بله
مجموعه داستان‌های کوتاه کتاب مرخصی عاشقانه اثر دوروتی پارکر روایتگر حضور زنان در جامعه است، حضوری که همیشه پر رنگ، اما منفعلانه و احساساتی و وابسته و دنباله‌روی حضور مردان است.
پارکر در کتاب مرخصی عاشقانه (The Sexes) با زبان طنز و گزنده‌ی خود، نقاط ضعف شخصیت‌های زن داستان را به تصویر می‌کشد و برای تاثیر‌گذاری بیش‌تر داستان‌ها را در فضائی رئالیستی و با کم‌ترین حاشیه‌پردازی روایت می‌کند. داستان‌ها به‌خصوص داستان اول بیش‌تر به یک نمایش‌نامه‌ی کوتاه شبیه است؛ شاید بتوان گفت که در مجموعه‌ی حاضر تجربه‌ی نمایشنامه‌نویسی دوروتی پارکر بیش‌تر از جنبه‌ی شاعرانه‌اش بر داستان‌ها تأثیرگذار بوده است.
دوروتی پارکر (Dorothy Parker) در 22 آگوست 1893 در وِست اِند، نیوجرسی به دنیا آمد. در سال 1916 تعدادی از اشعارش را به ویراستار مجله‌ی «ووگ» فروخت و سمتِ ویراستاری را در مجله کسب کرد. از 1917 تا 1920 پارکر در مجله‌ی ونیتیفر کار می‌کرد. بین سال‌های 1927 تا 1933 برای مجلات نیویورک به عنوان منتقد کتاب کار می‌کرد. متون او در نشریات مختلف و با فاصله‌های نامنظم تا سال 1955 چاپ می‌شد. او یک‌بار هم برنده‌ی جایزه‌ی داستان‌های کوتاه اُ. هنری شد. پارکر، در 7 ژوئن سال 1967، تک و تنها، در هتل نیویورک که آخرین خانه‌اش شده بود، از دنیا رفت.
در بخشی از مرخصی عاشقانه می‌خوانیم:
برای نگاه‌داشتن چیزی، باید مراقب آن باشی. به‌علاوه باید بدانی که آن چیز به چه نوع مراقبتی نیاز دارد. آن زن می‌توانست آن را انجام دهد. او تمام این مدت این کار را انجام داده بود، با نوشتن نامه برای شوهرش. باید قواعدی در این موضوع می‌آموخت، و اولین آن‌ها سخت‌ترین آن‌ها بود: هیچ‌گاه به او نگو که انتظار داری به تو چه بگوید. هرگز به او نگو که تا چه حد دلتنگ‌اش شده‌ای و چه‌طور هر روزی که می‌گذرد سخت‌تر از روز قبل است. داستان‌های زیبا، نه الزاما مبتکرانه، اما جذاب و هیجان‌انگیز. او را با حسرت قلب وفادارت مسحور نکن، زیرا او شوهر توست، مرد تو، عشق تو. اما تو به‌خاطر هیچ‌کدام از این‌ها نمی‌نویسی، تو برای یک سرباز نامه می‌نویسی.
