کتاب خیابان آناناس

کتاب خیابان آناناس، خواننده را با داستانی هجوآمیز درباره‌ی سبک زندگی ثروتمندان نیویورکی همراه می‌کند. جنی جکسون با ترکیبی از درام خانوادگی و کمدی رمانتیک، نحوه‌ی تاثیرگذاری ثروت بر رشد فردی در آمریکای معاصر را در قالب داستانی خواندنی تحلیل کرده است. این رمان نامزد جایزه‌ی گودریدز درباره‌ی زندگی سه زن از خانواده‌ی مرفه استاکتون است که هر کدام گرفتار چالش‌های متفاوتی مثل میراث خانوادگی، هویت و طبقه‌ی اجتماعیِ خود هستند.

درباره‌ی کتاب خیابان آناناس

کتاب خیابان آناناس (Pineapple Street)، داستانی خواندنی درباره‌ی ماجراهای اعضای خانواده‌ای مرفه در نیویورک است. جنی جکسون (Jenny Jackson)، نویسنده‌ی کتاب، زندگی اعضای این خانواده را از منظرهای مختلفی تعریف کرده است. جورجیانا، دارلی و ساشا، شخصیت‌های اصلی داستان خیابان آناناس به حساب می‌آیند. جورجیانا، کوچک‌ترین دختر این خانواده است که به تازگی وارد بیست سالگی شده. دارلی، به‌عنوان دختر بزرگ خانواده‌ی استاکتون شناخته می‌شود و ساشا، همسر برادرِ جورجیانا و دارلی است.

به رغم اینکه خواننده بیشتر رمان خیابان آناناس را از دیدگاه این شخصیت‌ها مطالعه می‌کند؛ بقیه‌ی اعضای خانواده نیز در این داستان به خوبی توصیف شده‌اند. این رویکردِ جنی جکسون در نگارش داستان، باعث می‌شود تا خواننده بیشتر در جریان وضعیت زندگی اعضای خانواده‌ی استاکتون قرار بگیرد. ساشا، عروس خانواده، در روُدآیلند بزرگ شده و زاده‌ی طبقه‌ای متوسط است. به همین دلیل نسبت به دیگر اعضای خانواده‌ی استاکتون احساس بیگانگی می‌کند. دارلی، دختر بزرگ خانواده، مادر دو فرزند است و بیشتر عمر خود را به خانه‌داری گذرانده. این مسئله باعث شده تا دارلی، توانمندیِ خود برای درآمدزایی را از دست بدهد. جورجیانا، کوچک‌ترین دختر خانواده، دختری خودمحور با شغلی کم‌درآمد است. جنی جکسون، در طول رمان اجتماعی خیابان آناناس، توجه زیادی به پرداخت شخصیت جورجیانا داشته است.

پرده‌برداریِ جنی جکسون از آن سوی ثروت

این دختر تمامی چیزهایی که درباره‌ی دنیا و خانواده‌اش می‌دانسته را به چالش می‌کشد. در کنار این شخصیت‌ها، کورتیس مک‌کوی، به‌عنوان آشنای خانوادگی در داستان خیابان آناناس گنجانده شده است. کورتیس مک‌کوی، مردی توانگر است که توانسته ثروت موروثی خود را با شیوه‌ای اخلاقی و مسئولانه مدیریت کند. در ادامه‌ی داستان، کورتیس الهام‌بخش جورجینا می‌شود تا او نیز سبک زندگیِ بی‌معنای خود را کنار بگذارد. رمان خیابان آناناس با پایانی تامل‌برانگیز خاتمه پیدا می‌کند.

کتاب خیابان آناناس را انتشارات راه طلایی با ترجمه‌ی مصطفی دباغ، چاپ و روانه‌ی بازار کرده است.

جوایز و افتخارات کتاب خیابان آناناس

• نامزد جایزه‌ی گودریدز
• کتاب پرفروش نیویورک تایمز
• منتخب باشگاه کتاب صبح بخیر آمریکا
• بهترین کتاب سال از دیدگاه تایم، ان.پی.آر، یواس‌ای تودی، تاون اند کانتری، وُگ، بی بی سی، پاپ شوگر و...

نکوداشت‌های کتاب خیابان آناناس

• درخشان... این کتاب هوشمندانه و دقیق نگاشته شده و به گوهرهای کوچک آراسته شده است. (واشنگتن پست)
• این داستان خانوادگی سرشار از طنز، عشق، فراز و فرودهای ازدواج و لباس‌های سفید تنیس است؛ هم دوست‌داشتنی است و هم کلافه‌کننده. خوانندگان از کاوش نویسنده درمورد مزایا و معایب ثروت موروثی لذت خواهند برد. (بوک‌لیست)
• چهره‌های اجتماعی بروکلین، صندوق‌های امانی و رازهای خانوادگی در مرکز این کمدیِ خواندنی قرار دارند. کتاب خیابان آناناس توجه شما را جلب می‌کند و آن را حفظ می‌نماید. (دِ اِسکیم)

کتاب خیابان آناناس برای شما مناسب است اگر

• در فکر خواندن رمانی آمریکایی هستید که ثروت در آن هجو شده باشد.
• به مطالعه‌ی داستان‌هایی در ژانر درام خانوادگی علاقه دارید.
• از خواندن رمان‌هایی که از دیدگاه چند نفر روایت شده، لذت می‌برید.
• خواندن داستان‌های اجتماعی و مدرن از سرگرمی‌های شماست.

در بخشی از کتاب خیابان آناناس می‌خوانیم

وقتی مدل نقاشی آن روز در جایگاهش قرار گرفت، ساشا می‌توانست زمزمه‌های رضایتمندی دوستانش را بشنود. مدل باردار بود و از میزان برآمدگی شکمش می‌شد حدس زد که ماه هشتم حاملگی‌اش را می‌گذراند. دوستانش هیجان‌زده بودند؛ نقاشی کردن بدن زنی در ماه‌های آخر بارداری‌اش چالشی هیجان‌انگیز محسوب می‌شد. اما ساشا از منظر دیگری به بدن آن زن نگاه می‌کرد. او تصور می‌کرد شکمش در ماه‌های آخر بارداری شبیه توپ بسکتبال خواهد شد، اما شکم آن زن تخم‌مرغی‌شکل و افتاده بود، نافش برجسته شده بود و درست مثل یک انگشت بیرون زده بود. ساشا می‌توانست رگ‌های آبی و متورم زن را از ورای پوست سفید شکمش ببیند.

همان‌طور که به کشیدن ادامه می‌داد، احساس می‌کرد چشمانش بیشتر و بیشتر رو به واقعیت باز می‌شوند. دیدن بدن آن زن غریبه باعث می‌شد مسئلۀ بارداری برای ساشا واقعی‌تر و ملموس‌تر جلوه کند.

وارا از پشت‌سر به او نزدیک شد و دم گوشش گفت: «امروز خیلی ساکتی.»

ساشا درحالی‌که به‌کمک انگشتانش خطوط موهای پرتره‌اش را که با مداد کشیده بود سایه می‌زد، جواب داد: «حواسم به نقاشی‌مه.»

وارا ادامه داد: «چرا چیزی نمی‌نوشی؟»

«خدای من، بس کن وارا!»

«فکر می‌کنی سینه‌های تو هم قراره همین‌قدر بزرگ بشن؟ احتمالاً نه... اما... لباس‌های حاملگی واقعاً تهوع‌آور هستن. یعنی قراره تو هم یکی از اون خانم‌های باردار اعصاب‌خردکنی بشی که لباس‌های یکسرۀ گشاد و توپ‌توپی می‌پوشن؟ بهم قول بده که هیچ‌وقت قرار نیست مثل میان‌سال‌ها لباس بپوشی.»

«وارا، هروقت بخوام دربارۀ لباس‌های خنده‌دار زن‌های حامله حرف بزنم، مطمئن باش خودم سر صحبت رو باهات باز می‌کنم. لطفاً تمومش کن.»

وارا خندۀ ریزی کرد و او را تنها گذاشت.