کتاب کمینگاه

محمدعلی قجه در کتاب کمینگاه، با شرح داستانی هیجان‌انگیز و فانتزی شما را مجذوب به خود خواهد کرد.

کمینگاه طبیعت، ابرهای تیره‌ای هستند که در زیر باران شدید پنهان می‌شوند.
کمینگاه شیطان، ترس و ضعف انسان است.
و کمینگاه بشر، آنجایی است که تصور می‌کند هیچ کس او را پیدا نخواهد کرد. اما او قادر نیست که از خود فرار کند!

در بخشی از کتاب کمینگاه می‌خوانیم:

مدتی نمی‌گذشت که کشتی کوچک به جهت مشخص‌ شده حرکت می‌کرد. شعاع‌های نور از ساعاتی قبل مه را شکافته و خورشید زیبا از افق سر در می‌آورد.

و در این میان کشتی با سردرگمی امواج مرده آب را می‌شکافت. آن‌ها در جهت شمال شرقی به‌ سوی مرداب ویتسز می‌رفتند. مردابی که والدر بارها و بارها آن را طی کرده بود. گاهی با یک قایق کوچک و گاهی با کشتی‌ای بزرگ.

هاور سکان کشتی را در دست داشت و دو مأمور در کابینش مراقب او بودند.

لحظات به‌ سرعت می‌گذشت و زمان مرگ او نزدیک‌تر می‌شد. آیا ممکن بود هاور زنده بماند؟ والدر مردی مصمم و بی‌رحم به نظر می‌رسید و کشتن هاور برای او کاری آسان بود. آیا با تمام این‌ها ممکن بود اتفاقی پیش‌بینی‌ نشده ‌هاور درمانده را نجات دهد؟

جوان دانشمند پس‌ از آن تنبیه سخت همچنان بی‌هوش بود و امکان داشت حتی از بدرفتاری‌های والدر بمیرد.

و در این‌ بین والدر از قلب مرداب می‌گذشت بدون آنکه هراسی داشته باشد. چراکه مرداب برایش به‌ مانند دوست مهربانی بود.

و هاور برای رهایی تنها می‌باید به دستیاران طبیعت امیدوار می‌بود و اکنون ناچار بود تا مطیع آن دزدان حرف‌های باشد. آیا چاره‌ای دیگر داشت؟

در همین لحظات صدای خنده‌های بلند مأموران او را از افکارش بیرون آورد: حتماً گرسنه هستی، این‌طور نیست؟ آیا فرقی هم دارد، البته که نه تو به‌ زودی درون شکم تمساح‌های گرسنه خواهی رفت. دیگر صبحانه خوردن تو چه فایده‌ای دارد؟

دیگری گفت: اما نه بهتر است چیزی بخوری، تمساح‌های حریص آدم لاغر و ضعیفی مانند تو را با لذت نمی‌خورند!