کتاب فرازهایی از پندنامه اخلاقی جاکومو لئوپاردی

کتاب فرازهایی از پندنامه اخلاقی جاکومو لئوپاردی شامل چند نوشته منثور در قالب گفت‌وگو و داستان با محتوایی طنزگونه است که در دهه‌های ابتدایی قرن نوزدهم توسط یکی از بزرگ‌ترین شاعران ایتالیایی دوره رمانتیسم و از مشهورترین ادیبان قرن نوزدهم است.

درباره کتاب فرازهایی از پندنامه اخلاقی جاکومو لئوپاردی:

پندنامه اخلاقی (Operette morali: con un breve dizionario ideologico) که فرازهایی از آن در این اثر به فارسی ترجمه شده، مجموعه‌ای دارای بیست و چهار نوشته شامل مضامینی چون ارتباط انسان با تاریخ، انسان‌های دیگر و طبیعت است. از نظر نویسنده انسان موجودی با عظمت است؛ چرا که دارای عقل و قوه ادراک است. هرچند که در عین برخورداری از چنین نعمت ارزنده‌ای، او را از تحمل ظلم و تعدّی قوانین طبیعت گریزی نیست. آنچه باعث نگون‌بختی بشر شده قوه خرد و درک اوست، چرا که از سایر جانداران متمایزش ساخته و متوجه شرایط فانی خویش می‌کند؛ اما با تحول در دیدگاه فلسفی شاعر، عقل و خرد تبدیل به وسیله‌ای می‌شوند که با کمک آن‌ها آدمی از درماندگی و غرق شدن در آه و افسوس نجات می‌یابد.

درباره جاکومو لئوپاردی:

جاکومو لئوپاردی (Giacomo Leopardi) در ژوئن سال 1798 در شهر رکاناتی ایتالیا در خانواده‌ای سرشناس و فرهنگی چشم به جهان گشود. پدرش، اهل علم و سیاست و مطالعه تاریخ بود و یکی از بزرگترین مجموعه‌های کتاب‌های نفیس قدیمی و جدید را در منزل خویش با سلیقه فراوانی آراسته بود. پدر جاکومو به همراه تنی چند از معلمان مذهبی، آموزگاران مهم دوران کودکی و نوجوانی او بودند. در طی چند سال جاکومو به نوجوانی خودآموخته تبدیل شد که در زمینه‌های مختلفی چون ادبیات عهد باستان، علوم، تاریخ، فلسفه، متن‌شناسی، زبان‌های کلاسیک چون یونانی و لاتین و عبری و در زبان‌های مدرن به خصوص فرانسوی مهارت فراوانی به دست آورد.

لئوپاردی در سال 1816 برای اولین بار به شکل رسمی به شعر رو آورد و نخستین اشعارش را که دارای مضمونی کاملاً میهنی بود، برای وطنش سرود. او در سال 1822 به دنبال کسب رضایت پدر موفق به ترک محیط بسته رکاناتی شد و برای اولین بار به رم که در آن زمان معروف به پایتخت فرهنگی کشور و محل گردهمایی روشنفکران بود، سفر کرد. لئوپاردی مانند سایر شعرای معاصر خویش آثار نظم و نثر خود را تماماً وقف مسائل میهن‌پرستی نمی‌کند؛ چرا که جوهر ذاتی شخصیت وی و عوامل اکتسابی محیط خانوادگی‌اش از او بیشتر یک متفکر مسائل فلسفی و یک پژوهشگر علت و معلول ساخته است، از این رو چه در نظم چه در نثر بیشتر به نکات فلسفی و تفکرات فرهنگی و تاریخی در رابطه با موجودیت و وجودیت انسان پرداخته و در نوشته‌های خویش به ندرت به مضامین میهن‌پرستانه و سیاسی روی آورده است.

مطالعه کتاب فرازهایی از پندنامه اخلاقی جاکومو لئوپاردی به چه کسانی پیشنهاد می‌شود؟

مطالعه کتاب فرازهایی از پندنامه اخلاقی جاکومو لئوپاردی برای کسانی که به آثار ادبی با مضامین فسفی و اخلاقی و ادبیات جهان در قرن نوزدهم علاقه دارند مناسب است.

در بخشی از کتاب فرازهایی از پندنامه اخلاقی جاکومو لئوپاردی می‌خوانیم:

روح: چه جفایی در حق تو مرتکب شده‌ام که قبل از زیستنم مرا به چنین مکافاتی محکوم می‌کنی؟!

طبیعت: چه مکافاتی دخترکم؟

روح: این تو نیستی که برایم آرزوی نگون‌بختی می‌کنی؟

طبیعت: [بدان که] چون برایت آرزوی علو طبع دارم، این آرزوی من بدون آرزوی بدبختی برای تو ممکن نیست. علاوه بر این، تو می‌بایست به کالبد خاکی یک انسان زندگی ببخشی و انسان‌ها لزوماً بدبخت متولد می‌شوند و بدبخت می‌میرند.

روح: پس منطقی‌تر این است که تو کاری بکنی که آنها لزوماً خوشبخت باشند و چنانچه در انجام چنین مهمی ناتوان هستی، پس بهتر است که ایشان را به این دنیا نیاوری.

طبیعت: هیچ‌کدام از این دو چیز که نام بردی در توان من نیست؛ چرا که تحت فرمان بخت و اقبال هستم که مرا این‌گونه دستور می‌دهد و هردلیلی که در این کار داشته باشد، نه مرا و نه تو را یارای درک و فهم آن نیست. حالا چون خلق شده‌ای و آماده‌ای که به زندگی دنیوی یک انسان شکل ببخشی، قدرت من یا قدرت دیگری هرقدر هم باشد، تو را از بدبختی که ویژگی عمومی انسان‌هاست، نجات نخواهد داد. علاوه بر این، تو می‌بایست نگون‌بختی دیگری را نیز که برای خودت است، تحمل کنی و هرچه جانی عالی‌تر باشی، بدبختی تو بیشتر خواهد بود.