کتاب مدیریت دانش: رمزگذاری دانش و راه‌اندازی سیستم

الیاس م. عوض و حسن م. غزیری در کتاب مدیریت دانش: رمزگذاری دانش و راه‌اندازی سیستم، به بررسی نحوۀ سازماندهی، هماهنگی و مدیریت دانش جهت دسترسی کاربران پرداخته‌اند.

رمزگذاری به شکل‌های مختلف انجام می‌شود و بستگی به نوع دانش و ویژگی‌های آن دارد. یک روش معمول برای نمایش فرایندهای دانش، نقشه‌های دانش است. هدف رمزگذاری، پیوند طرح‌های مدیریت دانش با هدف‌های سازمانی قابل شناسایی است که به عملکرد بهبود می‌بخشد. یک نقشۀ دانش، ارتباطات میان مردم، فرایندها، دانش بر مبنای طرح یا خصوصیت یک شرکت را مصور می‌کند.

این کتاب به عنوان بخش سوم از مجموعۀ مدیریت دانش (Knowledg Management)، ساز و کارهای نگاشت دانش، رمزگذاری دانش آشکار و پنهان و ابزارهای رمزگذاری را به عنوان گامی برای انتقال دانش به تفصیل بیان می‌کند. هم‌چنین مجموعه مهارت‌های توسعه‌دهندۀ دانش را برجسته می‌نماید؛ زیرا از مردم برمی‌خیزد و توسط مردم تفسیر می‌شود. بدون مهارت‌های میان ‌فردی، اعتماد به سیستم می‌تواند مسئله‌ساز باشد.

الیاس م. عوض (Elias M. Awad) و حسن م. غزیری (Hassan M. Ghaziri)، در این بخش از کتاب به بررسی ابزارهای رمزگذاری دانش پرداخته‌اند. مباحث این کتاب عبارتند از: نقشه‌های دانش، درخت‌های تصمیم، قواعد تولید، رویکردهای مختلف آزمون منطقی و مورد قبول کاربر، چگونگی مدیریت آزمون، مسائل مربوط به کاربرد آن، انتقال و تسهیم دانش، پیش‌نیازهای انتقال دانش، روش‌های انتقال دانش، نقش اینترنت در انتقال دانش.

در بخشی از کتاب مدیریت دانش: رمزگذاری دانش و راه‌اندازی سیستم می‌خوانیم:

دو رویکرد برای انتقال فن‌آوری سیستم مدیریت دانش مورد استفاده قرار گرفته‌است - یک رویکرد انتقال مستقیم از توسعه‌دهنده دانش به واحد در حال کار (کاربرنهائی) در سازمان در حالی که رویکرد دیگر نصب سیستم روی سخت‌افزار موجود است. در رویکرد اخیر توسعه‌دهنده دانش دانسته‌های فنی مورد نیاز را به گروهی در سازمان برای نگه‌داری و ارتقا سیستم در آینده منتقل می‌کند. این کار شامل آموزش‌های فنی تخصصی درتشخیص و روش‌های آزمون به منطور انجام تغییرات در آینده است. زمانی که این کار به اتمام برسد، توسعه‌دهنده از صحنه خارج شده به جز در نقش یک مشاور که برای او باقی می‌ماند.

انتقال سیستم‌های مدیریت دانش می‌تواند همچنین به صورت ناگهانی و یک مرحله‌ای انجام شود که منتهی به نصب دائمی در یک روز خاص یا انتقال تدریجی در طی یک مدت به‌ خصوص می‌گردد. در مورد اخیر، از طریق نمونه‌سازی سریع، یک گروه دریافت‌کننده تبدیل به بخشی از تیم توسعه می‌شود. هر زمان که مرحله‌ای از سیستم مورد تایید قرار بگیرد، مسئولیت به گروه تحویل‌گیرنده منتقل می‌شود، بعد از این ترکیب سیستم موقت مورد امتحان قرار می‌گیرد. انتقال شامل به اشتراک گذاشتن آموزش، روش‌ها، تجربه‌ها، و فنون می‌شود. در نهایت، مابقی سیستم منتقل می‌شود، به گروه دریافت کننده اجازه داده می‌شود که مسئولیت بکار انداختن و نگه‌داری نهائی سیستم را به عهده بگیرد.