بله
مری بویس در کتاب آیین زرتشت کهن روزگار و قدرت ماندگارش به بررسی ریشه‌های آیین زرتشت، اصول بنیادی و ردپای رشد و تحول آن تا به امروز پرداخته است.
کتاب آیین زرتشت کهن روزگار و قدرت ماندگارش (Zoroastrianism, Its Antiquity and Constant Vigour)، از رشته سخنرانی‌های درسى در زمینه‌ى ایران‌شناسى است که در دانشگاه کلمبیا آغاز شد و پروفسور مرى‌بویس، در جایگاه استاد صاحب‌نظرِ آیین زرتشتى و سنت‌هایش، اجراى آن‌ها را در سال 1988 به عهده داشت.
در این سخنرانى‌ها مرى‌بویس با برخوردارى از سرچشمه‌هاى دانشى عظیم به طرح جزئیاتى مى‌پردازد که ریشه‌هاى آیین زرتشت، اصول بنیادى و ردّپاى رشد و تحول آن را تا به امروز شامل مى‌شود و از این راه‌آگاهى‌هاى نوین و تعبیراتى تازه به دست مى‌دهد.
دین زرتشت، آیین رسمی ایرانیان باستان بود و هنوز نیز جامعه‌‌های زرتشتی ساکنِ ایران، هندوستان، اروپا، ایالات متحده، کانادا، استرالیا و دیگر نقاط جهان به آن باور دارند.
مرى بویس (Mary Boyce) براى ثمررسانى‌هایش به ایران‌شناسى، نشان‌هاى افتخار بسیار دریافت داشته است؛ که از آن جمله مى‌توان اشاره داشت به: مدالِ طلاى برتون براى کار در میان زرتشتیان ایران، مدال یادبود سرپرسى سایکس؛ دعوت به ایراد سخنرانى درسى در آکسفورد درباره‌ى اِتانباى کاتراک به سال 1975؛ دو جلد جشن‌نامه به افتخار پروفسور مرى‌بویس، که در 1958 در Acta Iranica به چاپ رسید.
پروفسور بویس، با کار حاضر، که اوج پژوهش‌ها و نوشته‌هاى به چاپ رسیده‌ى پیشین اوست، تمامى دانش‌جویان فرهنگ و دین ایرانى را وام‌دار خود کرده است.
در بخشی از کتاب آیین زرتشت کهن روزگار و قدرت ماندگارش می‌خوانیم:
در میان اشیاى ناملموس، آن مردمان، براى سخن بیش از هرچیز دیگر قدرت قایل بودند، آن سخن که بر زبان مى‌آمد و به اراده شکل مى‌گرفت؛ برآن بلاغتى که توان مُجاب کردن داشت و انگیختن، و قدرت به‌جنبش آوردن و آرام کردنِ احساسات در آن نهفته بود، سخت ارج نهاده مى‌شد. مسابقه‌ها مى‌دادند مردان در میان جماعت، و با شمشیر سخن به نبرد یک‌دیگر مى‌رفتند. اما دینمردان، در آرامش و در مراقبه، در دلشان از اندیشه‌هایى ملهم از آسمان بار مى‌گرفتند و برآن جامه‌یى مناسب از واژه‌ها مى‌پوشاندند.
