کتاب سفرنامه باد (کتاب شعر سید رضا محمدی)، برگزیده اشعار این شاعر معروف افغانستانی است که در قالبهای گوناگون سروده شده و محتوایی عاشقانه و اجتماعی دارند. این کتاب توسط مهدی مظفری ساوجی گردآوری شده است.
سید رضا محمدی از شاعران معاصر افغانستان میباشد که در ایران از احترام و منزلت خاصی برخوردار است که اینها را مدیون شعر و هنر خود است.
در ابتدای کتاب چند نامه که میان مهدی مظفری و سیدرضا محمدی رد و بدل شده، آمده است. این نامهها بیانگر شرایط و موقعیت تاریخی و فرهنگی شعر افغانستان به خصوص اشعار سیدرضا محمدی و امثال اوست. نمایهای که نمایانندهی وضع و حال عجیب و بغرنج هنرمندانی نظیر اوست که با چنگ و دندان از سرزمین آبا و اجدادی و بالاتر از آن از کلمات و مفاهیم بنیادی و کانونی خود دفاع کردهاند.
در بخشی از کتاب سفرنامه باد میخوانیم:
تکیده قامت و آشفته و شکردهنی
تو را چه چیز بگویم درست مثل منی
به چشمهای تو خوابیده آسمان وطن
زیاد میرودم روزهای بیوطنی
مرا به یاد هوای وطن میاندازد
هوای آن نفس از گل و گلوله، غنی
مرا به یاد سخیجان، مرا به یاد مزار
به یاد شورش گلهای سرخ میفکنی
تو را چه چیز بگویم به غیر لطف خدا
به غربتی که نماندهست هیچ همسخنی
همیشه غربت من، با تو میشود تقسیم
برادر من و همحال و همهوای منی
چگونه از تو توانم که دست بردارم
که یار در سفر و یادگار از وطنی
بله






















