کتاب من حتی توی تلویزیون هم جوکم

جیمی گریم پس از شرکت در یک مسابقه‌ی استعدادیابی، عنوان بانمک‌ترین پسر دنیا را از آن خود کرد. ماجرای جذاب او را در کتاب من حتی توی تلویزیون هم جوکم، نوشته‌ی جیمز پترسون و کریس گرابنستاین بخوانید.

درباره‌ی کتاب من حتی توی تلویزیون هم جوکم:

جیمی گریم پسر بچه‌ای است که استعداد درخشانی در سرگرم کردن و خنداندن آدم‌ها دارد. او به دلیل ناتوانی جسمی‌ در راه رفتن، روی صندلی چرخ‌دار می‌نشیند و همین موضوع او را تبدیل به یک استندآپ کمدین بامزه کرده که از مشکل جسمی‌اش به عنوان یک ویژگی منحصر به فرد استفاده می‌کند.

جیمی پس از شرکت در یک مسابقه‌ی استعدادیابی و برنده شدن، تصمیم می‌گیرد به روال عادی زندگی‌اش بازگردد و درس و مدرسه را دوباره از سر بگیرد. تا اینکه روزی، مدیران یک شبکه‌ی تلویزیونی به نام بی.‌ان.‌سی سر می‌رسند و به جیمی اطلاع می‌دهند که جایزه‌ی او در مسابقه‌ی استعدادیابی این است که او می‌تواند صاحب برنامه‌ی طنز تلویزیونی خودش باشد و مدیران شبکه موظف به تأمین مالی ساخت این برنامه هستند.

جیمی که مدت‌هاست از دنیای طنز و استندآپ دور شده، زمان زیادی را به فکر کردن اختصاص می‌دهد تا بهترین برنامه‌ای که می‌تواند بسازد را طراحی کند اما به مشکلات زیادی بر می‌خورد، طبیعی است که معلولیت جسمی‌اش، چالش بیشتری برایش به وجود می‌آورد. در نهایت او تصمیم می‌گیرد که یک برنامه‌ی استعدادیابی برای کودکان دبستانی بسازد. این اتفاقات مسیر تازه‌ای را پیش روی جیمی قرار می‌دهند که پر از چالش‌ها و سختی‌های بزرگ و کوچک است.

جیمز پترسون (James Patterson) و کریس گرابنستاین (Chris Grabenstein) کتاب من حتی توی تلویزیون هم جوکم (I Funny TV) را در ادامه‌ی کتاب‌های «من جوکم» و «من حتی جوک‌ترم» نوشته‌اند. مجموعه‌ای که نوجوانان را به دنیایی جذاب و خنده‌دار می‌برد و میان لحظه‌های بامزه و شاد، اهمیت صبر داشتن و پرتلاش بودن را یادآوری می‌کند.

در نکوداشت کتاب من حتی توی تلویزیون هم جوکم:

- پترسون و گرابنستاین به کمدی‌های جاودانه‌ی ابوت، کاستلو و گروچو مارکس ادای احترام می‌کنند و در عین حال جوک‌های تازه‌ای خلق می‌کنند که مناسب با گروه سنی نوجوانان است. (School Library Journal)

کتاب من حتی توی تلویزیون هم جوکم برای چه کسانی مناسب است؟

نوجوانان، علاقه‌مندان به داستان‌های مصور کمدی و تمام طرفداران ادبیات کودک و نوجوان از خواندن این کتاب لذت فراوانی خواهند برد.

با جیمز پترسون و کریس گرابنستاین بیشتر آشنا شویم:

جیمز پترسون نویسنده‌ی هفتاد و پنج ساله‌ی آمریکایی است که آثار پرفروش و درخشانی در حوزه‌ی ادبیات کودک و نوجوان نوشته، او همچنین نویسندگی چندین برنامه‌ی تلویزیونی را هم در کارنامه‌ی خود دارد. «رئیس جمهور گم شده است» یکی از مشهورترین رمان‌های او در ادبیات بزرگسال است.

کریس گرابنستاین نویسنده‌ی شصت و شش ساله‌ی آمریکایی است که بسیاری از رمان‌هایش برنده‌ی جوایز ادبی‌ای همچون جایزه‌ی گودریدز شده‌اند. فعالیت‌های او در حوزه‌ی ادبیات کودک معمولاً با همکاری پترسون صورت گرفته، گرابنستاین دانش‌آموخته‌ی رشته‌ی ارتباطات و اطلاعات از دانشگاه تنسی است.

در بخشی از کتاب من حتی توی تلویزیون هم جوکم می‌خوانیم:

وقتی پشت پیشخون کار می‌کردم، عمو فرانکی حواسش بود چطوری مشتری‌‌هاش رو با جوک‌های کوتاه و یه خطی روده‌بر می‌کردم. همه‌ی اون جوک‌ها رو از توی کتاب‌های جوک بیمارستان حفظ کرده بودم. دکترهای اونجا حسابی معتقد بودن خنده بر هر درد بی‌درمان دواست. تازه مزه‌ش هم از شربت سرفه خیلی بهتره. باز همین عمو فرانکی بود که فکر مسابقه‌ی نمکی‌ترین بچه‌کمدین دنیا رو انداخت توی سرم و بعدش در تمام مسیر پشتم موند؛ حتی توی چاله‌چوله‌ها، حتی توی اون مرحله‌های ترسناک و حتی توی اون مرحله‌های غمناک بین چاله‌چوله‌ها و مرحله‌های ترسناک. عمو فرانکی بیشتر از هر کس دیگه‌ای توی دنیا کمکم کرد بتونم زندگیم رو دوباره سروسامون بدم. دلم میخواست بتونم محبت‌هاش رو جبران کنم.

حالا غذاخوری معرکه شده. از بس تروتمیزه، برق می‌زنه. سرتاسر یکی از دیوارهاش با یویوهای قدیمی تزیین شده. یه روز و روزگاری، وقتی عمو فرانکی جونم فقط یه‌ذره از من بزرگتر بود، واسه خودش قهرمان یویو‌بازی کل بروکلین به حساب می‌اومد. توی بروکلین اسم همه با یو شروع می‌شه. مثلاً همدیگه رو اینجوری صدا می‌زنن: «یو اشلی! یو تامی! یو آدرین!»

عمو فرانکی یه دستگاه خیلی جدید و دیجیتالی پخش موسیقی هم توی غذاخوریش گذاشته. فقط هم از اون موسیقی‌های قدیمی پخش می‌کنه، چون عمو فرانکی فقط موسیقی قدیمی دوست داره. به قول خودش: «با این موسیقی‌ها میتونی یویو تاب بدی.»