عضو هیات راهبری شبکه جهانی اقتصاد یادگیری، نوآوری و سیستم‌های شایستگی‌ساز (گلوبلیکس) است. او در سال 2014 برای کتاب خود به نام "تجزیه و تحلیل شومپیتری همپایی اقتصادی: دانش، خلق مسیر و تله درآمد متوسط" برنده جایزه شومپیتر گردید.
در بخشی از کتاب هنر همپایی اقتصادی می‌خوانیم:
بعد از درک جذابیت اندازه بازار چین و قدرت چانه‌زنی آن، دولت این کشور به شکل فعال به تأمین‌کنندگان چند ملیتی روی آورد تا از این راه وارد بحث انتقال فناوری و مذاکرات جهت همکاری مشترک گردد. این کار به واسطه استراتژی هدفمند "واگذار کردن بازار داخلی در ازای کسب فناوری خارجی" صورت گرفت. اگرچه این استراتژی تماماً با موفقیت همراه نبود، توانست در برخی موارد به همپایی فناورانه کمک نماید. یک مثال برجسته از موفقیت این استراتژی، صنعت تجهیزات مخابراتی می‌باشد. چین از اندازه بازار بزرگ خود برای ترغیب شرکای خارجی به انتقال فناوری‌های اصلی خود به این کشور، بهره برد.
شرکت بل در شانگ‌های و سایر شرکت‌هایی که در قالب همکاری مشترک تأسیس شده بودند، انتشار دانش فناورانه را در بخش سوئیچ‌های تلفن دیجیتال در سراسر کشور سرعت بخشیدند. بدین ترتیب، تولید‌کنندگان داخلی ظهور کرده و شروع به رقابت مستقیم با شرکای حاضر در همکاری مشترک در میانه دهه 1990 نمودند. این رقابت ابتدا در بازارهای روستایی و سپس در بازارهای شهری صورت پذیرفت. اگرچه نمونه‌های مشابه انتشار دانش در سایر کشورهای آسیای جنوب شرقی نیز صورت پذیرفت، چین نسبت به سایرین در تبدیل این دانش در جهت ارتقای شرکت‌های داخلی، موفق‌تر عمل کرد. این کشور موفق شد یک همپایی از طریق نادیده گرفتن و جهش از یک مرحله در بخش مخابرات انجام دهد.
