کتاب رفیق شناسی

کتاب رفیق شناسی نوشته‌ی ابراهیم خرمی مشگانی، نخست به شرح دوست خوب و ویژگی‌های آن پرداخته و سپس رفاقت با نااهلان و اینکه از رفاقت با چه کسانی باید پرهیز کرد را شرح می‌دهد.

جوان نیروى با نشاط و با طراوت جامعه است، پس قطعا شادابى اجتماع وابسته به شادابى فکرى، اعتقادى، فرهنگى، علمى جوانان خواهد بود. بدین جهت دشمنان تلاش دارند این شادابى را به خصوص از جوانان جامعه اسلامى بگیرند لذا از مسیرهاى گوناگون استفاده کرده و آن‌ها را مورد هجوم قرار مى‌دهند که از جمله این راه‌ها ؛ ایجاد ارتباط و رفاقت با آن‌هاست.

بنابراین نه تنها امروز بلکه در هر عصر و زمانى دشمنان و شیاطین، نوک پیکان لاابالى و بى‌بند و بارى خویش را متوجّه نسل جوان دارند و از هر سمت آنان را مورد تهاجم قرار داده و با ابزار و وسائل مختلف، جوانان را به انحطاط و پستى مى‌برند، بر همین مبنا بر جوانان عزیز لازم است در انتخاب دوست هشیار و آگاه باشند و خویش را از خطرات مصون دارند.

در بخشی از کتاب رفیق شناسی می‌خوانیم:

دو نفر عابد در کوهى زندگى مى‌کردند به نام‌هاى حامد و حمید و مشغول عبادت بودند این دو نفر به قدرى با هم رفیق و دوست بودند که گوئى یک روح در دو بدن هستند.

روزى حمید براى خریدارى گوشت، از کوه پائین آمد و به شهر روانه شد، در نزدیک دکان قصابى، زنى زیبا روى ایستاده بود چشم حمید به او افتاد نفس بر او چیره شد به گونه‌اى که با آن زن رابطه نامشروع برقرار نمود و به خانه او رفت. چند روز از این اتّفاق گذشت، حامد یعنى همان عابدى که در کوه مانده بود هرچه انتظار کشید تا حمید بیاید خبرى از او نشد، ناچار تصمیم گرفت وارد شهر گردد و به جستجوى رفیقش بپردازد. حامد وقتى که وارد شهر شد، پس از پرس وجو مطلع شد که رفیقش حمید منحرف و گرفتار گناه شده است، حامد به جاى اینکه از حمید دورى کند به فکر نجات حمید افتاد، اطلاع یافت که حمید در خانه همان زن بدکاره است. براى دیدار حمید به خانه همان زن رفت و حمید را در آن جا دید، فورا با کمال شادى به سوى حمید رفت و او را در آغوش گرفت و بوسید و احوال‌پرسى کرد، حمید از شدّت خجالت به حامد گفت تو کیستى؟ من تو را نمى‌شناسم.

حامد گفت: برادر عزیز، من از وضع تو آگاه شدم، هیچگاه مانند امروز به تو علاقه نداشتم تو عزیزترین انسان در قلب منى، من چگونه فراق تو را تحمّل کنم، برخیز تا به جایگاه قبلى خود برویم. حمید از ناحیه حامد دلگرم شد برخاست و با او به عبادتگاه اول رفتند و توبه حقیقى کرد.