بله
درک حقیقت کتاب کدام رئیس جمهور نوشته محمدمهدی علوی، می‌تواند کلید نجات مردم تمامی ملل جهان بالاخص ایران عزیزمان در تشخیص و انتخاب افرادی لایق، شجاع، مدبر، حکیم و صادق برای مسندهای مهم حکومتی باشد.
محمدمهدی علوی نام کتاب را کدام رئیس جمهور گذارده است؛ البته نه به این معنا که بخواهد تبلیغ اسم و رسم کسی را نماید، بلکه تمام کلام او این است که کدامین شخصیت با چه قابلیت‌هایی در شأن ریاست و خلافت یک حکومت است؟، به تعبیری هدف او بینا کردن چشمان نابینا و ایجاد فرهنگ و اصول بصیرت انتخابی به جای عوام فریبی و ساده‌اندیشی است.
این مسئله آن چنان حایز اهمیت است که همان‌طور که با یک تشخیص و انتخاب صحیح، می‌توان حکومتی آباد، آزاد، پرنشاط و پرانگیزه و رو به پیشرفت ساخت، همین‌طور هم با یک تشخیص غلط می‌توان شرایط عقب افتادگی، ویرانی و چه بسیار مشکلات دیگر را فراهم کرد.
لذا، توجه به نکات و حکمت‌های این کتاب که همگی برگرفته از مغز قرآن، احادیث اهل بیت علیهم‌السلام و بیانات مقام معظم رهبری، حضرت آیت‌الله خامنه‌ای است؛ همگی می‌توانند مانند چراغ هدایتی؛ بشر را از ظلمت و تاریکی به نور سعادت و خوشبختی هدایت نماید.
با یک انتخاب صحیح می‌توان دارای حکومتی آباد، آزاد، پر نشاط، با انگیزه، قوی و نخبه و نیز با یک تشخیص غلط سبب عقب افتادگی، ویرانی و با مشکلات عدیده اجتماعی، اقتصادی و اخلاقی رو‌به‌رو شویم.
در بخشی از کتاب کدام رئیس جمهور می‌خوانید:
رحمن:
«این اسم به معنای بخشاینده است، آن هم بخشاینده جمیع مخلوقات. صاحب یک چنین صفتی بر اساس گفته انسان‌های اهل تحقیق صاحب کرم می‌باشد و از ایشان نفع به همگان رسد.»
همان‌گونه که خدا، رحمن است و عطا می‌کند نعمات عامش را بر همگان چون انسان‌های نیک صفت و بد صفت، عاقل و جاهل، حیوان و گیاه و سنگ و جمیع مخلوقات عالم، یک رئیس جمهور هم باید دارای یک چنین صفتی باشد و بر همگان چون مسلمان، شیعه و سنی، یهودی و مسیحی و دیگر ادیان، انسان‌های نیک و بد با بخشندگی عامش، شرایط اقتصاد مطلوب، مسکن مناسب، آموزش، خدمات درمانی، احترام به نظرات و اعتقادات‌شان، امنیت و سلامت روحی و روانی را برای همگان تأمین نماید.
حتی یک چنین رئیس جمهوری از جایگاه بالاتری باید برخوردار باشد و چون حضرت داوود و سلیمان علیهم‌السلام باید به وضع سلامت، رشد و تغذیه گیاهان و حیوانات و جمیع جمادات و نباتات توجه کند تا مبادا برای توسعه و افزایش زندگی شهر نشینی اجازه دهند باغات را بخشکانند و به جای آن، آهن و سنگ بی‌جان بگذارند. مبادا به خاطر حرکت به سوی زندگی‌های علی‌الظاهر توسعه یافته، در سیستم کنترل و نظارت پاک‌‌سازی فضای طبیعت از هر گونه زباله، کم‌توجهی شود و همین‌ها باعث آلودگی حیات خاک، آب و گیاهان شود.
چنین رئیس جمهوری نباید شهری بسازد که از شدت آلودگی‌های آب و هوایی، صوتی و دیگر مشکلات باعث از بین رفتن قنات‌ها، چشمه‌ها، از بین رفتن آب‌های زیرزمینی، فرار انواع حیوانات و پرندگان از محیط شوند. پس رحمت حاکم و رئیس‌جمهور رحمن نسبت به حیوانات، پرندگان، آب و خاک و... کجاست؟، پس یک رئیس جمهور باید متخلق به صفت رحمن باشد.
