کتاب هنگامی که باران پیانو می‌نوازد

نجات زندگی یا نجات عشق؟ مسئله این است. کتاب هنگامی که باران پیانو می‌نوازد، نمایشنامه‌ای به قلم روزبه معین است و زندگی دختر و پسری جوان را به تصویر می‌کشد که دانشجوی پزشکی هستند و دوران کارآموزی خود را در بیمارستان می‌گذرانند. پرسش‌های بی‌پاسخ زیادی ذهن‌شان را به خود مشغول کرده و نگرانی درباره‌ی آینده بر رابطه‌ی آن‌ها سایه‌ افکنده است.

درباره‌ی کتاب هنگامی‌ که باران پیانو می‌نوازد

هیچ انسانی نیست که آگاهانه یا به‌صورت ناخودآگاه، درگیر اسرارآمیزترین معمای زندگی نباشد: مرگ. افراد متعددی هر روز به شکل مستقیم یا غیرمستقیم با این راز لاینحل روبه‌رو می‌شوند که بی‌تردید سهم پزشکان و پرستاران در این مقوله بسیار شاخص است. روزبه معین در نمایش‌نامه‌ی خود، به نام هنگامی‌ که باران پیانو می‌نوازد، این سوژه را محور اثر خود قرار داده و ترس‌ها و نگرانی‌های بشری را در میان گفت‌وگوی دختر و پسری جوان که در آینده‌ای نزدیک پزشک می‌شوند، به تصویر کشیده است.

نمایش هنگامی‌ که باران پیانو می‌نوازد با صحنه‌ای در بیمارستان آغاز می‌شود و پیرمردی که تازه به دست پزشک احیا شده، روایتی را بازگو می‌کند که ذهن خواننده را درگیر ماجرا می‌نماید. او از بازگشت دوباره به زندگی ناراحت است و از پزشک خود می‌خواهد او را راحت کند و به حال خود بگذارد تا بمیرد، زیرا از نظر او زنده نگاه داشتن و احیا کردن یک فرد، همواره به معنای نجات نیست.

حال‌وهوای زمستان بر نمایش‌نامه‌ی هنگامی‌ که باران پیانو می‌نوازد حاکم است و گفت‌وگوی سپهر و مهتاب، دو شخصیت اصلی نمایش، در پارک رخ می‌دهد. صحبت بر سر شجاعت است، شجاعتِ رفتن به سوی چیزهایی که از آن‌ها هراس داریم. ذهن مهتاب درگیر تضادهای پیدا و پنهان جهان است. آیا زندگی واقعی است یا خواب و خیالی بیش نیست؟ او نسبت به سپهر نیز چنین احساسی دارد و عشق او را واقعی نمی‌داند، زیرا سایه‌ی یک هم‌کلاسی به نام ارغوان بر رابطه‌ی آن‌ها سنگینی می‌کند. گفت‌وگوی آن‌ دو در رابطه با مسائل گوناگون ادامه می‌یابد تا هنگامی‌که سروکله‌ی پسرکی فال‌فروش پیدا می‌شود. آیا یک فال می‌تواند ورق را برگرداند و خبری مهم از آینده‌ به آن‌ها بدهد؟ خبری که ذهن شنوندگانش را به خود مشغول سازد.

نمایش‌نامه‌ی هنگامی‌ که باران پیانو می‌نوازد توسط انتشارات نظری به چاپ رسیده و در اختیار دوستداران کتابخوانی قرار گرفته است.

کتاب هنگامی‌ که باران پیانو می‌نوازد برای چه کسانی مناسب است؟

خواندن این اثر به دوستداران ادبیات نمایشی ایران با نگاهی روانکاوانه به مقوله‌ی مرگ و زندگی پیشنهاد می‌شود.

در بخشی از کتاب هنگامی که باران پیانو می‌نوازد می‌خوانیم

مهتاب: روزها و شب‌ها‌ی زیادی تو اتاقم می‌شینم، می‌ایستم، فکر می‌کنم، فکر می‌کنم، فکر می‌کنم، به تو، به تضاد حرف‌ها‌ی تو، به تضاد‌ها‌ی این دنیا، نمی‌دونم کابوسه یا رویا، نمی‌دونم واقعیته یا خیال، نمی‌دونم هستی یا نیستی، خسته میشم میام کنار پنجره، ماشین‌ها میان و میرن، چراغ‌ها خاموش و روشن میشن، تب و لرز می‌گیرم، می‌خوام تو سکوتم فریاد بزنم، میرم سمت پیانو، دکمه‌ها را بالا پایین می‌کنم، از راست به چپ، از چپ به راست، دکمه‌ها‌ی سیاه و سفید را می‌بینم، یهو از جلو پیانو پا میشم، در را می‌بندم، پرده‌ها را می‌کشم، میرم سمت آیینه، ساعت‌ها به لبخند شکستم خیره میشم، لبخندی که خیلی وقته خیلی چیزها را فهمیده، لبخندم صادقانه‌ترین تضاد دنیاست!

سپهر: بد بینی!

مهتاب: بد بین نیستم، ولی می‌ترسم بد ببینم!
سپهر: از کی؟

مهتاب: منم می‌ترسم تنهام بگذاری!
سپهر: جدی؟