بله
افرادی که دارای ناتوانی‌های جسمانی هستند یا معلولیت ذهنی و روانی دارند به طور عمده به دلیل مشکل در برقراری ارتباط با دیگران، درک نکردن محرک‌های محیطی، مشکلات روانی مانند کاهش اعتماد به نفس و افسردگی، دارای مسائل خاصی در حوزهٔ سلامت روان و سلامت جنسی خود هستند. این‌که افرادی با آسیب‌های خاص جسمانی یا ذهنی چه مشکل‌هایی دارند یا در چه سطحی با این مشکل‌ها روبرو هستند، بستگی به سنی دارد که دچار این آسیب شده‌اند، همچنین شدت و نوع آسیب نیز می‌تواند تأثیر زیادی در این زمینه داشته باشد.
ایجاد مشکل در آسیب‌های جسمانی به ویژه در مراحل گذار زندگی مانند دورهٔ نوجوانی، می‌تواند تأثیر متفاوت‌تر و مسائل پیچیده‌تر خاص خود را داشته باشد.
نوجوانی پیچیده‌ترین مرحلهٔ زندگی است. برای بسیاری از مردم، نوجوانی دوره‌ای پرچالش است که آن‌ها را به جوانی می‌رساند. در این دوره، افراد به خودشناسی پرداخته و در همین دوره است که در افراد، علاقهٔ فزاینده‌ای برای شکل دادن به روابط صمیمانه و عاطفی ایجاد می‌شود و آن‌ها درصدد ایجاد رابطه با جنس مخالف و تجارب مرتبط، خواهند بود. برای نوجوانان، روابط عاطفی و داشتن تخیل‌ها و تصورهای عاشقانه، بعد مهمی از رشد استقلال آن‌ها است که چگونگی شکل‌گیری آن از اهمیت زیادی برخوردار است. افراد با آسیب بینایی هم در گذار از این مرحلهٔ زندگی، تجارب مثبت و منفی بسیاری را کسب می‌کنند که خود در نگرش جنسی آنان و بالتبع سلامت جسمی و جنسی آنان تأثیرگذار خواهد بود...
