کتاب لوح عقیق (متن زیبایی و عشق)، شامل مجموعهای از اشعار عارفانه عاشقانۀ مصطفی خلیلی فر است.
مصطفی خلیلی فر تقربا چهل سال است که با شعر و ادبیات انس و الفت دارد. او اگرچه از شاعران اصفهان محسوب میشود، از جوانی ساکن تهران است. وی تحصیلاتش را بعد از دیپلم ابتدا در الکترونیک مخابرات هوایی تا مقطع کارشناسی ادامه داد، اما علاقه فراوانش به ادبیات و هنر باعث شد که از یک سو به دانشکده ادبیات راه یابد و صراط مستقیم دقایق ادبی را بجوید و از سوی دیگر نیز محضر استادان هنر را درک نماید و مسیر درست حقایق هنری را بپوید.
او با زبانهای انگلیسی و عربی آشنایی دارد و شعرهایی از «ویلیام وردورث» را از انگلیسی به فارسی ترجمه کرده است.
خلیلی فر شانزده مجموعه از شعرهایش را هم به زینت چاپ آراسته است. اما اگر «لوح عقبقی» او «متن زیبابی و عشق» شده به این دلیل است که سرابنده جلوههایی از حکمت ایرانی و عرفان اسلامی را هم در آن گنجانده است.
در بخشی از کتاب لوح عقیق (متن زیبایی و عشق) میخوانیم:
و آن خنیاگر شیدا چنین فرمود:
بشیرا! کار و بارت سبز
بخت و روزگارت سبز...!
خودی بگذار تا سبز و رها باشیم،
تمام عشق را بردار
تا زیباترین شعر خدا باشیم...!
و من گفتم: «ملالی نیست،
تمام عشق یعنی حضرت مولا...
و اینک شهسوار مهر
و اینک آبشار نور، عرفان، دوستی...
در برج بیداری ست
تماشا کن:
حسین بن علی یعنی تمام عشق،
در آیینهها جاریست...
بله


















