کتاب ژاژنامه

کتاب ژاژنامه گزیده‌ای است از نوشته‌های آیدین سیار سریع همراه با کارتون‌های مهدی احمدیان، دو ژاژخای خستگی‌ناپذیر معاصر که از نرم کردن ژاژ ناامید نمی‌شوند.

در فرهنگ لغت آمده که «ژاژ» گیاهی است به غایت بی‌مزه، خاردار و خودرو که شتر هرچه آن را بجود نرم نشود. به احتمال قوی همین جمله کافی است تا به وجه تسمیه کتاب پی ببرید. شاکله‌ی کتاب ژاژنامه را طنزهایی می‌سازد که تاریخ مصرف ندارند و تلاش کرده‌اند آیینه‌ای باشند پیش‌روی خودمان.

در بخشی از کتاب ژاژنامه می‌‌خوانیم:

پدرم همیشه در مقابل داشتن اسمارت‌فون مقاومت می‌کرد تا اینکه چند ماه پیش، گوشی نوکیاش که یونانی‌ها بنا به روایت هرودوت در جنگ ماراتن، ازش به‌عنوان سلاح استفاده می‌کردن طعمه چاه توالت شد و تلاش‌های پدر که تا نیمه در چاه فرو رفته بود هم نتیجه نداد. مدت‌ها منتظر موند که شاید خبری از گوشی بشه؛ واقعاً نمی‌دونم با چه پشتوانه‌ی منطقی‌ای منتظر بود از گوشی خبری بشه. شاید منتظر بود نوکیائه با کرال پشت و کرال سینه تو چاه فاضلاب شنا کنه و خودش رو به یه خشکی برسونه بعد شماره‌ی خونه رو با دکمه‌های شکمش بگیره و بگه: شاپور! نگران نباش، من زنده‌ام؟