کتاب راهنمای گام به گام مداخله زودهنگام درمانی به شیوه بازی در کودکان مبتلا به اتیسم

کتاب راهنمای گام به گام مداخله زودهنگام درمانی به شیوه بازی در کودکان مبتلا به اتیسم نوشته باربارا شر، به بررسی مشکلات پردازش حسی کودکان اتیسم و چگونگی کمک بازی‌ها در حل این مشکلات می‌پردازد.

باربارا شر (Barbara Sher) اشاره دارد که کودکانی که در طیف اتیسم یا اختلال پردازش حسی تشخیص داده‌ شده‌اند، در شکل‌ها، اندازه‌ها و توانایی‌های مختلفی هستند. آن‌ها مانند سایر کودکان با همه‌ی علایق، نیازها و حساسیت‌های‌شان منحصر به‌ فرد هستند. تفاوتی که بین این کودکان با سایر کودکان وجود دارد این است که کودکان اتیستیک یا کودکان دارای اختلال پردازش حسی علایق، نیازها و حساسیت‌های خود را نشان می‌دهند.

به‌ عنوان مثال اگر علی صدای بلند را دوست نداشته باشد شما آن را متوجه می‌شوید و وقتی صدای بلندی می‌شنود دست‌هایش را روی گوش‌هایش قرار می‌دهد. او در چنین موقعیتی بی‌نهایت احساس ناامنی و بحران می‌کند. همچنین اگر مریم از انجام دادن کاری آشفته می‌شود و یا آن را ترک می‌کند، باید موقعیت‌های مختلفی برای رسیدن به اهداف‌تان برایش فراهم کنید. مینا لمس شدن و شوخی کردن را دوست ندارد. شما باید به او ایده بدهید.

کودکان عادی تمایل بیشتری دارند که برنامه‌های شما را همراهی کنند حتی اگر انتخاب اول‌شان نباشد زیرا آن‌ها نیاز به ستایش و محبت دارند. کودکان با اختلال طیف اتیسم یا اختلال یکپارچگی حسی معمولا نمی‌توانند نیازهای خود را بیان کنند. اگه شما بخواهید به این کودکان آرامش دهید باید به نیازهای آن‌ها توجه کنید. چالشی که برای والدین، درمان‌گران و سایرین وجود دارد این موضوع است که به‌ راحتی نمی‌توانند نیازهای آن‌ها را شناسایی کنند.

در بخشی از کتاب راهنمای گام به گام مداخله زودهنگام درمانی به شیوه بازی در کودکان مبتلا به اتیسم (Early intervention games) می‌خوانید:

حس عمقی، حواس را از مفاصل و بافت‌های متصل‌ کننده که به ما می‌گویند که بدن ما چه‌ کاری باید انجام دهد دریافت می‌کنند. کودکانی که در این ناحیه حسی ضعیف هستند احتمال دارد به افراد و یا اشیا برخورد کنند و در مکان‌های شلوغ نتوانند در صف بایستند. آن‌ها حس مشخصی از بدن‌شان در فضا ندارند و نمی‌دانند چطور با سایرین ارتباط برقرار کنند چون پردازش کافی از حس عمقی ندارند.

تحریک ماهیچه‌ها باعث فیدبک به مغز می‌شود و در نهایت باعث افزایش آگاهی بدنی می‌شود. بازی‌های زیادی وجود دارد که ورودی‌هایی را برای حس عمقی فراهم می‌کند مثل بلند کردن، هل دادن، کشیدن اشیا سنگین و شرکت در فعالیت‌هایی که به مفاصل فشار می‌آورد. بازی‌هایی مثل پیچیدن لباس‌ها به این منظور که سوشی درست کنیم، همدیگر را فشار دهیم تا ساندویچ درست کنیم، پتو بازی، پریدن روی ترامپولین همه این بازی‌ها برای کودکان تحریک اضافی فراهم می‌کند و بدن کودک آگاه و هشیار می‌ماند. بازی‌های با راکت و چوب به کودکان کمک می‌کند که آگاهی بدنی‌شان را سازمان‌‌دهی کنند و احساس آرامش کنند.

بازی‌های با مانع فرصتی را برای کودک فراهم می‌کند که از بالا، زیر، بین و مقابل سطوح مختلف حرکت کند. ایستادگی در آب حس‌آگاهی بدنی از حرکت را برای کودک ایجاد می‌کند. بازی‌های خاص مثل پریدن و فرود آمدن در آب، فشار دادن تیوپ، قطار بازی، عبور از فردی به فرد دیگر، فشار دادن یکدیگر در هنگام بازی برج لندن و بازی‌های دیگری که باعث آگاهی بدنی کودک در آب می‌شود.