تمرکز کتاب موسیقی، زبان و اُتیسم اثر آدام اوکلفورد، بر روی موسیقی و زبان بهعنوان یک سیستم ارتباطی برای کودکان اتیسم است و توضیح میدهد که چرا موسیقی برای این طیف از کودکان استثنایی تا این حد جاذبه دارد که حتی میتواند بهعنوان جایگزین ارتباطات کلامی محسوب شود.
زندگی یا کار با افرادی که دچار اختلال طیف اتیسم هستند (ASC)؛ روشن میکند که آنها اغلب ویژگی «اختلال عصبی» و «اختلال در حافظه» دارند؛ که ممکن است باعث حواسپرتی آنها شود.
آنچه در کتاب موسیقی، زبان و اُتیسم (Music Language And Autism) میخوانید شما را دوباره به صداها هوشیار میسازد. آدام آکلفرد یک معلم با استعداد در رشته موسیقیدرمانی است. او با توضیحات ساده ما را به سمت قلب موزیک راهنمایی میکند. بهخصوص از جنبههایی که بدون آموزش فرض میکردیم درک موسیقی برای ما غیرممکن خواهد بود. همانطور که آدام اوکلفورد (Adam Ockelford) روشن میکند موزیک فضایی است که در آن افراد دچار اتیسم و اختلال عصبی میتوانند همدیگر را ملاقات کنند.
موزیک یک زمینه ارتباطی عمومی برای افراد مبتلابه ASC و اختلال عصبی است، تحقیقات پاملا هیتون و دیگر پژوهشگران به ما پیشنهاد میدهد که شناخت عاطفی مشابه و واکنش به موزیک را تقسیم کنیم. آدام همکاری طبیعی میان ساختار ذاتی در موسیقی و سبک ادراک ذهن ASC را توضیح میدهد. موزیک با ذهن ASC هم آهنگ است چون موسیقی معمولاً با تکرارهای بسیار که جهت ارتباط منسجم و منطقی نیاز است اشباعشده است و برای همه نگرشهای نظری عمیق اینیک کتاب کاملاً عملی است. کتاب موسیقی، زبان و اُتیسم، سرشار از پیشنهاد و راهنماییهاست: چگونه سطح آمادگی کودک برای موسیقی را اندازه بگیریم؛ چگونه توانایی موسیقی هر کودک را رشد دهیم و چگونه از موسیقی، برای بهبود ارتباط استفاده کنیم.
اگر یک قانون طلایی در کار با دانش آموزان مبتلا به اتیسم وجود داشته باشد شاید تنها (زیاد حرف نزدن باشد) خواندن این مقاله و کتاب اصلی آن برای هرکسی که با کودکانی که درزمینه موسیقی استعداد دارند کار میکنند یا زندگی میکنند، ضروری است این یک کتاب راهنما برای ورود به دنیای صداهاست.
بله

















