بله
کتاب صوتی یک قدم مانده تا بهشت یک رمان کره‌ای خواندنی از آن نا درباره‌ی فاصله‌ی میان رؤیا و واقعیت است. یانگ جو در چهار سالگی به آمریکا مهاجرت می‌کند و در سال‌های رشد خود با چالش‌های فرهنگی، اختلاف‌های خانوادگی و تبعیض جنسیتی روبه‌رو می‌شود؛ یک رمان اجتماعی نوجوان عمیق و تکان‌دهنده درباره‌ی قدرت ایستادگی و ساختن آینده‌ای مستقل.
درباره‌ی کتاب صوتی یک قدم مانده تا بهشت
اگر بهشت جایی است که خانواده در آن خوشبخت‌اند، پس وقتی خانه دیگر جای امنی نیست، بهشت را در کجا باید جست‌وجو کرد؟ شاید مهاجرت راه نجات باشد، مسیری که برای بعضی از افراد آغاز یک زندگی تازه است و برای برخی دیگر شروع از دست دادن چیزهایی که زمانی بدیهی به نظر می‌رسیدند. یانگ جو با اینکه هنوز چهار سال دارد، راهی به جز رویارویی با این پرسش‌ها و فقدان‌ها ندارد؛ ماجرایی که ما را به جهان داستان آن نا می‌برد.
کتاب صوتی یک قدم مانده تا بهشت شما را با صدای شیما یگانه همراه می‌کند تا با یانگ جو هم‌قدم شوید؛ دختری که با رؤیای بهشت به آمریکا می‌رود، اما آنچه انتظارش را می‌کشد نه خیابان‌های چشم‌نواز و زندگی بی‌دغدغه، بلکه خانه‌ای پر از سکوت، تبعیض و زخم‌های پنهان است. چراکه بعضی رؤیاها درست از لحظه‌ای که به واقعیت تبدیل می‌شوند، شکل دیگری به خود می‌گیرند.
یک رمان کره‌ای؛ وقتی رویا رنگ می‌بازد
آن نا با این رمان اجتماعی نوجوان شما را به دل زندگی یانگ جو می‌برد. این دختر که خیلی زود از کره، کشور زادگاهش دور شده، از خردسالی تا آستانه‌ی ورود به دانشگاه، زندگی‌اش به شکلی آونگ‌گونه میان دو جهان متفاوت گذشته است. از یک طرف نمی‌تواند از فرهنگ ناآشنا، زبان تازه و محیط مدرسه بگریزد، از سوی دیگر جایی برای پناه بردن ندارد، چون خانواده‌اش به جای اینکه مثل قبل محیط امن زندگی‌اش باشند، به جهنمی از مشکلات و اختلافات تبدیل شده‌اند.
در کتاب صوتی یک قدم مانده تا بهشت، آن نا با به تصویر کشیدن قوانین نابرابری که میان یانگ جو و برادرش وجود دارد، از جنسیت‌زدگی نهفته در خانواده‌های شرقی سنتی می‌گوید. از همین رو دخترک خیلی زود درمی‌یابد که مهاجرت فقط به معنای عوض‌کردن خانه و کشور نیست؛ گاهی آدم باید برای به‌دست آوردن ابتدایی‌ترین حقوقش نیز مبارزه کند.
مهاجرت و تبعیض به روایت آن نا
روایت صمیمانه و نگاه ظریف و جزئی‌نگرانه‌ی نویسنده صرفاً داستان مهاجرت و دشواری‌های زندگی در کشوری متفاوت نیست، بلکه روایتی از بزرگ‌شدن در خانواده‌ای آسیب‌دیده، جست‌وجوی هویت، تبعیض جنسیتی و تلاش برای رهایی از چرخه‌ی خشونت است. این رمان نوجوان، روند رشد دختری را نشان می‌دهد که در مسیر بلوغ، میان عشق به خانواده و نیاز به محافظت از خود گرفتار شده است.
قهرمان داستان باید جسورانه تصمیم بگیرد که کجا باید سکوت را بشکند و چه زمانی باید برای تغییر شرایط قدم بردارد؛ حتی اگر این تصمیم به معنای ایستادن در برابر کسی باشد که زمانی او را پناهگاه خود می‌دانسته است.
امید در دل ویرانی یک رمان نوجوان
آن نا، نویسنده‌ی آمریکاییِ کره‌ای‌تبار موفق شده در این داستان واقع‌گرایانه تصویری تکان‌دهنده از زندگی خانواده‌ای مهاجر ترسیم کند و نشان دهد رؤیای آمریکایی برای همه به یک اندازه دست‌یافتنی نیست. او در دل این روایت غم‌آلود رشته‌ی طلایی و درخشان امید را می‌تند؛ اینجاست که یانگ جو درمی‌یابد برای ساختن زندگی دلخواهش باید نیرویی را که همیشه در وجود خود داشته، به رسمیت بشناسد.
پس اگر می‌خواهید از دریچه‌ی چشم دختری کوچک، فرازونشیب‌های مهاجرت، معنای خانواده و دشواری‌های پیدا کردن هویت را تجربه کنید، با خرید کتاب صوتی یک قدم مانده تا بهشت به دنیای یانگ جو قدم بگذارید و شاهد مبارزه‌ی او برای ساختن آینده‌ای متفاوت باشید. اثری به یاد ماندنی و تأثیرگذار که انتشارات نگاه آشنا آن را با ترجمه‌ی محدثه ابوالحسنی منتشر کرده است.
جوایز و افتخارات کتاب یک قدم مانده تا بهشت
- برنده‌ی جایزه‌ی معتبر مایکل ال. پرینتز در سال 2002
- دریافت جایزه‌ی ادبی آسیایی- آمریکایی اقیانوس آرام در بخش ادبیات کودک و نوجوان
- قرارگیری در لیست 100 کتاب برتر نوجوان مجله‌ی تایم در سال 2021
- نامزد جایزه‌ی گنبد طلایی ورمونت در سال 2003
در نکوداشت کتاب یک قدم مانده تا بهشت
- رمانی پرداخت‌شده، زیبا و بسیار اثرگذار. (School Library Journal)
کتاب صوتی یک قدم مانده تا بهشت برای شما مناسب است اگر
- نوجوان هستید و در پی یک داستان واقع‌گرایانه می‌گردید که به مسائلی نظیر چالش‌های دوران بلوغ، استقلال و هویت‌یابی می‌پردازد.
- دلتان می‌خواهد رمان کره‌ای اثرگذاری بخوانید که در خلال داستان‌پردازی از تفاوت فرهنگ‌ها و تلاش برای دستیابی به رویای آمریکایی می‌گوید.
- دوست دارید با یک رمان اجتماعی نوجوان به جهانی وارد شوید که نویسنده در آن به جای ماجراهای پرشتاب، تصویری ظریف از رشد تدریجی و تحولات عاطفی شخصیت‌ها ترسیم می‌کند.
- طرفدار ادبیات کره جنوبی هستید و می‌خواهید با داستانی متفاوت وارد زندگی دختری شوید که در میان دشواری‌های خانوادگی و رؤیای ساختن آینده‌ای بهتر، برای یافتن هویت و استقلال خود تلاش می‌کند.
در بخشی از کتاب صوتی یک قدم مانده تا بهشت می‌شنویم
باران روی ماشین می‌ریزد. من و جون در ماشین با یک توپ فوتبال و یک کتاب قدیمیِ کتاب‌خانه زندانی شده‌ایم. جون روی شکمش دراز کشیده و کل صندلی‌عقب را اشغال کرده‌است. چانه‌اش را لبه‌ی صندلی گذاشته و مشغول جمع‌کردن روکش کف ماشین است تا بتواند مرزی برای جای پاها درست کند. پنج‌شنبه‌ها و جمعه‌ها که معمولاً اوما و آپا هردو تا دیروقت سرکار دومشان هستند روزهای بدی نیستند. روبروی استیک‌پزی جانی منتظر اوما ماندن خیلی بهتر از بودن در خانه‌ی عمه و شنیدن «به این دست نزن، به اون دست نزن» است. اوما می‌گوید سال دیگر که من بزرگ‌تر شوم می‌توانم خودم به‌تنهایی در خانه مراقب جون باشم.
وقت‌هایی که باران نمی‌آید، من و جون در کوچه‌ی پشتی رستوران، کنار در آشپزخانه بازی می‌کنیم و آن‌قدر توپ را به دیوار خاکستری می‌زنیم که مدیر رستوران بیرون می‌آید و داد می‌زند: «خفه کنید اون سروصداتون رو.» بعد ما دو گوشه بازی می‌کنیم و قوانین خودمان را می‌گذاریم؛ مثل شوت‌کردن به آسمان و از پشتِ‌سر ممنوع.
درست پیش از اینکه خورشید پایین بیاید و سروصدای قاشق‌چنگال‌ها و فریاد «سفارش آماده‌س.» بلند شود، اوما از آشپزخانه بیرون می‌آید و شام ما را می‌دهد. اگر خوش‌شانس باشیم، مرغ زنجبیلی با سس تند داریم، از آن‌ها که وقتی می‌خوری دهانت آتیش می‌گیرد، اما در بیشتر مواقع سوپ و برنج در یک کاسه داریم. همه را با هم ترکیب می‌کنیم و با یک قاشق بزرگ می‌خوریم. من و جون کنار جوی روی جدول می‌نشینیم و کاسه‌هایمان را روی زانو می‌گذاریم و جوری سوپمان را هورت می‌کشیم که انگار هرگز سر میز غذاخوری ننشسته‌ایم.
اما امروز، به‌خاطر باران و هجوم ماشین‌ها به غذاخوری برای سریع‌تر گرفتن شامشان، اوما فقط می‌تواند دو همبرگر مانده و یک پاکت شیر برایمان بیاورد. بعد از خوردن غذا، جون سرجایش بند نمی‌شود. آن‌قدر دستش را میان صندلی‌های ماشین فرو می‌کند تا دو سکه‌ی ده‌سنتی از میان آن‌ها پیدا می‌کند. سپس توپش را به‌سمت سقف پرت می‌کند و آواز می‌خواند. طولی نمی‌کشد که کل ماشین از صدای آوازش پر می‌شود: «مرد عنکبوتی، مرد عنکبوتی، تو می‌کنی کارایی که هیچ‌کی نمی‌کنه.»
