کتاب صوتی پدرو پارامو

کتاب صوتی پدرو پارامو اثر نویسنده مکزیکی خوان رولفو، شاهکاری از ادبیات معاصر آمریکاى لاتین بشمار مى‌آید، که به جریان رئالیسم جادویى یا وهمى می‌پردازد و مضمون آن اقتدار مطلق فئودالى پیش از انقلاب است.

داستان رمان پدرو پارامو (Pedro Paramo) شرحی از زندگی یک روستایی است که به دنبال حرکت‌های انقلابی در مکزیک برای گذران زندگی پا به پایتخت این کشور می‌گذارد و این سرآغاز ماجراهایی است که برای او رخ می‌دهد.

«خوان پرسیادو» پسری جوان است که به سفارش مادرش به شهر کومالا سفر می‌کند تا پدر خود را یافته و حق خود را از او طلب کند. با ورود به شهر و برخورد با آدم‌های معدودی که در شهر وجود دارند به چیزی‌های عجیبی در مورد این شهر پی می‌برد که شالوده­‌ی داستان را می‌سازد و از دریچه‌­ی ذهن «خوان پرسیادو» بیان می‌شود.

برخی از کتاب‌ها به گونه‌ای توسط نویسنده نگاشته می‌شوند که خود را به رخ مخاطب کشیده و او را وا می‌دارد که، بارها و بارها به سراغش رفته و آن ­‌را بخواند و البته در هر بار خواندن، ابعاد جدیدی از ساختار کتاب را کشف و در آن تعمق کند. «پدرو پارامو» نیز در این دسته می‌گنجد.

«پدرو پارامو» کتابی است شاعرانه که بی‌عدالتی را نشان می‌دهد. نویسنده با رفت و آمد بسیار در گذر زمان مخاطب را کنجکاو می‌کند. «خوان رالفو» به کمک رئالیسم جادویی مخاطب را به دوران اقتدار فئودالی پیش از انقلابِ مکزیک برده و به شکلی تازه آن را به تصویر می‌کشد. قابل ذکر است کتاب حاضر برنده جایزه ملی ادبیات مکزیک‌ در سال ۱۹۷۰ است.

گابریل گارسیا مارکز در وصف این کتاب چنین گفته است:

«بعد از نوشتن چهار کتاب اول، به عنوان یک رمان­‌نویس احساس کردم که متوقف شده‌ام و کشف کتاب پدرو پارامو در سال 1961 زندگی مرا تغییر داد و مسیر تالیف شاهکار صد سال تنهایی را به من نشان داد و هموار کرد.»

«خوآن نپوموسنو کارلوس پرز رولفو ویزکاینو» معروف به «خوان رالفو» در سال 1917 در آپلکوی مکزیک در خانواده‌ای زمین‌دار دیده به جهان گشود. وی در کودگی شاهد خشن‌ترین جنگ مذهبی کاتولیکی بود و در این جنگ پدرش و دو عمویش کشته شدند و در ده سالگی مادرش را نیز از دست داد. وی بعد از مرگ مادرش به پرورشگاه سپرده شد و چهار سال در آن‌جا بود.

خوآن رولفو (Juan Rulfo) از سال ۱۹۴۰ آغاز به نگارش کتاب کرد. او در سن ۳۵ سالگی کتاب «دشت سوزان» را که متشکل از 15 داستان کوتاه بود، منتشر کرد که در آن چشم‌اندازی بی‌رحمانه از دنیای پیرامونش نمایش می‌دهد. وی در سال 1955 کتاب «پدرو پارامو» را منتشر کرد که در ادامه به 18 زبان نیز ترجمه شد.

وی پس از انتشار این دو اثر عملاً داستان‌نویسی را کنار گذاشت ولی با پایه‌گذاری مجله­‌ی «پان» و فیلم‌نامه‌نویسی برای سینما و تلویزیون، هم‌چنان چهره­‌ی اصلی جهان ادبی مکزیک باقی‌ماند. با همکاری کارلوس فوئنتس و گابریل گارسیا مارکز یکی از بهترین فیلم‌نامه‌هایش به نام «El Gallodoro» را نوشت که فیلمی از آن در سال ۱۹۶۴ ساخته شد.

دوران‌ محدود و درخشان‌ نویسندگی‌ خوان‌ رولفو یکی‌ از شگفتی‌های‌ ادب‌ آمریکای‌ لاتین‌ است‌. او نویسنده‌ای‌ است‌ که‌ نسبت‌ به‌ بی‌عدالتی‌ اعتراض‌ نمی‌کند اما، در سکوت‌، از وجود آن‌ همچون‌ بخشی‌ از یک‌ بیماری‌ مسری‌، که‌ زندگی‌ نام‌ دارد، رنج‌ می‌برد.

خوان‌ رولفو در پدرو پارامو، که‌ آکنده‌ از نومیدی‌ و سنگدلی‌ است‌ و تسلسل‌ زمانی‌ در آن‌ به‌ کلّی‌ گسسته‌ است‌، به‌ شیوه‌ای‌ شاعرانه‌ و رئالیستی‌ جهان‌ ناپدید شده‌ پیش‌ از انقلاب‌ و استثمارگری‌های‌ مالک‌ مستبد آن‌ را با زبانی‌ عاری‌ از خشونت‌ و حتی‌ تلخی‌ باز می‌گوید. وی در رمان‌ پدرو پارامو به داستان‌ نمی‌پردازد، او عصاره‌ تجربه‌ای‌ را که‌ در جهان‌ پیرامون‌ خویش‌، جهان‌ سایه‌های‌ بدون‌ جسم‌، بر آن‌ دست‌ یافته‌ ارائه‌ می‌دهد.

وی در سال‌های پایانی زندگی، به سرطان ریه مبتلا شد و در ۷ ژانویه ۱۹۸۶ به علت حمله­‌ی قلبی درگذشت.

در قسمتی از کتاب صوتی پدرو پارامو می‌شنویم:

«- روح تو چی می‌گی؟ فکر می‌کنی کجا رفته باشه؟
حتماً اون بالا روی زمین سرگردونه. مثل تمام روح‌های دیگه دنبال کسانی می‌گرده تا براش دعا کنند. فکر می‌کنم به خاطر کارهای بدی که کردم از من بیزاره. اما این موضوع دیگه ناراحتم نمی‌کنه. من از همه­‌ی دردهایی که به جونم می‌انداخت نجات پیدا کردم. اوقاتَمو سر همه چیز تلخ می‌کرد حتی در این مورد که نمی‌تونستم شکم‌مو سیر کنم و شب‌ها رو برام تحمل ناپذیر می‌کرد. شب‌هایی که از افکار ترسناک پر بود: فکر و خیال لعنت شده‌ها و از این چیزها...»