کتاب حوض نقاشی من بی ماهی است: گزیده ی اشعار سهراب سپهری

سهراب سپهری در 15 مهر ماه 1307 در شهر کاشان به دنیا آمد. کودکی خود را در کاشان در باغی بزرگ سپری کرد. این باغ نقش مهمی در زندگی‌اش داشت. او هرگاه فرصتی پیدا می‌کرد خود را به کاشان می‌رساند و در خلوت این باغ بود که نگاه خاص او به زندگی شکل گرفت. به طوری که در شعرهایش به این باغ اشاره کرده است:

باغ ما جای گره خوردن احساس و گناه

باغ ما نقطه‌ی برخورد نگاه و قفس و آینه بود

باغ ما شاید، قوسی از دایره‌ی سبز سعادت بود

باغ ما در طرف سایه‌ی دانایی بود

سپهری در سال‌های نوجوانی پدرش را از دست داد و در یکی از شعرهای دوره جوانی، به نام «خیال پدر» (یکسال پس از مرگ پدرش) از او یاد کرده است:

در عالم خیال به چشم آمدم پدر

کز رنج چون کمان قد سروش خمیده بود

دستی کشیده بر سر رویم به لطف و مهر

یک سال می‌گذشت، پسر را ندیده بود

دوره‌ی کودکی سپهری در کاشان گذشت، که دوره‌ای زیبا و منحصر به‌فرد بود به گونه‌ای که هیچ‌گاه نتوانست زیبایی‌های آن را فراموش کند. نگاه او به زندگی از همان اوان شکل گرفت. او در سالهای کودکی شعر هم می‌گفت. بنابراین کودکی سپهری کودکی عادی و معمولی نبود، بلکه کودکی شاعر بزرگی بودکه الفبای شعری خویش را از کوله‌بار کودکی‌اش اندوخته و آموخته بود.