گروهی از کودکان نابینا زمانی که به سن مدرسه رسیده و وارد مدرسه میشوند، فاقد مهارتهای لازم ابتدایی هستند، مثلاً هنوز نمیتوانند لباس خود را بپوشند، از پلهها بالا روند، یا حتی راه رفتن معمولی را هم با اشکال انجام میدهند. این مسائل به خاطر کمبود تجربه و بیاطلاعی اولیاء و مربیان در مورد آموزش این کودکان در سنین قبل از مدرسه و عدم آموزش صحیح جهتیابی میباشد، یا اینکه کودکان در سن 4 یا 5 سالگی تجربهی خیلی کمی در موارد اولیهی خودکفایی دارند، لذا آموزش قبل از مدرسه در دورهی پیش دبستانی بسیار لازم و ضروری است. کسانی که میخواهند با کودک نابینا کار کنند باید قبلاً اینگونه کتب یا مطالبی در این باره را به دقت مطالعه کرده، آنگاه با توجه به استعداد کودک با او کار نمایند.
همانطور که میدانیم کودکان سنین 3 الی 6 سالگی دورهی پیشدبستانی را آغاز میکنند. مقصود اصلی از فرستادن کودکان به دورهی پیشدبستانی آموزش مهارتهای شناختی و اطلاعاتی به آنان است،ولی کار دورهی پیش دبستانی بیش از اینها است. دورهی پیش دبستانی نظام کوچکی است که کودک در آن قواعد اخلاقی، عرف اجتماعی، نگرشها و شیوهی برقراری ارتباط با دیگران را میآموزد. این نظام کوچک غالباً شبکهای از گروه همسالان برای کودک مهیا میکند. نفوذی که مدرسه در اجتماعی کردن کودک دارد هم به دلیل وجود شاگردان و هم به دلیل وجود معلمان و برنامههای درسی است. بنابراین با فرستادن کودک نابینا به دورهی پیش دبستانی، والدین کودکان نابینا ضمن بهرهمندی از مزایایی که والدین کودکان بینا نیز به آنها توجه داشته و دست مییابند، به کودک خود امکان بالیدن و رسیدن به سطح همسالان بینای خود را هدیه میکنند.
بله



















