کتاب عمارت میرحسین

کتاب عمارت میرحسین به قلم اشرف اعتماد، حوادث و اتفاقات این عمارت و زندگی انسان‌های درون آن را بر اساس داستانی واقعی به تصویر می‌کشد.

در بخشی از کتاب عمارت میرحسین می‌خوانیم:

خواستگارها داخل اتاق شدند و با تعارف میرزاعباس نشستند و به متکّا تکیه دادند. چند نفر از اقوام عروس هم حضور داشتند. یک کاسه میوه بهاری جلوی مهمان‌ها گذاشته شد مکرمه با سلام گرمی داخل اتاق شد و مصوّر به دنبال او با سینی چای داخل شد و سلام داد که ام‌البنین سلام علیک گرمی با مصوّر کرد و شروع کرد به قربون صدقه رفتن که الهی قربون عروس گلمون برم که یه پارچه خانومه و هزار ماشالا لیاقت خانومی خونه داداشمو داره و از این حرفا.

مصوّر سینی چایی را جلو مهمان‌ها گرفت. سپس میرزا احمد سر صحبت را باز کرد و میرزا عباس گفت: آقا اختیار ما دست شماست مهریّه هر چقدر که شما بفرمایید قبوله که میرزا احمد آهسته در گوش ام‌البنین زمزمه کرد که مهریه مصوّر هم به اندازۀ مهریۀ عالیه باشه صد تا تک تومنی که میرزا عباس پذیرفت و ام‌البنین کِل کشید. بعد از پذیرایی ام‌البنین انگشتر الماس نشانی را که میرحسین خریده بود، در انگشت مصوّر کرد و قرار عقد و عروسی گذاشته شد. ام‌البنین دوباره کِل کشید و دست زد و به دنبال ام‌البنین همه دست زدند و صلوات فرستادند مصوّر شد نشون کرده میرحسین.

بهار بود در فصل بهار حیاط عمارت حال و هوایی داشت شب‌بوها و اطلسی‌های و نیلوفرهای دلفریب فضای حیاط را دل‌انگیز کرده بودند. نسیم ملایمی می‌وزید و شاخه‌های درختان را بازی می‌داد درختان لباسی از شکوفه بر تن کرده بودند و مرغ و خروس‌هایی که این طرف و آن طرف می‌دویدند، همه دلنشین و جذاب بود. حوض کاشی کاری شدۀ بزرگ وسطِ حیاط آبی آسمان را در زلالی آبش منعکس می‌کرد.