کتاب ملت پرنده سه پا: نگاهی به تاریخ تحلیلی سیاسی امپراتوری کره

کتاب ملت پرنده سه پا: نگاهی به تاریخ تحلیلی سیاسی امپراتوری کره نوشته‌ی فراز عابدی به فراز و نشیب‌های این کشور کهن در طول ده هزار سال می‌پردازد و با تحلیل زندگی امپراتورانش، اطلاعات ارزشمندی را در اختیارتان قرار می‌دهد.

درباره‌ی کتاب ملت پرنده سه پا:

مطالعه‌ی حکومت‌های شرقی که در دوران معاصر توجه کم‌تری به آن صورت می‌گیرد، کمک بزرگی به باستان‌شناسان و مورخان می‌کند تا تمامی جنبه‌های یک حکومت موروثی را از تمامی جوانب بشناسند. همین امر فرزاد عابدی را واداشت تا به عنوان یک محقق، اطلاعاتی را که از کتب قدیمی و معتبر جمع‌آوری کرده است به صورت کتابی در خصوص تاریخ تحلیلی کره از آغاز تا سقوط امپراتوری کره ارائه دهد، کتابی که هم‌اکنون «ملت پرنده سه پا» نام گرفته است. او هدف خود را از نگارش این کتاب بالا بردن سطح تأمل فرهنگی و سیاسی در جامعه می‌داند.

«پرنده سه پا» اصطلاحی است که برای نخستین بار در سرنوشت بنیان‌گذار امپراتوری چوسان قدیم، «وانگ گیوم دانگون» دیده شد و به مرور زمان به عنوان نمادی برای سه امپراتوری‌ بزرگ کره به کار رفت. این پرنده در تاریخ کره نقش بسیار مهم و پررنگی دارد و حضور او را به راحتی می‌توان در تک تک صفحات تاریخ کره از قدیم تا به امروز مشاهده کرد.

کشور تاریخی کره حوادث و غارت‌های بسیاری را به چشم دیده و اکنون به دو بخش شمالی و جنوبی تقسیم شده است و این بخش از نظر سیاسی مشکلات بسیاری با یکدیگر دارند. از طرف دیگر، حکومت امپراتوری وراثتی در این کشور تبعات منفی بسیاری برای کره داشته و گاه نابودی بخش بزرگی از سرمایه‌های ملی و طبیعی آن را در پی داشته است.

البته مسائل سیاسی تنها موضوعات کتاب «ملت پرنده سه پا» نیست و آشنایی با فرهنگ و رفتار مردم کره در گذشته، حال و آینده از جمله بخش‌های جذاب این اثر محسوب می‌شود. کره آب و هوای مرطوب و گرمی دارد و مردم این سرزمین که از نظر ظاهر بین چینی‌ها و غربی‌ها هستند، حتی بادامی بودن چشم‌هایشان به شدت مردم چین و مغولستان نیست.

در بخشی از کتاب ملت پرنده سه پا می‌خوانیم:

در تاریخ کره پیش آمد کرده بود که یک زن حکومت را به دست بگیرد و امپراتوریس گردد. این واقعه زمانی اتفاق می‌افتاد که امپراتوری وارث مرد نداشت و در خاندان وی نیز کسی حکومت را نمی‌پذیرفت. اولین امپراتوریس کره بانو «سوسونو» بود که در ابتدا برای مدتی حکومت «جولبون» را در دست داشت و مدتی نیز امپراتوریس باکجه بود.

این روند در سلسله شیلا بیش از همه به وقوع پیوست و سه امپراتوریس بر تخت شیلا تکیه زدند. امپراتریسانی که در کره حکومت کردند، اغلب زنان متفکری بودند که سرزمینشان را به اعتلای قدرت رساندند. البته لازم به ذکر است که در تاریخ کره به همسران امپراتوران نیز امپراتوریس می‌گفتند، این لقب به معنای اختیار تام آن‌ها نبود، بلکه لقبی تشریفاتی بود، البته در مواقعی که شورای سلطنت امپراتور وقت را فاقد صلاحیت لازم می‌دانست، همسران یا مادران آن‌ها که همان امپراتوریسان بودند، نایب‌السلطنه می‌شدند. نایب‌السلطنه شدن امپراتوریسان، قدرت سیاسی زیادی به آن‌ها می‌بخشید. از آن‌جا که آن‌ها پس از مرگ شوهرانشان حق ازدواج با کسی را نداشتند، معمولاً فرد مورد علاقه خود را به عنوان معشوق به قصر می‌آوردند و علاوه بر دادن پست‌های مهم، با آن‌ها روابط نامشروعی برقرار می‌کردند.