کتاب دفترچه سبز چمنی، خاطرات گرگ هفلی: کتاب هشتم مجموعه خاطرات یک بی‌عرضه

تا حالا شده بهترین دوستت یکی دیگر را پیدا کند و بگذارد و برود؟ تبریک می‌گوییم به دنیای بدبیاری‌های جورواجور و رنگارنگِ گرگ هفلی خوش آمدید؛ در کتاب دفترچه سبز چمنی، خاطرات گرگ هفلی جلد هشتم از مجموعه‌ی همیشه محبوب و پرطرف‌دار خاطرات یک بی‌عرضه از جف کینی، گرگ با بزرگ‌ترین مصیبت زندگی‌اش و همان چیزی که همیشه از آن وحشت داشت روبه‌رو می‌شود: تنهایی مطلق... بدون حتی یک دوست!

درباره‌ی کتاب دفترچه سبز چمنی، خاطرات گرگ هفلی

رالی جفرسون، بهترین دوست و هم‌سنگر همیشگی گرگ، حالا با پسری دماغ‌دراز و افاده‌ای به اسم الِک وقت می‌گذراند. الک نه شوخ است، نه خوش‌برخورد، نه حتی قابل تحمل! خلاصه، یک نفر پیدا شده که رالی را از گرگ دزدیده و حالا گرگ اصلاً نمی‌داند با این حجم از خیانتی که در دوستی‌شان دیده چه کند! از همین‌جاست که ماجرای کتاب دفترچه سبز چمنی، خاطرات گرگ هفلی (Diary of a Wimpy Kid 8: Hard Luck) از جف کینی (Jeff Kinney) شروع می‌شود.

گرگ اولش سعی می‌کند خونسرد باشد، ولی چند صفحه بعد می‌فهمیم خیلی خوش‌خیال بوده‌ایم و خونسردی اصلاً در لیست ویژگی‌های شخصیتی گرگ تعریف نشده... او نقشه می‌کشد، دسیسه می‌چیند، قهر می‌کند، دعوا راه می‌اندازد و در نهایت وانمود می‌کند اصلاً برایش مهم نیست و خیلی هم خوشحال است. اما در حقیقت ته دلش می‌خواهد فقط هر طوری که هست الک را با یک گلوله‌ی برفی بترکاند و از روی زمین محوش کند.

دوست‌دزدی؟ آن‌هم در روز روشن؟

گرگ تصمیم می‌گیرد برای انتخاب‌های مهم زندگی از نشانه‌ها کمک بگیرد؛ مثلاً اگر سکه از رو بیفتد یعنی برو دنبالش، اگر از پشت بیفتد یعنی ولش کن و بیخیالِ همه‌چیز. نتیجه؟ زندگی‌اش به آزمایشگاهی از اشتباهات ریز و درشتِ عجیب‌وغریب و غیرقابل‌کنترل تبدیل می‌شود، آن هم از نوع درجه‌یکش!

در مدرسه هم یک دستگاه دوست‌یابی ساخته‌اند که قرار است با فشار دادن دکمه‌هایش برای آدم دوست پیدا کند و خب همان‌قدر که از ظاهر قضیه می‌توان حدس زد، نتیجه‌ی کار فاجعه‌بار و به‌شدت حال‌بهم‌زن است. اوضاع خانه هم دست‌کمی از مدرسه ندارد؛ مامان با شعار همیشگیِ خانواده مهم‌تر از دوست است، سعی دارد همه چیز را تحت کنترلش درآورد، مانی خانه را با باغ وحش اشتباه گرفته و بابا هم مدام غر می‌زند. پدربزرگ هم ظاهراً وارد یک سری روابط دوستانه‌ی عجیب و غیر مرسوم، در خانه‌ی سالمندان شده است.

دفترچه سبز چمنی پر از موقعیت‌های خنده‌دار، ماجراهای دوست‌داشتنی و یادآوری‌های دلنشین از روزهایی است که شاید دوستی، مهم‌ترین و باارزش‌ترین گنجی بود که آدم‌ها داشتند. این کتاب با ترجمه‌ی ندا شادنظر و از سوی نشر ایران‌بان منتشر شده و دقیقاً همان چیزی است که باید موقع بی‌حوصلگی یا دل‌تنگی برای دوستی که خیلی وقت است ندیدی‌اش، بخوانی.

کتاب دفترچه سبز چمنی، خاطرات گرگ هفلی برای شما مناسب است اگر

• 6 تا 12 سال سن دارید و به خواندن داستان‌های تصویری طنز علاقه‌مندید.
• از آدم‌های خفنِ خیلی جدی بیزارید.
• از خندیدن به بدبیاری‌های دیگران (حتی خودتان) لذت می‌برید.
• گاهی به سرتان می‌زند یک دفترچه خاطرات برای خودتان دست‌وپا کنید.
• بهترین دوستتان را یک‌جورهایی از دست داده‌اید یا به عبارتی او دیگر شما را نخواسته.
• تا حالا حس کردید دوستتان یکی دیگر را جای شما انتخاب کرده.
• به داستان‌هایی علاقه دارید که هم بخنداندتان، هم هلتان بدهد تا کمی جدی‌تر به خودتان و چیزهایی که توی سرتان می‌گذرد، فکر کنید.

در بخشی از کتاب دفترچه سبز چمنی، خاطرات گرگ هفلی: کتاب هشتم مجموعه خاطرات یک بی‌عرضه می‌خوانیم

چیزی که می‌توانم صادقانه به آن اعتراف کنم، این است که من با الک خیلی خوب رفتار می‌کنم، اما او از من خوشش نمی‌آید. از وقتی آن‌ها با هم آشنا شده‌اند، او دائم سعی می‌کند میان من و رالی فاصله بیندازد. اما هر وقت سعی می‌کنم این موضوع را با رالی در میان بگذارم، هر بار به یک نتیجه می‌رسم. کاش می‌توانستم بی‌خیال رالی شوم، اما نمی‌توانم، چون در مدرسه بدجوری به او احتیاج دارم.

آقای بلکلی، معلم زبان انگلیسی‌مان است و به‌نوبت وادارمان می‌کند که تکلیف‌هایمان را چندین بار بنویسیم؛ اما وقتی مدتی طولانی تکلیف‌هایم را می‌نویسم، دست‌درد می‌گیرم، برای همین در ازای هر صفحه تکلیفی که رالی برایم رونویسی می‌کند، یک بسته کلوچه بادام‌زمینی به او می‌دهم.

اما حالا اگر بخواهم تکلیف‌هایم را با دست‌خط خودم بنویسم، خطم مثل قبل نخواهد بود و آقای بلکلی از قضیه بو می‌برد.

بنابراین، باید رابطه‌ام را با رالی حفظ کنم، دست‌کم تا وقتی که بتوانم فرد دیگری را پیدا کنم که دست‌خطش دقیقاً مثل او باشد و کلوچه بادام‌زمینی هم دوست داشته باشد.

اما بزرگ‌ترین مشکلی که الک برایم به وجود آورده است، تکلیف‌های زبان انگلیسی نیست؛ بلکه پیاده‌روی تا مدرسه است. قبلاً من و رالی هر روز صبح با هم به مدرسه می‌رفتیم، اما حالا رالی به خانه الک می‌رود و با او پیاده به مدرسه می‌رود.