شکار هیولاها سختتر است یا پر کردن فرم پذیرش دانشگاه؟ در کتاب جام ایزدان (جلد ششم پرسی جکسون) به قلم ریک ریوردان دوباره با پرسی و ماجراجوییهایش هممسیر میشویم، اما این بار قرار نیست دنیا را نجات دهیم؛ فقط باید پرسی را به دانشگاه بفرستیم! پرسی جکسون برای ورود به دانشگاه به توصیهنامهی سه ایزد یونانی احتیاج دارد، اما گرفتن این توصیهنامهها از تمام گرفتاریهایی که تاکنون پشت سر گذاشته سختتر از آب درمیآید!
دربارهی کتاب جام ایزدان
در کتاب جام ایزدان، جلد ششم مجموعه پرسی جکسون و ایزدان المپ به قلم دوستداشتنی ریک ریوردان، بار دیگر به جهان خدایان و اسطورههای یونانی برمیگردیم. برای کسانی که با پرسی جکسون بزرگ شدهاند، او فقط یک نیمهخدای بامزه و کلهشق نیست؛ بلکه یک دوست قدیمی است که حالا در این کتاب به سال آخر دبیرستان برگشته تا بهجای نجات دنیا، این بار زندگی و آیندهی خودش را نجات دهد!
داستان جلد ششم پرسی جکسون هم طبق معمول با غرغرهای پرسی شروع میشود. در این کتاب، که به انتخاب انجمن ارائهی خدمات کتابخانهای به نوجوانان و جوانان (YALSA) در لیست بهترین کتابهای مناسب کودکان و نوجوانان قرار گرفته، پرسی تصور میکرد که پدرش نامهای مینویسد و او را برای همیشه از مدرسه رفتن معاف میکند. بالاخره کسی که از دوازده سالگی مشغول نجات دنیا بوده، نمیتواند چنین حقی برای خودش قائل باشد؟ مثل این که خیر؛ از این خبرها نیست.
در نتیجه پرسی در این داستان فانتزی نوجوان دوباره سر از دبیرستان در میآورد تا بالاخره مدرک دیپلمش را بگیرد، اما برای ورود به دانشگاه موردعلاقهاش، نیو رم، با مشکل عجیبی مواجه میشود. دانشگاه نیو رم دانشگاهی ویژهی نیمه ایزدان در کالیفرنیا است و مثل هر دانشگاه انسانی، برای ورود به آن به نمرههای بالا نیاز دارید، اما مشکل دیگری هم وجود دارد.
کتاب جام ایزدان؛ نیمهخدایان هم دردسر دانشگاه رفتن دارند
طبق توضیحات ائودورا، مشاور مدرسهشان که فرستادهی پدر پرسی است، او برای قبولی در دانشگاه نیو رم باید سه توصیهنامه از سه ایزد مختلف را از طریق به سرانجام رساندن ماجراجوییهای جدید بهدست آورد. پرسی هم همراه با دوستان خود، آنابت و گرور، عزمش را جزم میکند تا این مأموریتها را انجام داده و وارد دانشگاه شود.

حال اما طولی نمیکشد که اولین مأموریت با پای خودش سراغ پرسی میآید. گانومده، سبوکش زئوس، پیش او اعتراف میکند که جام جادویی ایزدان دزدیده شده؛ ظرفی که اگر انسانهای معمولی از آن بنوشند، نامیرا خواهند شد.پس او از پرسی میخواهد تا پیش از برگزاری ضیافت بعدی زئوس جام را مخفیانه برای او پیدا کند و او هم در عوض اولین توصیهنامه را برای پرسی خواهد نوشت. پرسی هم مأموریت را قبول میکند بیخبر از این که شاید برایش خطر خاکستر شدن داشته باشد!
بازگشت قهرمان محبوب ریک ریوردان
چه بهتازگی با پرسی جکسون آشنا شده باشید و چه از طرفداران پروپاقرص و قدیمی او باشید، مطالعه و خرید کتاب جام ایزدان انتشارات پرتقال میتواند برایتان تجربهای بسیار دوستداشتنی را رقم بزند. این کتاب ازآندست رمانهای فانتزی خوشخوانیست که برای لحظاتی شما را از جهان واقعی جدا کرده و در دنیایی مملو از جادو و خیال، غرق میکند. کتاب با ترجمهی خوب آرزو مقدس قابلتهیه است و خواندن آن را به هر فانتزیباز قهار یا تازهکار پیشنهاد میکنیم.
نکوداشتهای کتاب جام ایزدان
- این اثر درخشان، سرشار از شوخیهای بامزه با اساطیر یونان و صحنههای اکشن نفسگیر است. (نشریهی Horn Book)
- داستانی پرکشش و خوشریتم که لحظههای هیجانانگیز آن همچون ضربان قلب یکی پس از دیگری از راه میرسند. (نیویورکتایمز)
- کتاب جام ایزدان یک ماجراجویی هیجانانگیز با حالوهوای یک فانتزی شهری جذاب است. (نشریهی School Library Journal)
کتاب جام ایزدان برای شما مناسب است اگر
- از طرفداران قدیمی مجموعه پرسی جکسون هستید و دلتان برای ماجراجوییهای او و دوستانش و غرق شدن در جهان خدایان و هیولاها تنگ شده است.
- به اساطیر یونان علاقه دارید و داستانهایی که با الهام از آنها نوشته میشوند را مشتاقانه میخوانید.
- از نوجوانان گروه سنی 12 تا 18 سال یا حتی بالاتر هستید و دلتان یک داستان فانتزی پر شروشور و هیجانانگیز میخواهد.
در بخشی از کتاب جام ایزدان: کتاب ششم مجموعه پرسی جکسون و ایزدان المپ میخوانیم
من و آنابت به هم نگاهی انداختیم. دوتایی باهم به مأموریتهای خطرناک زیادی رفته بودیم، اما بدون اَبَربز راهنمایمان نمیتوانستیم پنهانی حرکت کنیم. تازه، دلم نمیخواست دوباره از گرور برای ردگمکنی استفاده کنیم.
از طرفی هم گرور افتاده بود روی دور کارهای شجاعانهی ساتیری و نمیخواستم خیال کند به تواناییاش شک دارم.
گفتم: «باشه. مراقب خودت باش.» البته مثل این بود که به گرور بگویم توی بختآزمایی برنده شود چون همهمان میدانستیم شانسمان چطور است.
آنابت گفت: «امیدوارم کار به آهنگ ماری نکشه.»
از سنگها رفت پایین و لای علفها راه افتاد. من هم دنبالش رفتم چون عصای چرک و کثیف پیامرسان دست من بود.
چندمتری که رفتیم، علف تا بالای سرمان رسید. نیهای نوکتیز به لباسهایم گیر میکردند. با هر حرکتمان شاخهها میجنبیدند و صدای خشخششان بلند میشد. اگر تابلوهای چشمکزنی با نوشتهی غذای ماری مجانی دستمان میگرفتیم، شاید بیشتر جلبتوجه میکردیم، اما نه خیلی بیشتر.
رد صدای آبشار را گرفتیم و رو به شمال رفتیم. نگاهم به زمین بود و سعی میکردم هر قدم را تا میتوانم محتاطانه و بیسروصدا بردارم. آنقدر یواش میرفتیم که از شدت بیقراری کم مانده بود از پوست تنم بخزم بیرون. تصور مارهایی که از لای علف میجستند و نیشهایشان را به مچ پایم فرومیکردند هم اوضاع را خرابتر میکرد.
یاد وقتی افتادم که در علفزاری شبیه همینجا در کالیفرنیا، بازیلیسکها دنبال من و دوستانم، فرانک و هیزل، کرده بودند.
بله





























