کتاب ابلیس ایستاده بود

معرفی کتاب ابلیس ایستاده بود

کتاب ابلیس ایستاده بود از علی دستیگردی، یک رمان عرفانی و اندیشه‌برانگیز از خلقت است که خواننده را به جهان آفرینش، اختیار، عشق و حکمت می‌برد. گفت‌وگوهای فلسفی کتاب بین ابلیس و شخصیت‌های دیگر داستان، بستری برای تأمل درباره مسئولیت انسان و نسبت او با ایمان، انتخاب و پیامدهای آن را فراهم می‌کند و تجربه‌ای متفاوت از پیوند ادبیات و مسائل الهی را پیش روی خواننده قرار می‌دهند.

درباره‌ی کتاب ابلیس ایستاده بود

علی دستیگردی در رمان دینی ابلیس ایستاده بود، با نگاهی تمثیلی به روایت داستان خلقت جهان پرداخته است و از این رهگذر، به مفاهیم بنیادین عرفان و الهیات اسلامی نزدیک شده است. دنیای نمادین کتاب، بستری برای طرح سؤالاتی درباره‌ی وجود، قدرت، حکمت، آفرینش، اختیار و جایگاه انسان ایجاد می‌کند.

در ابتدای داستان، جهانی پیش از آفرینش به تصویر کشیده می‌شود؛ جهانی که در آن سکوت، نور، فرشتگان و مفهوم «بودن» در قالب روایتی شاعرانه جان می‌گیرند. در این جهان، هنوز زمان، مکان و هستی به شکل شناخته‌شده وجود ندارند و تنها حضور مطلق خداوند بر سکوتی بی‌کران سایه افکنده است.

در کتاب ابلیس ایستاده بود، ابلیس شخصیتی نمادین است که از دل اشتیاق به دیدن حقیقت و تجربه «من بودن» پدیدار می‌شود. او نخستین موجودی است که میان عشق و اطاعت، عشق را انتخاب می‌کند و همین انتخاب، او را به نقطه آغاز کشمکشی فلسفی میان اراده، غرور و مسئولیت می‌رساند. با خرید کتاب ابلیس ایستاده بود، یک رمان مذهبی عمیق و تأمل‌برانگیز را می‌خوانید که با نگاهی متفاوت به مفاهیم ایمان، خیر و شر می‌پردازد.

کتاب ابلیس ایستاده بود برای شما مناسب است اگر

• از ادبیات عرفانی معاصر که رویکردی نمادین و تمثیلی دارند استقبال می‌کنید.
• از کتاب‌هایی که بیش از ارائه پاسخ، مخاطب را به پرسش و تفکر دعوت می‌کنند، استقبال می‌کنید.
• به بازخوانی ادبی و نمادین شخصیت‌هایی مانند ابلیس، فرشتگان و انسان در چارچوب یک روایت تخیلی علاقه‌مند هستید.

در بخشی از کتاب ابلیس ایستاده بود می‌خوانیم

رحمت در خدا آرام می‌چرخید؛ چون مِهی بر چهره دریا، نه به قصد پنهان‌کردن ژرفا، بلکه برای نرم کردن موج. قدرت در برابرش چون کوهی خاموش ماند و حکمت از اندیشیدن باز ایستاد. زیرا هر دو فهمیدند، که آنچه رحمت می‌کند، فراتر از دانستن و توانستن است.

رحمت خدا را به یاد چیزی انداخت که هنوز وجود نداشت؛ احساس دیگری؛ نه برای تصرف، که برای در آغوش گرفتن. او دانست که رحمت، راهی است از خودبه‌خود، اما از چشمی دیگر. در ژرفای هستی، نسیمی برخاست؛ گویا وجود، برای نخستین‌بار نوازش را فهمید.

خدا به درون خود نگریست و گفت: «من دانستم چگونه باید خواست. دانستم چرا باید خواست. و اکنون می‌فهمم که خواستن بی‌مهر، خواستن بی‌خداست.»

رحمت، صدای نرم خدا بود. نه فرمان، نه اندیشه، بلکه نجوا. نجوایی که اگر در جهان طنین می‌انداخت سنگ‌ها هم به گریه می‌افتادند. در دلش تصویری شکل گرفت؛ نه از نور، نه از تاریکی، بلکه از لمس. لمسی که نه جسم داشت و نه زمان، اما می‌توانست تمام نبود را در آغوش گیرد.

رحمت بی‌مرز بود اما در بی‌مرزی‌اش، نظمی لطیف داشت. مثل نوری که می‌داند کجا باید بماند تا نسوزاند و کجا باید بتابد تا شفا دهد. خدا رحمت را چشید نه با لب، که با روح خویش و دانست که این مزه، شیرین‌تر از قدرت است، عمیق‌تر از حکمت و حقیقی‌تر از سکوت.

رحمت در او به موج بدل شد. موجی از لطافت که باز نمی‌گشت. زیرا رحمت تنها چیزی بود که چیزی در عوض نمی‌خواست.

فهرست مطالب کتاب

مقدمه
فصل اول: وجود
تنهایی
قدرت
حکمت
رحمت
فصل دوم: جبرئیل
سؤال اول
سؤال دوم
سؤال سوم
فصل سوم: بهشت
اندیشه
نعیم؛ باغ‌های عدن
عدن؛ اقامت جاودان
فردوس؛ برین
دارالسلام؛ سرای سلامت
خلد؛ سرای همیشه
فصل چهارم: ابلیس
سؤال اول
سؤال دوم
سؤال سوم
فصل پنجم: دوزخ
جهنم
لَظی؛ آتش بی‌دود
حُطَمه؛ آتش خردکننده
سَقَر؛ آتش دوری
جَحیم؛ آتش درون
سَعیر؛ آتش برافروخته عشق
هاویه؛ سقوط
فصل ششم: جهان
غبار
کتاب
آب
زمان
روز اول؛ وزن
روز دوم؛ گوی خاکی
روز سوم؛ استخوان‌های زمین
روز چهارم؛ آسمان بخار
روز پنجم؛ هفت سپهر
روز ششم؛ پایان و آغاز
حیات
فصل هفتم: آدم
تصمیم
اثر
روح
اشک ابلیس