کتاب دو نمایشنامه: سرشاخ و پارازیت

کتاب دو نمایشنامه: سرشاخ و پارازیت نوشته‌ی کیوان نخعی، در قالب طنز ویژگی‌های ناخوشایند و نامطلوب مانند قضاوت، منفعت طلبی، زوال و ... برخی افراد جامعه را به تصویر می‌کشد که منجر به نزاع و درگیر شدن با یکدیگر می‌شود.

نمایشنامه پارازیت با مضمونی اجتماعی به این نکته اشاره می‌کند که کنجکاوی و قضاوت در مسائل شخصی دیگران چه عواقبی دارد. داستان آن با آوردن یک رادیوی قدیمی آغاز می‌شود که قادر به پخش کردن حرف‌های دیگران است. شخصیت اصلی داستان مسائلی را از همسایه خود می‌فهمد که منجر به گوشه‌گیری او می‌شود.

نمایشنامه سرشاخ داستان مردی را به تصویر می‌کشد که زائده‌ای روی سرش رشد می‌کند و هر روز بزرگتر می‌شود. این مسئله چالش‌های زیادی را برای او به وجود می‌آورد.

کیوان نخعی را بیشتر بشناسیم:

کیوان نخعی در رشته‌ی تئاتر با گرایش کارگردانی فارغ‌التحصیل شده است و از سال 1370 خورشیدی فعالیت جدی خود را با نوشتن نقد تئاتر و سینما در مطبوعات شروع کرد. او نمایشنامه‌هایی مانند هپروت، سفر سه نفره سرهنگ، جایی که پیاده‌رو تموم می‌شه و سر سرداب پرسر و نگارش فیلمنامه وقتی جاده باریک می‌شود را به رشته‌ی تحریر درآورده است.

در بخشی از کتاب دو نمایشنامه: سرشاخ و پارازیت می‌خوانیم:

زن: به خونواده‌ی من مربوط می‌شه؟
مرد: بیست سؤالی شروع شد!
زن: به خونواده‌ی تو مربوط می‌شه؟
مرد: نه.
زن: پس به کارت مربوط میشه؟
مرد: نه.
زن: با کسی دعوات شده؟
مرد: نه.
زن: لابد با یکی سرشاخ شدی، اونام اخراجت کردن؟
مرد: نه.
زن: پس لابد یکی دیگه با تو سرشاخ شده؟
مرد: نه.
زن: نه! می‌خوان اخراجت کنن، درسته؟
مرد: نه، این موضوع هیچ ربطی به سرم نداره.
زن: (باعصبانیت) تو که کاری نکردی، مگه نه؟
مرد: چه کاری، من خیلی کارها کردم!
زن: خیلی کارها؟!
مرد: (باعصبانیت) خب همه می‌رن سرِ کار که کار کنن دیگه.
زن: داری گولم میزنی؟
مرد: نه.
زن: پس چی؟
مرد: منظورت از این سؤال‌ها چیه؟
زن: نکنه... نکنه دزدی کردی، اونام زدن به این روزت انداختن؟
مرد: منو دزدی؟! این احمقانه‌ترین حرفیه که تا حالا ازت شنیده بودم.
زن: احمقانه نیست، تو یه کاری کردی که به این روزت انداختن، درسته؟