کتاب آخرین سخنرانی

کتاب آخرین سخنرانی اثر رندی پوش استاد علوم کامپیوتر دانشگاه کارنگی ملون و ترجمه‌ی نفیسه معتکف است. این کتاب، وصیتی است که رندی پوش برای فرزندانش نوشته است. به قول خودش: «من خودم را بر کاغذی نوشتم و داخل یک بطری انداختم به امید اینکه روزی فرزندانم این بطری را از آب بگیرند و نامه من را بخوانند.

وقتی از رندی پوش (Randy Pausch)؛ استاد دانشگاه تقاضا شد که در دانشگاه سخنرانی آخر را انجام دهد؛ خودش خبر نداشت که به خاطر بیماری پیشرفته سرطان؛ آخرین سخنرانی‌اش خواهد بود. سخنرانی متحول کننده او در مورد بیماری و مرگ نبود. سخنرانی او در مورد تحقق بخشیدن به رویاهای کودکی؛ غلبه بر مشکلات؛ کمک به دیگران برای رسیدن به آرزوهایشان؛ مثبت اندیشی؛ شکرگزاری، شادی؛ صداقت؛ شرافت و لذت بردن از لحظه به لحظه زندگی بود. او با مطرح کردن درس‌های زندگی توانست یادگاری ارزشمند برای فرزندان خود و جامعه از خود باقی بگذارد. کتاب آخرین سخنرانی (The Last Lecture) مدت‌ها جزو پرفروش‌ترین کتاب‌های امریکا بود.

رندی پوش همیشه آدم‌های مردمی و صمیمی را به افراد امروزی و طرفدار تقلید و مد ترجیح می‌داد. افراد اهل تقلید تأثیر گذار کوتاه مدت هستند ولی اشخاص و آدم‌های صمیمی و جدی تأثیر درازمدت می‌گذارند. مردم به مصمم و جدی بودن کمتر بها می‌دهند، در حالی که این رفتار سرچشمه گرفته از قلب است و مردم امروزی و طرفدار مد و تقلید توجه شما را به سطح و ظاهر جلب می‌کنند.

۴۰۰ نفری که در سالن دانشگاه نشسته بودند در ابتدای سخنرانی با تصاویر سیتی اسکن شکم رندی مواجه شدند! اما او بلافاصله توضیح داد که قرار نیست در این سخنرانی در خصوص بیماری‌اش حرف بزند. او می‌خواهد در مورد «اهمیت رویاها» و «تلاش برای رسیدن به آنها» صحبت کند. رندی پوش در مورد اهمیت «بلندپروازی» صحبت کرد و گفت: دیوارهای بلند را نساخته‌اند تا مانع رسیدن ما به رویاهایمان شوند. دیوارها را ساخته‌اند تا با سخت‌کوشی و عبور از آن‌ها، به خود و دیگران نشان دهیم که رویاهایمان چقدر برایمان مهم است. دیوارها مانع ما نیستند. دیوارها وجود دارند تا مانع کسانی شوند که به اندازه ما، رویاهایشان را دیوانه‌وار دنبال نمی‌کنند رندی پوش، در آن سخنرانی رویاهای کودکی‌اش را مطرح کرد و رویایش برای بازی در لیگ حرفه‌ای فوتبال امریکا.

پس از سخنرانی رندی، مردم چنان تحت تأثیر قرار گرفتند که هر کس تلاش کرد قبل از مرگ وی، بخشی از آرزوهایش را برآورده کند. یکی از تیم‌های لیگ حرفه‌ای امریکا، او را برای یک بازی افتخاری دعوت کرد. تهیه کنندگان فیلم Star Trek، از او خواستند در آخرین قسمت این فیلم نقشی کوتاه بازی کند و حتی «یک جمله» هم صحبت کند! رندی پوش مُرد. اما یادگار او برای ما، «زندگی» است.