رمان آنک آن یتیم نظر کرده

نوشتن داستان زندگی پیامبران همیشه برای نویسندگان مذهبی جذاب بوده است. زندگی تنها انسان هایی که با آسمان در ارتباط بوده اند و خدا به ایشان راه را می نمایانده تا به دیگران بنمایانند. زندگی پیامبر عظیم الشان در عرصه داستان هم از مظلومترین آنهاست. شاید به آن علت که دست یازیدن به حقیقت زندگی آن پیامبر خاتم از دیگران سخت تر بوده است.
شب، درازشبی بود آن شب؛ هرلحظه، ساعتی! خورشید انگار در چاه خاور غرق گشته، و در آنجا مانده بود و سر بر دمیدن نداشت. گاه تب می آمد و چونان کوره ای سرخ، تن رنجور آمنه را می گداخت؛ و عرق، همچون جویهایی باریک از لب، از روزنه های تن او به در می جست. در این حال نفسش به شماره می افتاد؛ چندان که می پنداشت هوایی برای تنفس نیست. آنگاه روانداز را به یک سو می افکند و میکوشید تا از جای برخیزد و خویشتن را به بیرون رساند. لیک، دستان و پاهایش آن توان را نداشتند که در این خواسته، بدو یاری رسانند. پس تا کودکش و برکه بیدار نشوند، ناتوان از هرکار، افتاده بر بستر، لب به دندان می گزید و بی صدا می گریست...