کتاب جنایت مغزی

کتاب جنایت مغزی دربردارنده‌ی سه نمایشنامه‌ی متفاوت و جذاب به قلم سید نیما شاهمرادی است که مفاهیم مهم زندگی را شرح می‌دهند.

کتاب جنایت مغزی برای چه کسانی مناسب است؟

خواندن این کتاب به دوستدارن ادبیات نمایشی توصیه می‌شود.

در بخشی از کتاب جنایت مغزی می‌خوانیم:

یک اتاق با فضایی خاکستری و یک تخت که با اسنفج میله‌هایش پوشانده شده است. مرد در حالی که یک پستونک در دهانش است روی تختش خوابیده. صدای آرام زنی که نجوا می‌کند: «عزیزم؟ عزیزمممم؟» مرد را از خواب می‌پراند. صحنه روشن‌تر می‌شود. مرد از تختش پایین می‌آید و پستونکش را پرت می‌کند. دور صحنه با استرس راه می‌رود. یک مرد با قیافۀ خشن و لباسی بهم ‌ریخته سمت راست صحنه نشسته و مشغول بازی با دست‌هایش است. در گوشۀ چپ صحنه مردی عینکی در حال خواندن کتابی است که روی جلدش نوشته «مادر گم‌ شده». مرد سمت راست از تند تند راه‌ رفتن مرد کفری می‌شود و سرش را بالا می‌آورد.
مرد سمت راست: هووف، باز چه مرگته پا شدی دور اتاق راه می‌ری؟
مرد: شماها یه صدایی نشنیدین؟
مرد سمت راست: صدای چی؟
مرد: صدا... صدای یه زنه که می‌گه عزیزمممم عزییزممم!
مرد سمت راست «باخنده»: باز شروع شد. نه نشنیدیم.
مرد «رو به مرد سمت چپ»: تو چی؟
«مرد سمت چپ جوابی نمی‌دهد.»
مرد: هوی با توام!
مرد سمت چپ سرش را از کتاب بیرون می‌آورد: با منی؟
مرد: آره. می‌گیم تو چی؟
مرد سمت چپ: من چی؟
مرد: اَه هیچی بابا «روی تختش می‌نشیند.»
مرد سمت چپ: دیر بیدار شدی امروز؟
مرد «خمیازه می‌کشد»: آه آره. راستی صبح‌تون به‌خیر.
مرد سمت چپ: الآن ظهره.
مرد «با تعجب» : اِ، جداً ظهر شد؟ آخیییش!... «ساعت را نگاه می‌کند.» اوه از صبح گذشته «اطراف را بو می‌کشد.» اومممم، بوی همون دست‌ پخت همیشگی؛ پس صبحونه رو خوردین شما دهن ‌سرویسا.
مرد سمت چپ: دیشب احساس می‌کردم یه چیزی کمه، الآنم احساس می‌کنم یه چیزی کمه؛ ولی خب همه ‌چی سر جاشه! اما یه جوریه برام. می‌دونی؟ شماها که همون جورین دیگه چی سر جاش نیست...
مرد سمت راست: باز دوباره اراجیف اینا شروع شد.
مرد سمت چپ: باز غرغرای تو شروع شد؟ «رو به مرد» اوه راستی، بوگیرای جدید گذاشتن تو دست‌شویی.