تمومش کردم. خوب بود ولی جنس امید و انگیزهای که میخواد به مخاطب بده به درد ما جهان سومیها نمیخوره. اونجا سرزمین فرصت سازیه اینجا سرزمین فرصت سوزی. من خودباخته فرهنگی و دلباخته غرب نیستم. به هیچ وجه آرزوی آمریکا رو ندارم و کشورم رو دوست دارم ولی حقایق رو نمیشه کتمان کرد
هنوز همش رو نخوندم ولی خوشم اومده. ولی هر چقدر این آمریکاییها (امثال این آقای رندی پوش و خانم ریچل هالیس نویسنده خودت باش دختر و.... ) انگیزه و امید به روحیه ما ایرانی جماعت تزریق کنن بازم برای خیلیهامون فایدهای نداره. چون فارغ از شعار جامعه و اوضاع مملکت انگیزه کش و روحیه داغون کنه
سلام کتاب نسبتا خوبی بود راجبه یک استاد دانشگاه که سرطان گرفته و در روزهای آخر بازنشستگی در سخنرانی آخر خود از زندگی نامه و عوامل موفقیت و تاثیرگذار در زندگی خودش صحبت میکند ولی کتاب در حدی نبود که این همه ازش تعریف شنیده بودم.