کتاب نمک نبات

محمد خدابخش در کتاب نمک نبات، با زبانی شیوا و دلنشین، فداکاری‌ها، دردها و دغدغه‌های پدرانه‌ را به زیبایی تصویر کرده‌ است.

محمد خدابخش از سال ۱۳۶۵ و پس از آموختن هنرهای نمایشی در واحد فیلمبرداران صدا و سیما مشغول به کار و در فیلم‌های به یاد ماندنی همچون گال، گلنار، خاک سرخ و... همکاری کرد. از سال ۱۳۸۰ به طور مستقل پشت دوربین قرار گرفت و از قاب کوچک آن سریال‌ها و فیلم‌های تلویزیونی زیادی چون سیاه و سفید، چهل سرباز، سرزمین جنوبی من، سی نامه، شکار انسان، به ثبت رسید.

در همین سال‌ها بود که احساس کرد باید با مردم نیز حرف بزند. پس به صورت خود جوش وارد عرصه نویسندگی شد و در سال ۱۳۹۳ اولین کتاب خود، قابی که خالی نمانده را به چاپ رساند. از این نویسنده نمک نبات و دل خون به چاپ رسیده و در حال حاضر اتوبوس، مشت زن، مرتضی علی، مرد افغان، میل مرزی و رمان تاج خدا در حال اتمام یا نگارش است.

در بخشی از کتاب نمک نبات می‌خوانیم:

صابر از جایش برخاست. پیر‌تر از ساعاتی قبل به نظر می‌رسید. سر شانه‌هایش سنگینی می‌کرد و خمیده شده بود. راه افتاد. به آستانه اتاق که رسید، ‌ایستاد و بدون اینکه به حبیب نگاه کند، ‌گفت:‌

- پس از زندون به خونه راهم ندادن. مثه یه مُجرم باهام برخورد کردند. شده بودم یه وصله ناجور! دخترم با یه آدم سرشناس نامزد کرده بود و خجالت می‌کشید به اون بگه پدرم یه زندانیه.
- حسین چی؟ اون که با کلیه تو به زندگیش برگشت. اونم حاضر نشد از تو حمایت کنه؟
- خودم نخواستم.
- چرا؟
- صلاح زندگی اونا در همین بود که من نباشم. من سال‌ها از خانوادم دور بودم و خیلی فرق نمی‌کرد باشم یا نباشم.
- اما حسین نباید تو رو تنها می‌ذاشت.
- اون تنهام نذاشت. مقدر شد که تنها بمونم.
- یعنی به همین سادگی مُرده حسابت کردن!؟
راه افتاد. پا که به راهرو گذاشت، ‌دستمال جیبی‌اش را در آورد و اشک‌هایش را پاک کرد. همانطور که می‌رفت، ‌گفت:‌
- مُرده که دیگه زنده نمیشه. میشه!؟
رفت و سنگینی حرفش را مثل آواری بر سر حبیب خراب کرد.