کتاب دو ولگرد

کتاب دو ولگرد اثر جیمز جویس، مشتمل بر چهار داستان کوتاه است که، به روایت برشی از زندگی‌های شکست‌خورده می‌پردازد؛ یک مرگ کم‌اهمیت، یک دزدی، نقشه‌ای یأس‌آور و رویای شکست‌خورده ادبی. با وجود این هر یک از آن داستان‌ها نمایی کامل و بی‌نهایت رهایی‌بخش از شهر و تجربیات انسان‌ها را به تصویر می‌کشند.

داستان دو ولگرد (Two Gallants)، داستان دو فرد ولگرد و زن‌باره است که یکی از آن‌ها با پیشخدمت یکی از خانه‌های اعیانی شهر آشنا شده و اکنون این دو نقشه‌ای پی‌ریزی کرده‌اند تا بتوانند پولی را از این دختر بگیرند و درنهایت رهایش کنند.

جیمز آگوستین آلویسیوس جویس (James Joyce) نویسنده ایرلندی که گروهی رمان اولیس وی را بزرگ‌ترین رمان سده بیستم خوانده‌اند. اولین اثر او دوبلینی‌ها مجموعه داستان‌های کوتاهی است درباره دوبلین و مردمش که گاهی آن را داستانی بلند و با درون‌مایه‌ای یگانه تلقی می‌کنند. او همراه ویرجینیا وولف از اولین کسانی بودند که به شیوهٔ جریان سیال ذهن می‌نوشتند. وی به ۱۳ زبان آشنایی داشت و دست کم به ایتالیایی و فرانسه مسلط بود.

در بخشی از کتاب دو ولگرد می‌خوانیم:

بار دیگری برایش باقی نمانده بود: این سومین ضربه بود. ‌هر شب از کنار خانه می‌گذشتم (ایام تعطیلات بود) و به بررسی نوری که از مربع پنجره می‌تابید، مشغول می‌شدم و هرشب آن را همچون شب قبل روشن می‌یافتم، ضعیف و یکنواخت. ‌تصور می‌کردم اگر مرده بود، باید انعکاس نور شمع‌ها را بر روی پرده‌های تاریک می‌دیدم زیرا می‌دانستم که بایستی دو شمع بالای سر جنازه بگذارند. ‌او اغلب به من می‌گفت: "زیاد در این دنیا نخواهم بود" و من هم هیچ گاه این حرف را جدی تلقی نمی‌کردم. ‌حالا می‌فهمیدم که حرف‌هایش درست بودند. ‌هرشب که به پنجره خیره می‌شدم به آرامی کلمه فلج را برای خودم تکرار می‌کردم. ‌این کلمه طنین عجیبی در گوشم داشت، طنینی همچون کلمه شاخص در اقلیدس و خرید و فروش مناصب روحانی در کتب دینی. ‌اما اکنون کلمه‌ای است شبیه به موجودی شریر و گناه‌کار. ‌این کار باعث ترسم می‌شد و اما با این حال دوست داشتم نزدیک‌تر می‌رفتم و به آن کار مهلک نگاه می‌کردم.