کتاب می‌خوام آروم بگیرم

حوریه رجبی در کتاب می‌خوام آروم بگیرم قصد دارد تا با بیانی ساده و روان، داستان زندگی پسری را به تصویر بکشد که هویت جنسیتی خود را متفاوت از چیزی که با آن متولد شده می‌داند.

در بخشی از کتاب می‌خوام آروم بگیرم می‌خوانیم:

من ترنسم. البته تا همین چند وقت پیش نمی‌دانستم اسم مرا می‌شود ترنس گذاشت. وقتی به سن بلوغ رسیدم و دیدم اصلاً نمی‌تونم مرد باشم، رفتم پیش پزشک. فکر می‌کردم علاقه‌ام به لباس‌های دخترانه و تیپ‌های دخترانه بیماری روحی است و برای درمان پیش روان‌پزشک رفتم. وقتی برای او تعریف کردم که هیچ علاقه‌ای به لباس‌های مردانه و کارهای مردانه ندارم پزشک معالج با چند سوال دربارۀ وضعیت جسمانی‌ام حقیقت تلخی را برایم بازگو کرد: زنی در قالب مرد، زنی در زندان جسم دروغین خودش. نمی‌خواستم مرد باشم... نمی‌خواستم این‌گونه باشم... اما شده بودم. پزشکم گفت که با عمل می‌توانم تبدیل به زن شوم و آن هم رضایت مادر و پدر را می‌خواست و آشوب شد، بلوا شد، غوغایی در خانۀ ما به پا شد که پدرم تا سرحد مرگ رفت. سکتۀ خفیفی کرد و چند روز در ccu بستری شد.

پدرم نفهمید که من چه مرگم است. چه دردی دارم. فقط تف و لعنتم کرد و گفت: دورۀ آخرالزمان شده. هرکی از جنسیت خودش خوشش نیامد می‌تونه بره تغییر جنسیت بده. فریاد زد: توبه کن، برو توبه کن امیر که کفر گفتی. می‌خوای تو کار خدا دخالت کنی؟ من مطب اون دکتری که این راه‌ها رو نشون جوون‌ها می‌ده به آتیش می‌کشم. از خدا بترس! از خدا بترس امیر! امیرخان بزرگ‌زاده از خدا بترس و کفر نگو!