کتاب راز رهبران بزرگ

کتاب راز رهبران بزرگ نوشته‌ی کن بلانچارد و مارک میلر، برای شما، سازمان‌تان و افرادی که دنبال رهنمود شما هستند، مفید خواهد بود. راز را یاد بگیرید و آن را به کار ببرید تا رهبری و زندگی‌تان متحول شود!

راز رهبران بزرگ چیست؟ کن بلانچارد (Kenneth H. Blanchard) که بیشتر کتاب‌های او در مورد رهبری است و مارک میلر (Mark Miller) که کار خود را از کارگری در خط تولید شروع کرده و به معاونت یکی از بزرگ‌ترین رستوران‌های زنجیره‌ای با خدمات سریع رسیده است، به این سؤال جواب می‌دهند.

الاری بت جونز، نویسنده‌ی کتاب مدیر کل و راه در باره‌ی این کتاب می‌گوید: این راز، ماجرایی ساده و در عین حال پرجاذبه، گیرا و حاوی حقایق ژرف است. ‌ای کاش همه‌ی ما این راز را بدانیم.

وقتی راز را یاد گرفتید، آن را فقط برای خودتان نگه ندارید. آن را با دیگران تقسیم کنید و از آن استفاده کنید. در زندگی و عملکرد آن‌ها تفاوت ایجاد خواهد کرد.»

اگر این راز را بدانید هم روابط‌تان و هم نتایج‌تان عالی خواهند شد. این راز، حرکتی در مسیر زندگی از مرحله‌ی موفقیت به مرحله‌ی یک بودن است.

در بخشی از کتاب راز رهبران بزرگ (The Secret: What Great Leaders Know and Do) می‌خوانیم:

وقتی هفته‌ی جدید شروع شد دبی نگاه متفاوتی به دنیا پیدا کرد. او مصاحبه‌ای برای روز سه‌شنبه تدارک دیده بود. او این بار از بخش کارگزینی خواست امکان برگزاری دو جلسه با داوطلب را بدهد و هر یک از جلسات‌شان برخلاف جلسات معمولِ سی دقیقه‌ای، نود دقیقه‌ای باشد. دبی که از جف پیروی می‌کرد، خلاصه‌ای از سوابقش را برای داوطلب آماده کرد. او می‌دانست شاید بعضی‌ها، در تنظیم سوابق کاری خود روراست نباشند، ولی او می‌خواست صادق باشد.

دبی در پایان جلسه‌ی اولی که با داوطلب داشت گفت: «از وقتی که امروز در اختیار ما گذاشتید متشکرم. اگر هنوز به این شغل علاقه‌مند هستید از شما می‌خواهم در جلسه‌ی دیگری نیز شرکت کنید. می‌دانم که این تصمیم بزرگی برای هر دوی ماست، پس دفعه‌ی بعد ازتان می‌خواهم شما با من مصاحبه کنید. هر چیزی که دوست دارید بپرسید. همچنین خلاصه‌ای از سوابق شخصی و حرفه‌ای‌ام را برای شما آماده کرده‌ام. اگر دوست داشته باشید می‌توانید به کسانی که سابق بر این با ایشان کار کرده‌ام زنگ بزنید، ولی اجباری نیست. در هر حال، من باید با شما صادق باشم. بعضی از آنان شاید عالی‌ترین سخنان را در مورد رهبری گذشته‌ی من به زبان نیاورند، اما من متعهد شده‌ام رهبری بزرگ باشم، و این را یک سفر می‌دانم. این تیم قصد دارد کارهای شگفت‌انگیزی انجام دهد و شما شاید یکی از کسانی باشید که به ما کمک می‌کنند.»

متقاضی که به نظر می‌رسید تعجب کرده است گفت: «هرگز در طول عمرم یک کارفرمای بالقوه، سوابق خودش را به من نداده است.» دبی گفت: «رک‌گویی شما را ارج می‌نهم.» دبی اندیشید، سؤالات مصاحبه را آماده خواهم کرد و سوابق طرف را بررسی خواهم کرد. اما این را می‌دانم که ما می‌توانیم به‌ راحتی با هم کار کنیم.

آن روز بعدازظهر، دبی وارد کتابخانه شد و دنبال کتابدار گشت. او گفت: «سلام، من دوباره آمدم.» کتابدار سر خود را بالا گرفت، لبخندی به نشانه‌ی تأیید زد و جواب داد: «سلام.»

دبی گفت: «متأسفانه من نام شما را نمی‌دانم.»
کتابدار جواب داد: «نام من جیل است. امروز چه کاری می‌توانم برای شما انجام دهم؟»
دبی گفت: «می‌خواهم اطلاعات بیشتری در مورد برنامه‌های رشد فردی کسب کنم.»

جیل گفت: «بله. آن‌ها گاهی برنامه‌های رشد شخصی نامیده می‌شوند و برخی از سازمان‌ها آن‌ها را برنامه‌های رشد کارکنان می‌نامند. ما چند منبع خوب داریم که به شما کمک خواهد کرد مطالب بیشتری یاد بگیرید.»

در آن لحظه، دبی این سخن جف را به یاد آورد که رهبر بزرگ، همیشه دنبال آدم‌های بااستعداد است تا به سازمان او ملحق شوند. سابق بر این دبی به دنبال آدم‌ها نبود. همیشه به بخش کارگزینی تکیه می‌کرد تا هر کسی را که دم‌دست است، برای او بفرستد. در هر حال، در پایان هفته، دبی به یکی از سؤالاتی که جف در مورد «مشارکت دادن و باعث رشد دیگران شدن» برای او مطرح کرده بود پاسخ داده بود. آن سؤال این بود: از نظر شما ویژگی‌های کلیدی کسانی که گزینش می‌کنید کدامند؟ ویژگی‌هایی که در فهرست او آمده بودند از این قرار بود: تمایل به خدمت کردن، شخصیت گرم، ذهن چالاک و مهارت‌های ارتباطی خوب. دبی روبه‌روی کسی ایستاده بود که به نظر می‌رسد این ویژگی‌ها را دارد.