کتاب پل رهایی

کتاب پل رهایی به قلم فاطمه رضوی، زندگی حقیقی و ارزش‌های آن را نشان داده و فلسفه‌ی وجودی انسان را به تصویر می‌کشد.

فاطمه رضوی معتقد است هنوز هیچ کدام از انسان‌ها جز عده کمی، دلیل زنده بودن و زیستشان را نمی‌دانند بنابراین در این کتاب سعی کرده از مشکلات اجتماعی و تخیلات استفاده کند تا روش و منش درست زندگی کردن را بیاموزد.

در بخشی از کتاب پل رهایی می‌خوانیم:

گاهی مواقع پیش می‌آید با یک دست چند وسیله را بلند می‌کنی طوری که دیگر جایی برای حتی یک وسیله دیگر هم نمی‌ماند. حال تصور کن آن وسایل کینه از دیگران باشد. اگر تنها حامل کینه‌های دگران باشی دیگر دستی برای بلند کردن خوبی‌ها و خوشی‌ها می‌ماند؟

اما اگر آن وسایل را در جای مناسب خودشان و در زمان مناسب رها کنی دستانت آزادتر از جنبش برگ درخت بید می‌شود. و اکنون بنگر که چه نکاتی در گفته‌هایم برایت نهفته است. اول آنکه آگاه باش هر گذشتی به معنای واقعی کلمه نمی‌باشد بلکه ممکن است معنای عکس بدهد. در رهانیدن خود از کینه‌ها باید بدانی در زمان و مکان مناسب گذشتن، نتیجه شیرین و لذت بخش دلخواه را خواهد داشت. کسانی هستند که تصور می‌کنند با گذشت و بخشش بی مورد می‌توانند به مرواریدهای اعماق دریای آرامش برسند.

اما هرچه دست و پا می‌زنند تنها در آب معلق می‌مانند. آنان در دریا‌اند اما هنوز نمی‌دانند شنا کردن حقیقی چگونه است. و تو هیچگاه نگذار اینگونه شوی و حتم دارم حال سئوالت این است که چگونه؟ پس برایت بیشتر شرح می‌دهم. رسیدن به آرامش چون کاشت درخت است. در ابتدا دانه آن را می‌کاری و این تنها اولین و ساده‌ترین قدم است چرا که پس از آن باید به خوبی خوب بدانی برای رشد آن چه کارهایی را چگونه باید انجام دهی و از چه کارهایی باید بپرهیزی. تو برای دیدن زلف آرامش می‌بخشی، می‌بخشی و می‌بخشی اما نالانی که چرا آن را نمی‌بینم.

دلیش را بدان که بخشش بیجا و بی‌موقع نه تنها تو را آرام نمی‌کند بلکه روحت را هم بیشتر می‌آزارد. علتش این است که گاهی در معاشرت با دیگران، اشتباهاتی در برخورد با طرف مقابل صورت می‌گیرد.