کتاب دختری به نام بوف

کتاب دختری به نام بوف اثر امی ویلسون یک رمان فانتزی خواندنی است. نویسنده در این رمان، برای نوجوانان ماجرای زندگی دختری را بازگو می‌کند که از یک قدرت ماورائی بهره‌مند است. داستانی لبریز از جادو، افسانه و ماجراجویی که به مفاهیم مهمی مثل کشف هویت، درک معنای زندگی و دغدغه‌های فکری دوران بلوغ می‌پردازد.

درباره‌ی کتاب دختری به نام بوف

بوف دختری سیزده‌ساله است که هم اسم عجیب و هم زندگی متفاوتی دارد. امی ویلسون (Amy Wilson) نویسنده‌ی رمان دختری به نام بوف سرگردان در سرزمین زمستان (A Girl Called Owl)، روایت داستان را بر عهده‌ی این دختر متفاوت گذاشته است. بوف از وقتی خودش را شناخته، پدرش در زندگی او و مادرش حضور نداشته، حتی در خانه‌شان هیچ عکسی از پدرش وجود ندارد. برای همین بوف همیشه با نام عجیب و راز بزرگ زندگی‌اش در کش‌وقوس بوده است تا اینکه در سیزده‌سالگی اتفاق شگفت‌انگیزی برایش رخ می‌دهد که باعث می‌شود تمام جرئتش را جمع کند و از مادرش بخواهد گره این راز پیچیده را یک بار برای همیشه باز کند.

بوف هویت واقعی‌اش را کشف می‌کند

مادر بوف مدام از پاسخ دادن به سؤالات دخترش طفره می‌رود، اما پافشاری‌های دخترک بالاخره جواب می‌دهد و نام پدر فاش می‌شود. وقتی بوف می‌فهمد جک فراست، ایزد زمستان، پدرش است، دلیل ظاهر شدن کریستال‌های یخ روی پوستش را درک می‌کند. او فرزند یک الهه است پس آیا از قدرت جادویی هم برخوردار است؟ آلبرک، پسری که به تازگی وارد مدرسه‌ی بوف شده، با نگاه‌های خیره‌ی خود به این پرسش، پاسخ می‌دهد. او پسر کنت پاییز است و حالا بوف باید از او یاد بگیرد که چطور از قدرتش استفاده کند. بوف در این مسیر نه تنها هویتش را کشف می‌کند، بلکه خودش را بهتر می‌شناسد، مهم‌تر اینکه دلیل به دنیا آمدنش را درک می‌کند.

وقتی جادو و افسانه تبدیل به استعاره می‌شوند

در این رمان علمی و تخیلی نوجوان، امی ویلسون پایه‌های داستانش را بر شخصیت افسانه‌ای جک فراست بنا می‌کند. با این حال با خلاقیت خود، از آن شخصیت افسانه‌ای ویژه‌ای خلق می‌کند تا با یک بازآفرینی جذاب مخاطبانش را با ماجراهای بوف همراه کند. دختری که با توانمندی‌های جادویی‌اش به دل ماجراجویی‌هایی قدم می‌گذارد تا بتواند توطئه‌هایی را خنثی کند که علیه پدرش در جریان هستند.

امی ویلسون در این رمان نوجوان، از افسانه‌ها و اسطوره‌ها بهره می‌برد تا بتواند در خلال یک داستان‌گویی تأثیرگذار و توصیفاتی شاعرانه، از مفاهیم و چالش‌هایی بگوید که بسیاری از نوجوانان با آن درگیرند و قدرت جادوگری بوف می‌تواند استعاره‌ای از توانمندی‌های منحصربه‌فرد هر نوجوان باشد. توانمندی‌هایی که در پی کشف هویت، برایش آشکار می‌شوند و او را به سمت‌وسوهایی هیجان‌انگیز در زندگی‌اش سوق می‌دهند.

رمان فانتزی دختری به نام بوف، کتابی پر از سحر و جادو را شهلا انتظاریان به فارسی برگردانده و انتشارات ایران‌بان آن را روانه‌ی بازار کتاب کرده است.

نکوداشت‌های کتاب دختری به نام بوف

• یک ضیافت زمستانی مملو از جادوهای یخی. (کاترین وودفاین، نویسنده‌ی بریتانیایی)
• اولین رمان ویلسون، اثری خواندنی، درخشان و یخی و پر از راز و افسانه و شخصیت‌های بی‌پروا است. (Daily Mail)
• این رمان نوجوان، افزون‌بر کنکاش در افسانه‌های کهن، به موضوعاتی نظیر دوستی و هویت می‌پردازد و به عنوان داستانی با محوریت بلوغ، با شخصیت‌هایی باورپذیر به خوبی تأثیر می‌گذارد. (Books for Keeps)
• یک کتاب خواندنی برای کسانی که به جادوهای یخی و قهرمانان قدرتمند علاقه دارند؛ داستان زنانی که جایگاه خود را در جهان به اثبات می‌رسانند. (BookTrust)
• یک ماجراجویی هیجان‌انگیز و سرد، درباره‌ی دوستی، خانواده و تعادل طبیعت. یک کتاب خواندنی برای طرفداران افسانه‌ی نارنیا. (وبلاگ Drawing on Books)

کتاب دختری به نام بوف برای شما مناسب است اگر

• نوجوان هستید و به داستان‌های فانتزی و علمی-تخیلی علاقه دارید.
• دلتان می‌خواهد با غرق شدن در دنیایی جادویی به مفاهیم مهمی مثل هویت و معنای زندگی فکر کنید.
• از خواندن داستان‌هایی که افسانه‌ها را به شکلی خلاقانه بازآفرینی می‌کنند، لذت می‌برید.

در بخشی از کتاب دختری به نام بوف می‌خوانیم

می‌پرسم: «مردی که باهاش بود کی بود؟» و با به یاد آوردن صدای کلفت و نخراشیده‌اش می‌لرزم.

البریک چشم‌هایش را می‌بندد، سرش را به نرده تکیه می‌دهد و می‌گوید: «نمی‌دونم. اصلا خبر ندارم چیکار می‌کردن.»

«خب، قضیه سر خلاص شدن اونها از دست جک بود! باید بهش خبر بدم.»

می‌پرسد: «واقعا مجبوری این کار رو بکنی؟ مگه برات چیکار کرده بوف؟ از کجا می‌دونی بدون اون همه چی بهتر نمیشه؟»

می‌پرسم: «به‌نظر تو میشه؟ چه کاری کرده که خیلی اشتباه بوده؟»

«خیلی وحشیه. به گفته‌ی بعضی‌ها خودش و وظیفه‌اش رو فراموش کرده؛ ویرانگره.»

«ولی جک فراسته! چطور میشه از دستش خلاص شد؟ مگه فقط به وظیفه‌اش عمل نمی‌کنه، یعنی مسئولیتی که داره؟»

سرش را تکان می‌دهد و می‌گوید: «نمی‌خوام درگیر بشم. جای تو بودم خودم رو می‌کشیدم کنار.»

او را نگاه می‌کنم که اگرچه با شانه‌های پایین آمده می‌رود و دور می‌شود، اما قدش بلند است و در برابر نور کمرنگ سپیده‌دم کمابیش ناهماهنگ به‌نظر می‌رسد، انگار موی زرد مایل به قهوه‌ای او در برابر زمستان چشم را می‌زند.