صادق هدایت از پیشگامان داستاننویسی نوین ایران و روشنفکری برجسته بود.
صادق هدایت از تأثیرگذارترین و برﺟﺴﺘﻪترین نویسندگان داستاﻥهای کوتاه است که آثار او مورد توجه بسیاری از مترجمان، منتقدان و نویسندگان در سراسر جهان قرار گرفته است. هدایت داستاﻥنویسی سبک گوتیک را به جهان عرضه کرد که جاﻥمایه بیشتر آﻥها تاریکی، ترس، و سخن از ناامیدی و مرگ است. دروﻥمایه داستاﻥهای هدایت از ویژﮔﻲهای ﺑﻲمانندی برخوردار است که به آﻥها ﺳﺒﻚ و سیاق خاصی بخشیده است.
در بررسی اندیشه ها و آراء هدایت، مهم ترین پرسش که هنوز هم فارغ از شیفتگی ها و کینه ها، هنوز پاسخی در خور نیافته این است که آیا نوشته های هدایت، اولا نگاهی منصفانه به هر دو سویه ی زشت و زیبای زندگی دارند یا خیر؟ و دوم این که آیا در مجموع، جدا از آگاهی بخشی هدایت و نشان دادن توهمات و بت های ذهنی به مخاطبان، آیا نوشته های هدایت چیزی از رنج و اندوه ناگزیر آنان کم می کند؟
مخاطب داستان های هدایت، از یک سو جهان را سرشار از رجاله ها و لکاته ها می یابد و زخم هایی که مثل خوره روح را در انزوا می خورد و می تراشد و از سوی دیگر خود را همانند "گرگور سامسا" ی کافکا به شکل مسخ شده ی حشره ای می یابد، یا شبیه "بیگانه" ای که در فردای مرگ مادرش به عشقبازی می پردازد!
ادبیات صادق هدایت و نهیلیسم نهفته در آثار او نمایانگر بحران تاریخی برآمده از بحران تجدد خواهی و مدرنیسم عصر مشروطه است.
بله
















